Adnan Oktar A9 TV; 21 Mart 2016

Müslüman sıkılmaz. Boş vakti olmaz. Hiçbir şey yoksa gider çiçek eker. Hiçbir şey yoksa etrafı temizler, güzelleştirir. Kitap okur, tebliğ yapar, yazı yazar. İnternette birisine İslami, Kurani bir şey öğretir. Bomboş gezmek Müslüman’a yakışmaz.

Zahirinde imtihan, batınında eğitimdeyiz, kurs. Çünkü Allah bizim ne yaptığımızı biliyor. Yaratan o zaten. Yani sonsuz öncede ne yaptığımızı biliyor. Yapıp bitirmişiz biz zaten. Bizi eğitiyor, bizim ne olduğumuzu kendimize gösteriyor. Bizi bize gösteriyor. Yani bizi bize sevdiriyor. Ahirete hazırlıyor.

Müslüman hata yapabilir, hatadan korkmamak lazım. Çok büyük hata da yapabilir, Müslüman kardeşi uyarır ama uyarıya delice reaksiyon vermek çok anormal. “Tamam düşüneceğim” dersin, “Allah razı olsun yapmaya çalışırım” dersin biter. Aşırı tepki vermek anormal bir hareket.

“Münafık o herhalde” diyor. Hadi öyle olduğunu farz edelim; eğit, tebliğ et, ayetle anlat, sabret, konuş, değil mi? O zaman kimse kimseyle görüşemez ki, hiçbir Müslüman Müslümanla görüşemez. Ona münafık de, ona kafir de, öbürüne hasta de, adam kalmaz.

Ateisti, dinsizi, İslam karşıtlarını kazanmaya çalıştığına göre kalbinde hastalık olan, imanında zaaf olan Müslümanı daha fazla kazanmaya çalışman lazım. Çünkü o senin yanında hazır, zaten rahat konuşabiliyorsun. Ne kadar anormal olursa olsun, ne kadar aksi olursa olsun sevabı çok olur.

Münafıklar Allah’ın kurduğu düzenin yenileceğini düşünürler. Müslümanları zayıf görürler. Mümin İslam’ın galip geleceğine inanıyor ya, münafık da küfrün galip geleceğine inanır. Şeytan tarafının galip geleceğine inanır. Onun için hiçbir zaman için Müslümanlara, İslam’a güvenmezler.

Sürekli ağlamayı teşvik ediyorlar, yası teşvik ediyorlar. Millet olarak çürürüz, bu çok tehlikeli bir şey. Mümin ağlamayacak, küfür ağlasın, deccal taraftarları ağlasın. Mümin gülecek, neşeli olacak. İmanlı milletimizi üzüntüyle, yasla, korkuyla, ye’sle, ümitsizlikle, sıkıntıyla, sinir bozukluğuyla, ruhi rahatsızlıklarla çürütmek istiyorlar. Buna müsaade etmeyelim.

Müslüman’da küsme olmaz. Kalp sürekli Allah ile beraber. Dünya kısa bir kurs, kısa bir eğitim. Burada ne sükse yapılır, ne akıllılık iddiası, ne zekilik iddiası hiçbir şey yapılmaz. Uzaydan bakılınca toz gibi dünya. Biraz daha ilerleyince hiç görünmüyor. Tozun içinde, tozun tozudur insan. Zavallı bir varlık. Neyine kibirleniyorsun? Ölüp gideceksin.

Münafık hiçbir şekilde İslam’a hizmet etmek istemez. Asalak bir parazit gibi, kene gibi Müslümanların üstüne yapışır, öyle yaşar. Kan emici olarak hayatını sürdürür. Münafığın ancak göstermelik olacak kadar, Müslümanları kandırmak için, usulen, çok çok küçük atakları olur. Ama toplamına baktığında boştur, hiçbir şey yapmaz.

Müslüman’da da münafık alameti az veya çok olabilir. Mesela korku bile bir münafık alametidir. Çünkü münafık çok korkaktır. Mümin iradesini kullanıp bunu ezecek.

Güçlü kudretli olan Allah'tır. Biz Allah'ın acz içinde olan zavallı kullarıyız. Bütün kuvvet Cenab-ı Allah'a aittir. Cenab-ı Allah kaderde ne yazdıysa o olur. Biz Allah'a boyun bükmüş insanlarız. Allah'ın verdiği güçle hareket ediyoruz.

Münafık kendini çok özgür zanneder. Hâlbuki özgür bir güç değildir, her yapıp ettiği, konuştuğu, gece kurduğu düzenler, suratını ekşitmesi, yaptığı ahlaksızlık, suratına verdiği pis ifade, Peygamber (sav)’e yaklaşmak istememesi, yaptığı her adilik Allah tarafından sonsuz önceden zaten biliniyor en ince detayına kadar.

Allah’a tevekkül edilmediğinde korku ve hüzün şirkin cezası olarak insana verilir.

Allah “hüzünlenme” diyor. Tavsiye zannediyorlar, farz hükümdür. “Korkma” farz hüküm, muhkem hükümdür. Açık emir, “Korkma”. Onun için Müslüman; hüzünlenmek, üzülmek bundan kaçınacak. Haramdır bunlar, mütevekkil bir Müslüman’ın yapacağı bir şey değil.

Her olayı Allah yaptığına göre Dost’un yaptığı her şeyde hayır vardır. Dost’un yaptığı hiçbir şeye üzüntü duyulmaz.

İnsan cehenneme azabını kendi getiriyor. Kendini yakacak azabı oraya kendi getiriyor. Dünyadaki bütün sıkıntısı onunla beraber oraya gidiyor. O sıkılma, korkma, tedirgin olma, azap çekme özelliği var ya, o kalkmıyor işte. Allah cennette müminlere kaldırıyor onu ama küfre kaldırmıyor. Kendi ateşiyle oraya gidiyor. O kendi ateşiyle orada yanıyor.

Müslüman’a duygusallık, öfke yakışmaz. Çünkü Müslüman Allah ile sürekli beraber hareket eden bir varlık. Hep makul ve dengeli düşünecek. En korkunç görünen olayı bile Allah’ın yarattığını unutmayacak.

En çılgın hareketin bile, en anormal hareketin bile yaratıcısı Allah’tır. Şahıs yapamaz onu. Kaderin dışında kimse bir şey yapamaz. Onun için olaylara mutedil, dengeli, akıllı bakmak lazım.

Mehdiyet’i hiç kimse durduramaz. Allah’ın kararı bu, Allah’ın kaderi; durduramazsın. Çırpındıkça Allah’a karşı yakışıksız bir tavır sergilemiş olursun.

Allah vatanımızı milletimizi fitneden, kargaşadan muhafaza etsin, fitneyi izale etsin. En hayırlısı, en güzeli neyse Cenab-ı Allah her zaman onu yaratır. Kader hatalı olmaz. Kaderde bir yanlışlık olmaz.

Şirk ruhu korkaklığı beraberinde getirir. Bunu anlamıyorlar. Allah, “Kalplerine korku salacağım” diyor. Hakikaten de kalplerine korku salıyor; korkuyorlar, tavizkar oluyorlar bu sefer.

Düşmandan korkmak, bir şeyden korkmak Allah'a sevgisizlik alametidir, uzaklık alametidir.

Bazı memurların PKK’ya karşı korkak ve tevekkülsüz olduğunu görüyoruz. Bu yakışık almaz. Peygamberimiz (sav) bir avuç insanla, 40 kişiyle ortaya çıkmıştı. Yiğit olacak Müslüman, korkusuz olacak.

İnsanların çoğu vesveseli, korku ve tedirginlik içinde yaşıyorlar. En yakınlarına bile güvenemiyorlar. Bu yüzden sürekli asık yüzle dolaşıyorlar.

Gelenekçi İslam anlayışında, kaliteli olmayı başaramadıklarından bu kalitesizliği savunmak için bu sefer bir lokma bir hırka felsefesini öne sürüyorlar.