Adnan Oktar A9 TV; 17 Nisan 2015

Cennette sabır yok, cesaret yok, cesarete ihtiyaç yok. Sabır, cesaret, yiğitlik yapamazsın. Tevekküllük bir şey yok. Temizlik, fedakârlık bunların hiçbiri yok. Sadece eğlence yurdudur. Tabii hamd etme, şükretme ibadeti vardır, Allah’ın tecellisini görüp sevme vardır.

Sabır ibadettir. İbadet olarak beklemeye sabır denilir. Tahammülde, kişi dayanır sadece. Sabır ibadetin adıdır. Yani namaz gibi ibadet ismidir.

Cennette sevgiye inanman için senin bir fedakârlık, yiğitlik, cesaret, sabır, temizlik, takva göstermen lazım. Mümin o ahlakı gösterdiği için kendinden emin oluyor, sevildiğinden emin oluyor. Sevenler de onu o yönüyle seviyorlar zaten.

Bir insan Allah’a inanmıyorsa insanın ruhunda ona karşı güven olmaz. Allah’ı göremeyecek bir akla sahipse onu nasıl görsün? Allah’a şükredemeyecek bir durumdaysa insana nasıl teşekkür edecek? Allah’a vefa göstermeyen kula nasıl vefa göstersin? Sevginin enerjisini sağlayan, asaletini sağlayan imandır.

İnsan etten, kemikten, kandan oluşmuş bir varlık. Bin bir türlü de aczi var. Adam bunu mu sevecek? Deli olması lazım. Ancak Allah’ın ruhunu taşıyorsa, asil bir varlıksa, sonsuzluğu yaşayacak bir varlıksa sevilir.

Sevgi, akıl kullanıldıkça kapsamı genişleyen bir yapıdır. Akılla orantılı gelişir. Mesela vefa gösterirsin, sevgisi artar. Şefkat gösterirsin, sevgisi artar. Sabır gösterirsin, artar. Koruyup kollarsın, artar. İnce, derin düşünürsün, artar. Güzel konuşursun, artar. Yalan söylemezsin, artar. Sürekli dürüst davranırsın, artar. Sürekli iyi niyetli, sevecen yaklaşırsın, artar. Aksini görürse adam tiksinir.

Sevgiyi isterken önce Allah sevgisinin hedeflenmesi lazım. Allah sevgisi, Allah korkusu yoksa sevgi de yoktur.

Eğer coşkulu bir sevgi varsa coşkulu bir iman vardır. Eğer şahsın kadına coşkulu bir sevgisi varsa, bilin ki coşkulu da bir imanı var demektir. O onun işaretidir.

İçimiz sevgi, dışımız sevgi, kalbimiz sevgi. Dünyayı kurtaracak olan da sevgidir. Allah sevgiyi istiyor. Kuran baştan sona sevgiyi anlatır. Kuran sevginin kitabıdır.

Allah sevgidir. Cenab-ı Allah kullarını sever, kullarının da Kendisini sevmesini ister.

Sevgi eğitimi verilmesi lazım. Sevgi dünyanın ana hayat noktasıdır. Sevgi yoksa hayat da yoktur.

Sevgi, güzellik, sanat hayatın amacıdır. Bunlar yoksa, sen niye köprü yapıyorsun, niye tüp geçit yapıyorsun karadan, denizden? Bunların hepsi boş hale gelir. Sevginin olması için, sevgiyi besleyen sanat ve estetiğe çok önem verilmesi gerekir.

Bir kadının sevgisi olmadığı halde, bir talebi olmadığı halde, kalbinde bir muhabbet olmadığı halde onu ilişkiye zorlamak doğrudan karaktersizlik, ahlaksızlık ve haysiyetsizliktir.

Bir kadınla bir erkeğin birleşmesi için şartlar vardır. Bir kere kadının o erkeği çok sevmesi gerekir, saygı duyması, değer vermesi, güvenmesi gerekir. Helali olarak görmesi lazım, kalbinde tutku duyması lazım. Ancak o zaman Allah bir hoşnutluk duygusu verir. Yoksa köpek gibi bir kad��nın etine kemiğine saldırmak çok aşağılık bir harekettir.

Bir şey oluyor, sabrediyoruz. Ama sabrı safha safha daha güçlendiriyoruz, daha geliştiriyoruz. Bu ne? Eğitim. Nereye eğitim? Cennete eğitim. Allah bir avuç mümini seçiyor, burada eğitiyor. Doğrudan gidildiğinde Hz. Adem (as)’ın ilk baştaki konumu meydana geliyor. Olmuyor yani. Eğitim olduğunda kafa yerine geliyor. Kişilik yerine geliyor, nimetin kıymeti biliniyor.

İnsan gözde büyütürse sabırda çok zorlanır. O zaman tahammül etmesi gerekir. Tahammül ayrı, sabır ayrıdır. Sabır zevkle yapılan ibadettir. Rahatlıkla yapılan ibadettir.

Allah güzel bir imtihanla imtihan ediyor. Aslında güzel bir eğitim aynı zamanda. Sonunda olgunluk oluyor, nezaket oluyor, cennet ahlakına uygun bir kişilik oluyor.

Sabretmek ve tevekkül etmek. Allah’ın sevdiği, beğendiği iki ahlak özelliği. Tevekkül ne demek? Demek ki büyük olaylarla karşılaşacak mümin ki tevekkül edecek, sabredecek. Telaşlanmıyor, üzülmüyor, korkmuyor o zaman.

Daha dindar olana Allah daha iyi imkanlar, daha güzel nimetler nasip eder. Bu da gözle görülür. Ama sabredecek tabii mümin. Yani çileyi de güzel görecek, nimeti de güzel görecek.

Küfrün zırvası o kadar zordur ki o bir dünya imtihanıdır. Sabır gerektiriyor bir, dikkat gerektiriyor iki, onun o münasebetsiz sözünün hangi noktada çürütülmesi gerektiği ayrıca araştırılması gerekiyor. Bir noktada olmuyor, hepsini ayrıca ayetle delillendirmek, mantık da ileri sürmek gerekiyor.

Bir insan Allah yolunda olursa Allah ona bereket, bolluk, güzellik veriyor. Ama çilesini de kabul edeceksin. Hep nimetini değil. Olmaz. Sabrını da kabul edeceksin, çilesini de kabul edeceksin. O zaman Allah nimetini yağmur gibi yağdırır üzerine.

Sabrı ve çileyi kabul etmiyor, doğrudan nimet istiyor. Olmaz öyle bir şey. Ne cennete kavuşabilirsin öyle, ne Allah’ın rızasına kavuşabilirsin. Burası imtihan yeri, eğlence yeri değil ki. Cenab-ı Allah, “Eğer Biz eğlence isteseydik alasını yapardık” diyor. “Şanımıza düşeni yaparız” diyor. Cennettir eğlence yeri. Burada öyle bir şey yok.

Allah, “Şükrederseniz artırırım” diyor. Ona inanmıyorlar. “Yok, öyle bir şey olmaz” diyor. İşte “Olmaz” dedikçe sürünürsün.

İnsan sabretse, sürekli Allah’a şükretse Allah hiç ummadığı yerden kapıyı açar. Ama sürekli yakındığı için bir türlü bereket gelmiyor.

Müminlerin imtihanı hakikaten zorludur. Yani kolay imtihan olursa Müslüman için o küçük düşürücüdür, hakikaten onun için çok acı bir durum vardır, bir gariplik vardır. İmtihanı ne kadar zorluysa o kadar makbuldür.