Adnan Oktar A9 TV; 24 Ekim 2015

Belalar niye geliyor diyor insanlar. Sen şükredersen, bela gelmez. Şükretmediğinde belayı hak etmiş oluyorsun. Müslüman tabii ki imtihan olur ama bela gelmez.

Cenab-ı Allah nimeti bol veriyor ama nimete şükür olmaması çok kızdırıcı bir hareket. Sen bir saraya davet edileceksin, muazzam yiyecekler olacak, tatlılar vs yemeğini yiyip, ayakkabıyla kapıya vurup, bağıra çağıra çekip-gideceksin. Ne bir teşekkür, ne bir hayranlık, o zaman bela gelir işte.

Allah sadece sevgi istiyor. Sen onu Allah’a çok görürsen, Allah da sana o zaman hayatın, ölümün, hepsinin acısını kat kat tattırır.

Allah siz Beni unutursanız Ben de sizi unuturum diyor. İnsan ruhunda da vardır; sevgisine en güzel karşılığı görmek ister, Allah bunu istiyor.

“Beni severseniz, Beni takdir ederseniz, o zaman sizde de sevgi güçlü olur” diyor Cenab-ı Allah. Çünkü takdir edemeyen sevgiyi bilemez. Sevdiğini takdir edemeyen sevgiyi nasıl bilsin?

Allah zenginliğini, ihtişamını kat kat kıyaslanmayacak derecede insanların gözü önüne serdi. Allah’ın tek istediği, “Benim kadrimi hakkıyla takdir edin, Beni bilin, Beni sevin, Bana aşık olun, Ben de sizi seveyim, sonsuza kadar böyle sizi mutlu yaşatayım” diyor.

Senin sevdiğim dediğin beyninin içindeki görüntü. En ince detayına kadar kim yaratıyor? Kim sevdiriyor, kim konuşturuyor? Tamamını yapan Allah. Yani karşındaki şahsa ait hiçbir şey yok. Eğer sen sevgini Allah’a değil de sanal bir puta verirsen bu bir kandırmaca olur ama çok kötü bir kandırmaca. Kendini çok kötü kandırmış olursun.

Kimi insan sevgisini Allah’a verince lezzet alamayacağını düşünüyor olabilir. En yüksek lezzet o zaman alınır, en yüksek haz o zaman alınır. Allah derinliği asıl o zaman verir.

Mükemmel ahlak nedir? Sabır, şefkat, fedakarlık, dürüstlük, cesaret, vefa.. Allah korkusu olmadığında bunların uygulamasında şahısta gaflet meydana gelir. Mesela Allah'ı sever ama namaz kılmaz. "Ben seviyorum Allah'ı, Allah'ın benim namazıma ihtiyacı yok" der. Bol parası olur, fakirlere dağıtmaz. "Fakir bir şekilde bulur ama ben Allah'ı çok seviyorum, bu parayla mutlu oluyorum, Allah'a daha yakın oluyorum" der. Cesaret göstermez; "Şimdi hayatımı tehlikeye atmayayım ben böyle bir şey için, güzel yaşıyorum" der. Allah korkusunda cesaret gösterilir.

Mümin, Allah’ı andığında, Allah’ı sevdiğinde kalbi ferahlıyor. Mümin bunu yaşıyor, görüyoruz. Hakikaten mutlu, hakikaten sağlıklı. Eline yüzüne bakıyoruz bayağı nurlu, bütün her yeri huzur içerisinde, kalbi ferah. Sonsuza kadar Allah ile beraber olmanın sevinci içerisinde.

Dünyanın en güzel yönüdür sevgi. Hayatın en güzel yönüdür. Çünkü sevgi imanla bağlantılıdır. Allah'ı seven, tecelli olarak insanları da sever.

Allah sevgisi insanları ferahlatır. Gece gündüz Allah sevgisi anlatılırsa o ülke bereket, bollukla dolar, hayatları cennet olur. Öbür türlü çok sıkılırlar.

Güzel ahlaklı olayım demekle insan güzel ahlaklı olamaz. Allah’tan korkarak, Allah’ı severek güzel ahlaklı olunuyor. Yoksa cömert olamaz. Birine mal verdiğinde adamın içi yanar. Affetmek acayip kızdırır. Eğer iman yoksa, Allah korkusu yoksa affetmek çok sinir bozucu bir şeydir.

Allah melekleri yaratıyor ama onlar mecburlar sevmeye. Allah insana, “Beni görmediğiniz halde seveceksiniz. Kafirler olacak, münafıklar olacak, dinsizler olacak. Acı çekecek, çile çekeceksiniz, Beni aşkla seveceksiniz” diyor. “O zaman Ben sizi çok fazla severim” diyor Allah. Melekleri seviyor Allah ama insana olan kıyası kabil değil.

Ye, iç, gez.. Herkes yapar bunu. Çile olacak, hastalık olacak, zorluk olacak, belalar dertler olacak, buna rağmen Allah’ı aşkla seveceksin. Cenab-ı Allah’ın en sevdiği şey, bu işte.

Allah Kendi yolunda olanlara bereket verir, ferahlık verir; kötü niyetli olanlara da bela veriyor, dert veriyor, görüyorsunuz. Allah hayır yolda olanların önünü açar. Bu bir mucizedir. Kendi yolunda ilerlemek isteyenlere Allah alabildiğine yolları kolaylaştırıyor.

İnsanların büyük bir çoğunluğu Allah’a hamd etmek istemiyor. O zaman Allah’tan nimet gelmiyor bela geliyor sadece, yağmur gibi. Hamd edilmedi mi bela akıyor.

Münafık Müslüman’ı her rahatsız ettiğinde cehennem onu biraz daha kendine doğru çeker. Ve dünyada da o belalar onu biraz daha sarmaya başlar.

Bir tümörün ilk hücresi Allah’tan emri alır. Sen münafıklık yapıyorsun ama hücreye ses, soluk dinletemiyorsun. O seni sarar. Allah belanı verir. Sen kendini bağımsız zannediyorsun. Zavallının tekisin.

Belalar, dertler insanları çok biler ve güçlendirir. Allah öyle terbiye ediyor. Yoksa insanların epey bir kısmı lakayt olur.

Kişiye bir zarar geldiğinde dua nasıl? Mükemmel. Allah'a bağlılık nasıl? Mükemmel. Saygı nasıl? Mükemmel. Ama bela gelmiş. Bela gelmeden motive olmuyor. Belanın gelmesini niye bekliyorsun? Sürekli o bela geldiğindeki halinde olmak durumundasın.

İnsanların her elçiye bir karşı koymaları var. Allah’ın orada öfkesine mucip olan, elçinin bu kadar samimi olması, dürüst ve doğru olması. Onların da açıkça hatalı ve yanlış yolda olduklarını bilmeleri, buna rağmen elçinin dürüst, samimi ve doğru sözlü olduğunu anladıkları halde ondan şiddetle kaçınmaları. O zaman belaya olay uygun oluyor. Allah da belalarını veriyor.

Adam Peygamber (sav)’e münasebetsizlik yapıyor, Allah belasını veriyor. Dinle uğraşıyor, Allah belasını veriyor. İslam'la uğraşıyor, Allah belasını veriyor. Mücahit, Allah'a hizmet eden bir insanla uğraşmaya kalkıyor, Allah belasını veriyor. Bakın, inceleyin görürsünüz. Hangi evliya, hangi Allah yolunda mücadele eden insanla kim uğraşırsa görürsünüz ki Allah belasını vermiş.

Rahatlıkta, Allah'a karşı geniş çaplı birleşip, neredeyse dünya çapında birleşip isyan ediyorlar. Ezildiklerinde de Allah'a müthiş dua edip yalvarıyorlar. Bu ezilmeye ne gerek var? Yapma işte, akıllı ol, Allah'a tövbe et. Allah'a hamd et. ‘Ya Rabbi, Sen büyüksün’ de, ‘Seni çok seviyorum’ de, sana yağmur gibi nimet yağdırsın. Niye belanı arıyorsun? Niye azıp kuduruyorsun? Niye kendini eziyorsun?

Aşk yoksa, tutku yoksa, derinlik yoksa, gerçek sevgi yoksa sen ne istiyorsun o zaman, neyin anlamı kalıyor? Hani hayvan gibi insanlar var diyoruz ya nasıl bize itici geliyor, nasıl rahatsız edici oluyor, mahluk diyoruz. Ama mesela fedakarsa, cesursa, sabırlıysa, kararlıysa, yiğitlik yaparsa hayran oluyoruz.