Adnan Oktar A9 TV; 16 Haziran 2016

Allah, münafığı kaderinde hep mağlup olmaya göre yaratmıştır. Dikkatlice bakılırsa her işinin sonu hep hezimet ve perişanlıktır. Münafık o mağlup olmanın kanununu bilmediği için debelenir.

Müslümanın akrebe dikkat ettiği gibi münafığa çok dikkat etmesi lazım. Münafığın nereden nasıl sokacağı, nasıl zehirleyeceği belli olmaz. Onun için çok özenli, dikkatli olmak lazım. Buna rağmen, çok dikkatli olunmasına rağmen münafık atak yapar ama boştur atakları.

Münafık akrep gibi ani atak yapar ve zehrini akıtabilir. Ve hasta olduğu için, şeytana dönüştüğü için bütün gücüyle ahlaksızlık ve alçaklığın, pisliğin uygulayıcısı olarak sabırsız bir bekleyiş içindedir. Onun için münafığa karşı bütün Müslümanların çok çok dikkatli olması lazım.

Münafık hep bir gün Müslümanların dağılacağına, hezimete uğrayacağına göre planını yapar. Ama aksine başarı haberleri geldikçe münafık kıvranmaya başlar, çok canı yanar. Müslüman’ın gücü, başarısı, sağlığı sıhhati, aktifliği, şöhreti münafığa çok ızdırap verir, onu kavurur atar.

Münafıkta peygambere ve başarılı müminlere karşı müthiş bir haset vardır. Hz. Ali (kv)’yi şehit etmelerinin de nedeni, Hz. Ali (kv)’nin başarısını kıskanmalarıdır. Çünkü kendileri ön plana geçmek istemişlerdir.

Münafık, diğer müminlerin ve imamın başarısına tahammül edemez. Onun en çok canını yakan olay odur. Bir; peygamberin, imamın başarısı, iki; peygambere yakın olan insanların başarısı münafığa çok ızdırap çektirir.

Münafık, bir müminin başarısını gördüğünde kahredici azap duyar ama bu herhangi bir insanın dayanacağı gibi bir azap değildir. Fakat münafığın hayvani bir beden direnci vardır. Allah azap çekmesi için onu yaratır, yani acıya dirençlidir. Çok şiddetli acı çeker ama direnir, buna tahammülü güçlüdür münafığın.

Bir başkasının övülmesi, bir başkasına değer verilmesi, bir başkasının sevilmesi münafığı kahreder. Akıl almaz acı çeker. Hep kendi önde olsun ister. Bu Kuran’da Yusuf kıssasında anlatılan, hadislerde ve tarihte de gördüğümüz bir münafık karakteridir.

Nasıl biz cehennemi görünce cennetin kıymetini daha iyi anlıyorsak, cehennem ehli gibi olan münafığı görünce de Müslümanların ve imanın kıymetini daha iyi anlamış oluruz. Kıyas sağlar.

“Ya Rabbi, bana ve bütün Müslüman kardeşlerime” diye dua edilir. Yalnız kendine dua olmaz, çünkü velayette bütün müminleri cehennemden kurtarmak için gayret etmek farzdır.

Cehennem vahşi, deli bir hayvan gibidir. Hep böyle ezmek, yakmak, yıkmak, azap vermek ister. Küfre karşı, münafıklara karşı saldırgandır.

Münafık alametleri anlatıldığı halde eğer münafık kendini düzeltmezse cehennemin dibine doğru yol almaya devam eder. Cehennemi alabildiğine genişler.

Allah istese küfrü yaratmazdı. Müminin cennetinin gelişmesi için münafık ve kafir gerekiyor. Onlar olmadan müminin cenneti genişlemiyor. Manevi makam alamıyor. İlla ki münafık ve kafir gerekiyor. Kafir ve münafığın da cehenneminin genişlemesi için Müslüman gerekiyor. Yoksa o da genişlemez.

Münafık cehennemde bile fitne arıyor, sürekli rahatsızdır ve hiçbir zaman için Allah’a sığınmaz. Allah o anarşist ruhunu, o deli ruhunu, sürekli rahatsız olan ruhunu en rahatsız halde tutar cehennemde. Mümin de dünyada mutmain olduğu için cennette en mutmain halde yaşar, hiç huzursuzluk yaşamaz.

İnsan cehenneme azabını kendi getiriyor. Kendini yakacak azabı oraya kendi getiriyor. Dünyadaki bütün sıkıntısı onunla beraber oraya gidiyor. O sıkılma, korkma, tedirgin olma, azap çekme özelliği var ya, o kalkmıyor işte. Allah cennette müminlere kaldırıyor onu ama küfre kaldırmıyor. Kendi ateşiyle oraya gidiyor. O kendi ateşiyle orada yanıyor.

Cehennem her türlü sıkıntının, rahatsızlığın yaşandığı bir yerdir. Allah yüreklere tırmanan bir ateşten bahsediyor. Manevi azap çoktur cehennemde.

Cehennem ehli akılsız olduğu için cehennemden bir çıkış olacağını zanneder ve sürekli kendilerini aşağılatır, küçük düşürürler.

Cehennem ehlinin şuuru açık gibi görünür ama kapalıdır. Onlar ölüdürler. Allah bunu özellikle bildiriyor.

Cehennemin farklı farklı azapları vardır. Cehennemde hayat monoton ve anlamsızdır, dar, kasvetli sokakları vardır. Cehennem ehline verilen en büyük azaplardan biri cennet ehlinin nimetlerini ve güzelliklerini görmeleridir. Ayrıca bedenlerine de verilen azap vardır.

Cehennem ehli çok anormal mantığa sahip oluyor. Kendilerinin büyülendikleri için azap çektilerini sanıyorlar, sonsuz azap olduğunu anlamıyorlar. Cehennemde olduklarına ve sonsuza kadar kalacaklarına inanmadıkları için bir çıkış olacağını sanıyorlar. O yüzden sürekli çıkış arıyorlar.

Cehennem ehli, cehennemde büyülendiklerini ve zaman algısının bozulduğunu zannediyorlar, o yüzden azabın sonsuzluğunu anlayamıyorlar.

Cehennem ehli, cehenneme layık bir ahlaksızlıkla yaratılmıştır. Bizim bildiğimizin ötesinde garip birer mahlukturlar.

Cehennem bizim tahayyül edebileceğimiz bir yer değildir, gerçek yüzü içine girildiğinde anlaşılır. Cehennemdeki bütün dehşete rağmen, bazıları cehennemde bile kötü ahlaklarını devam ettirip, tartışıyor, kavga ediyorlar, bu çok hayret verici.

Bağnaz sistemde cehennem ehlinin %90'ının kadınlar olduğuna inanıldığı için kadına bakış açısı en baştan çok yanlış oluyor.

Özür dilemek Müslüman alametidir. Bizim örfümüz, geleneğimiz, adap-edep anlayışımız özürle iç içedir. Özür beyan etmek en güzel nezaket üsluplarından bir tanesidir, kibarlıktır, efendiliktir.