Adnan Oktar A9 TV; 11 Haziran 2015

Ehli keyif olanlar hem buraya gelecek, hem şuraya gidecek yahut Müslümanların yanına gidecek. Orada burada keyfini zevkini sürecek ama en ufak bir zorluk oldu mu, çıkarlarıyla çatıştı mı kaçıp gidecek. Yine keyfine uygun olduğunda etrafı koklayacak, bakacak. Mahsuru yoksa gelecek. Ondan da hakikaten netice alacağını zannediyor. Halbuki bilerek ve anladığı halde hainlik yapıyorsa, onun hükmü daha da ağır olacak. O arada sırada gelmeyle onu kurtaramaz.

Güzel olan şeyi anlattın mı haset ederler. Hasta adamlara söylenmez. Ancak samimi salih bir müminse söylenir. Onun içi açılır. Ama hasut, tehlikeli, münafık tıynetli adama anlatmayacaksın. Anlatmadığında ibadet olur. Ağzını tutacaksın, dilsiz olacaksın. Başka şeyler konuşacaksın.

Kafir ve münafıklar Müslümanlarla uğraşacak. Eziyet edecekler, iftira edecekler, oyun oynayacaklar, iş çıkaracaklar, aleyhinde haber yapacaklar. Allah, bu eziyetlerine “Aldırma” diyor. “Aldırma” ne demek? Farz. Etkilenmemek farz, eğer aldırıyorsa harama girer. Böyle densizlerin yaptığı oyunları takmamak, kaale almamak, değer vermemek farzdır.

Münafık, mümin topluluğun kiridir. Nasıl mümin yıkandığında kir gidiyor, tertemiz oluyor böyle banyodan çıktığında. Sabunla yıkıyorsun kir gidiyor, sağlıklı hale geliyorsun. Sen diyorsun ki, “Niye pislik durmuyor?” Mümin temizdir, pislikle yaşamaz. Pisliği yıkar, pislik gider, münafık gider, geriye nur gibi müminler kalır.

Müslümanla uğraşılır. Müslüman demek; uğraşılan adam demektir. Müslüman demek; düşmanı çok olan adam demektir. Gerçek Müslümansa, gerçek dava adamıysa düşmanı çok olur. Bir Müslümanın münafığı yoksa nasıl Müslüman oluyor? Müslümanın kafiri de çok olur, münafığı da çok olur.

Münafığın faydası çok çok büyüktür. Müslüman’ın şevkini, heyecanı artırır. Mücadele azmini artırır. Ufkunu ve dikkatini açar. Eğer içinde bir halsizlik, bitkinlik varsa onu kırar. Daha atak, daha candan olur.

Münafık son ana kadar kendi ahlaksızlığını kabul etmez. Ahirette de kabul etmiyor. Lafazanlık yapıyor, bu sefer Cenab-ı Allah konuşmasını durduruyor. Allah dil gücünü kaldırıyor.

Münafıklar Peygamber (sav)’e diyorlar ki, “Bizim evimiz açıkta”. Ne demek açıkta? “Çoluk-çocuk var evde oturuyorlar, onların eğitimi var, onlarla ilgilenmemiz lazım. Hanıma yiyecek götürmemiz lazım, onunla ilgilenmemiz lazım. Dükkan da açıkta” diyor. “Ticaret yarım kaldı, onunla ilgileneceğiz” diyor. Kardeşim, tamam da Müslümanları boğup-öldürüyorlar, şehit ediyorlar. Senin dükkanın mı önemli, o mu önemli?

Bazen mümin münafığa çok benzer ama değildir, geçici bir hastalığa tutulmuştur. O hastalıktan onu kurtardığında, o normal Müslüman olarak devam eder. Ama münafığa da aynı tedavi yapıldığında -burada çok büyük bir tehlike var- aynı kurtulmuş gibi onda da görüntü olur, fakat o alttan alta devam eder.

Kâfirlerde ve münafıklarda bir sürü ruhu vardır. Hayvanlarda olduğu gibi. Ortak hareket ederler. Mesela ren geyikleri falan nasıl bizon sürüleri, küfür de öyle sürü halinde hareket eder. Bir yerden bir tehlike geldiğinde, bizon sürüsü olduğu gibi ona saldırmaya başlıyor. Küfürde de öyledir, toplu hareket etme özelliği vardır.

Aile, evlenmek, çoluk çocuk sahibi olmak hep münafıkların dine tercih ettikleri hususlardır. Onun için dinle bu putları arasında kararsız kalırlar. Münafık, ailesini putlaştırır, çocuğunu putlaştırır. Onu İslam’a karşı bir koz olarak görür.

Münafıklar kendilerince Müslümanlara saygı duymaz ama küfürden insanlara akıl almaz saygı gösterirler, hürmet gösterirler.

Sahabiler Allah için mücadele ediyorlar. Münafıklar, “Evimiz açık”, “Savaşmayı bilseydik gelirdik.” diyor. “Sana kırk kese altın. Savaşmayı bilmediğin halde gelip savaşacaksın” desen hemen gelir. Çünkü, çıkar. İşte insanın çıkarı güzel ahlak olacak. Altın yerine, para yerine imanını koyacak, vicdanını koyacak. Öbür türlü hayvanlaşır insan.

Münafığın bir özelliği de Müslüman’ı rahatsız etmek istemesidir. Ne kadar zarar verebilirsem o kadar vereyim kafasında olur. Lafıyla, sözüyle rahatsız etmek ister, tedirgin etmek ister, pislik yapacağını ima eder. Küçük, ufacık bir zarar meydana getirmek bile onun için çok önemlidir. Halbuki kendince verdiği zarar Müslüman’a her seferinde sevap, ona da bela kazandırır.

Münafık Müslüman’ı her rahatsız ettiğinde cehennem onu biraz daha kendine doğru çeker. Ve dünyada da o belalar onu biraz daha sarmaya başlar.

Bir tümörün ilk hücresi Allah’tan emri alır. Sen münafıklık yapıyorsun ama hücreye ses, soluk dinletemiyorsun. O seni sarar. Allah belanı verir. Sen kendini bağımsız zannediyorsun. Zavallının tekisin.

Münafık sürekli pislik arar. Nasıl şeytan pislik yapmaktan bıkmazsa münafık da iblis ruhu taşıdığı için hep yeni yeni maceralara doğru yönelir.

Münafık sürekli Müslümanların aleyhine çalışır. 24 saat ne şeytanlık yapacağını ne pislik yapacağını düşünür. Ama imkânlar el vermediği için sıkışıp kalır.

Münafık şeytanın insan şeklidir. Sürekli haysiyetsizlik yapar. Bir pislikten çıkar başka pisliğe girer. Nefsi sürekli şeytani emirler verdiği için sakinleşemez.

“İmanımı da yaşarım küfürle de beraber olurum.” diyor. O zaman münafıklık başlar. Sen Peygamberle, Müslümanlarla birlikte olursan Allah beğenir. Müslümanları terk ederek kendince uyanıklık yapıyorsun ama zannettiğin gibi olmaz.

Hz. Musa (as) dönemindeki münafıklar izzeti ve onuru Firavun’un yanında aradılar, onun kültüründe aradılar. O Mısır yazıları, Mısır heykelleri onların her biri onlar için bir markaydı. Evlerinin duvarlarında Mısır yazılarının olması, Mısır kıyafetleri giymek, Mısır dilinde konuşmak çok önem verdikleri bir şeydi.

Münafık, iman edenleri de saptırmak için uğraşır, kendi yoluna çekmek ister. Kendi kalbinde hastalık olduğundan, müminlerin de kalbinde hastalık olmasını ister, onları da kendi mantığına çekmek ister.

Küfre güvenip Müslüman’a güvenmemek, Allah böyle münafıkane bir bakış açısında mutlaka intikam alıyor.

Münafıklar, “Müslümanlar bir gün dağılabilir, ezilebilir ama küfür tepmez devrilmez bir yapı” diye düşünüyorlar. Tarih boyunca hep küfrü güçlü görmüşler hep de mağlup olmuşlardır.

İslam âleminin bu hale gelmesinin tek nedeni münafıklıktır. Derin devletler münafığı kullanır. Münafıklar, derin devletlerin ordusudur.