Adnan Oktar A9 TV; 19 Ocak 2016

Münafık Müslüman’ı her rahatsız ettiğinde cehennem onu biraz daha kendine doğru çeker. Ve dünyada da o belalar onu biraz daha sarmaya başlar.

Cenab-ı Allah ümit ve korku içinde olmamızı istiyor. “Benim şuurum açık, ben cehenneme gitmem” demeyin diyor. Çünkü küfür içindeyken Müslüman olan sonra yeniden küfre düşen, yeniden Müslüman olan insanlardan bahsediyor Allah. Yani Allah ruhunu alır yeniden verir, ruhunu alır yeniden verebilir; o hale düşürebilir bir insanı Allah vermesin. Emin olmak doğru değil.

Bir insanın İslam’a göre yaşaması demek, tamamen vicdanına göre yaşamaya başlaması demektir. Küfrün mantığını bütünüyle terk etmesi demektir.

Sen daha önce mantığınla hareket ediyordun, Müslüman olduktan sonra şimdi vicdanınla hareket edeceksin. Allah her an vicdanına vahyedecek sen de vicdanına uyacaksın. Mantık bitecek. Ve küfrün hiçbir şeyine hayran olmayacaksın.

Her yerde gerçek, samimi, dürüst, modern dindarların ön planda olması lazım. Modern, samimi bir dindar, ateist için de çok büyük bir güvencedir, Musevi için de Hristiyan için de bir güvencedir. Çünkü Allah’tan korkuyor, vicdanıyla hareket ediyor. Bu, herkes için bir güvencedir.

Kişi samimiyetsizse Müslümanları kirli görmeye çalışır, küfrü de berrak görmeye çalışır. Her şeyi kafasında terse çevirmeye başlar. Ama Müslüman Allah’ı samimiyetle gördüğünde -ki sıkmazsa kendini, samimi olursa hemen Allah’ı fark eder, bütün açıklığıyla, bütün ihtişamıyla fark eder- hemen Kuran’daki akla uyar.

“İmanımı da yaşarım küfürle de beraber olurum.” diyor. O zaman münafıklık başlar. Sen Peygamberle, Müslümanlarla birlikte olursan Allah beğenir. Müslümanları terk ederek kendince uyanıklık yapıyorsun ama zannettiğin gibi olmaz.

Küfre güvenip Müslüman’a güvenmemek, Allah böyle münafıkane bir bakış açısında mutlaka intikam alıyor.

Münafık, Kuran ayetlerindeki uyarıları hiç üstüne almaz, hep kendine hüsnü zan eder. Tüm samimiyetsizliğine, ahlaksızlığına rağmen ahirette de çok iyi olacağı kanaatindedir. Halbuki Allah ahirette cehennemin en alt tabakasında olduklarını bildiriyor.

İman zafiyetinde kişi duyarsız olur. İslam’ı yayma heyecanı olmaz. Allah’tan korkma gücü olmaz. Kendi çıkarının, kendi dertlerinin peşinde olur. Bu büyük bir felakettir.

Biz samimi davranmakla mükellefiz. Allah samimi olanlara cehennem içinde cennet yaratır. Müslümanları hiç ummadığı yerden rızıklandırır. Bunların hepsi gizli birer Kuran mucizesidir. İman ehli bunu anlar, Allah'ın gizli işaretlerini görür ama gaflet ehli bunları görmez.

“Allah’ın rahmetinden kafirlerden başkası ümit kesmez” diyor Allah. Bir insanın düzelmesinden ümit kesmek çok anormal bir şey. Nasihat edip doğru yola gelmesi için gayret etmek lazım.

Allah korkusu, Allah sevgisi anlamsız bir bakışı engeller. Allah korkusu olan bir insanın boş boş bakmasının hiçbir açıklaması olmaz. Allah’tan korkuyorsa mutlaka bakışları zeki ve keskin olur, dikkatli olur.

Peygamberimiz (sav)’in bakışları çok keskindi. Niye? Çünkü kalbi sürekli Allah’la beraberdi. Allah’tan korkuyordu. Ama müşrikler bön bön bakıyorlardı. Çünkü onlar mide peşinde olan adamlar. Hayvan gibi, hayvanlardan da aşağılar. Tabii ki bakışlarında da hayvan görüntüsü oluyor.

Mümin cihat yani cehd etme şevkiyle heyecanlıdır. Bir insanın kalbinde eğer bir atalet varsa, gaflet varsa bitkin ve lakayt olur. İçine kapalıdır. Çünkü onu din ilgilendirmiyordur. Allah korkusu ilgilendirmiyordur. Allah sevgisi ilgilendirmiyordur. Onun yüzüne yansıyacak bir heyecanı olmaz.

Hiç kimse için cehennem dilenmez. Her insan için Allah'tan hidayet, güzellik dilenir.

Evrimi savunan, tesadüfen var olduğunu iddia eden insanların cehennemdeki bedenleri kendilerinin bu dünyada iddia ettikleri gibi mutasyonla oluşmuş gibi karmakarışık ve bozuktur.

Gerçek sağlıklı yaşamak Kuran'a uymakladır. Kuran şifadır. Kuran'a uyulduğunda üzülme, ümitsizlik tamamen ortadan kalkar, insan sağlık bulur.

Allah'tan haşa ümidini kesen karamsarlık denizine düşer, simsiyah bir dünyada acı ve sıkıntı içinde çırpınır. Çözüm Allah'ı coşkuyla sevmektir.

Bazıları özellikle halkı ümitsizliğe sevk etmeye çalışıyor, dindarlık azalıyor propagandası yapıyorlar. Bu millet asla ümitsizliğe düşmez.

Türkiye'de gerçek Kuran ahlakı hakim oluyor. Bağnazlığa karşı modern, aydın dindarlık yayılıyor. Bundan panik duyanlar insanların arasında ümitsizlik yaymak istiyorlar.

Dünyanın her yerinde müthiş bir kargaşa var. “Bu ortamda İslam nasıl hakim olur, Mehdilik nasıl ilerler?” diye insanlar düşünebilir. İşte şaşılacak olan bu; bütün bunlara rağmen Allah İslam’ı hakim edecek.

İslam tarihinin en büyük deccallerinden biri olan Hülagü, Mevlana'yı Anadolu'nun şeyhi yapmış ve maddi manevi desteklemişti. Hülagu, Mevlana’ya bağlanmayan hiçbir alim, hiçbir tekke, zaviye, medrese kabul etmiyordu.

Sen ateiste, Darwinist’e tebliğ yapmazsan, nasıl bir İslam anlayışı oluyor bu? Emr-i bil maruf kime yapılıyor? Cehd kime karşı yapılıyor? Ehl-i Kitap’a, müşriklere, ateistlere, hepsine anlayacakları dilden İslam’ı anlatmak Müslüman’ın üzerine bir görevdir, Allah’ın emridir. Arkadaşça, dostça anlatacaksın. Düşmanca bir üslupla anlatılmaz. Sevgiyle anlatılır.

Peygamberimiz (sav) Hristiyanlarla konuşuyordu, arkadaştı. Musevilerle konuşuyordu, arkadaştı. Müşriklerle, putperestlerle konuşuyordu, tebliğ yapıyordu. Bu, İslam’ın gereğidir.