Adnan Oktar A9 TV; 30 Mayıs 2015

Dünyada hangi millet samimi dindarsa Allah oraya daha çok bereket veriyor. Dinden uzaklarsa Allah felaket veriyor, bereketsizlik veriyor. Şahıs şahıs, fert fert de öyle.

İnsanlar dinle kalbini yıkadığında ona bir nur, ışık oluyor. Ama birçok insan da dinin, insanların dünyasını elinden aldığını düşünüyor. Halbuki dinsizlik dünyayı elden alır, hem de kökten alır. Her şey bela olur. Yiyecek bela olur, arabası, evi, karısı, arkadaşları, okulu, her şeyi bela olur. Ama imanlıysa eşi nimet olur, arkadaşları güzellik olur, evi zikirhanesi olur, hayatı nurlu olur, her yeri nur olur, kalbinde ferahlık olur.

Din nimettir, insanların büyük bir bölümü dini bela gibi görüyor, haşa. Halbuki din dünyanın süsüdür, hayatın neşesidir, aklın ışığı, kalbin ferahlığıdır, berekettir.

Küfrün zırvası o kadar zordur ki o bir dünya imtihanıdır. Sabır gerektiriyor bir, dikkat gerektiriyor iki, onun o münasebetsiz sözünün hangi noktada çürütülmesi gerektiği ayrıca araştırılması gerekiyor. Bir noktada olmuyor, hepsini ayrıca ayetle delillendirmek, mantık da ileri sürmek gerekiyor.

Bir insan Allah yolunda olursa Allah ona bereket, bolluk, güzellik veriyor. Ama çilesini de kabul edeceksin. Hep nimetini değil. Olmaz. Sabrını da kabul edeceksin, çilesini de kabul edeceksin. O zaman Allah nimetini yağmur gibi yağdırır üzerine.

Amerika yeniden dindar olsun, böyle olmaz. Dindar olurlarsa onlara bir huzur geliyor. Dinsiz olduklarında üzerlerine müthiş bir bereketsizlik ve uğursuzluk geliyor.

Sabrı ve çileyi kabul etmiyor, doğrudan nimet istiyor. Olmaz öyle bir şey. Ne cennete kavuşabilirsin öyle, ne Allah’ın rızasına kavuşabilirsin. Burası imtihan yeri, eğlence yeri değil ki. Cenab-ı Allah, “Eğer Biz eğlence isteseydik alasını yapardık” diyor. “Şanımıza düşeni yaparız” diyor. Cennettir eğlence yeri. Burada öyle bir şey yok.

Allah’ın nimetini anmak çok hayatidir. Unutursa egoistleşir, anormalleşir, kafası başka yerlere gider. Allah esirgesin. Onun için Allah anılmasını söylüyor. Anıldıkça kalpte ferahlık, güzellik olur.

Allah anılmadığında o bölgede, o şehirde, o ülkede bereket kalkıyor. Ne geliyor? Açlık, ekonomik kriz. Ne geliyor? Terör. İki tehlike. Yunanistan’da Allah anılıyor mu? Anılmıyor. Diğer ülkelerde anılıyor mu? Mesela ABD’de anılmıyor. Ne oluyor? Açlık geliyor. Uçsuz bucaksız topraklar ama açlık her tarafı sarıyor. Arkasından terör. Yani korku.

Bölgeye dindarlığı da aşılayan İsrail'dir. O devirde Filistin komünizmin merkeziydi. Bütün komünistler orada eğitiliyordu. Mısır komünizmin merkeziydi, Suriye komünizmin merkeziydi. Onlar İsrail'den sonra dindar oldular. Baktılar onlar dindar, biz de dindar olalım dediler.

Sabretmek ve tevekkül etmek. Allah’ın sevdiği, beğendiği iki ahlak özelliği. Tevekkül ne demek? Demek ki büyük olaylarla karşılaşacak mümin ki tevekkül edecek, sabredecek. Telaşlanmıyor, üzülmüyor, korkmuyor o zaman.

Allah gerçek anlamda dindarlığı kastediyor. Yoksa bir sosyal hayatı var, bir de kenardan din; böyle bir şey yok. Sosyal hayat diye bir şey olur mu? Din her yere hakimdir. Müminin her şeyine hakimdir. Ne demek sosyal hayat? Bebek’e gezmeye gidersin, Allah’ın rızası ona hakimdir.

Allah dünyada milyonlarca, milyarlarca, trilyonlarca harika yaratıyor, saymakla bitecek gibi değil. Allah nimetin takdirini istiyor, sanatının görülmesini, sanatının ayrı ayrı takdir edilmesini istiyor. Allah, “Gruplara ayırıp anlatsanız yine bitiremezsiniz nimetleri” diyor.

Allah güzel bir imtihanla imtihan ediyor. Aslında güzel bir eğitim aynı zamanda. Sonunda olgunluk oluyor, nezaket oluyor, cennet ahlakına uygun bir kişilik oluyor.

İnsan gözde büyütürse sabırda çok zorlanır. O zaman tahammül etmesi gerekir. Tahammül ayrı, sabır ayrıdır. Sabır zevkle yapılan ibadettir. Rahatlıkla yapılan ibadettir.

Bir şey oluyor, sabrediyoruz. Ama sabrı safha safha daha güçlendiriyoruz, daha geliştiriyoruz. Bu ne? Eğitim. Nereye eğitim? Cennete eğitim. Allah bir avuç mümini seçiyor, burada eğitiyor. Doğrudan gidildiğinde Hz. Adem (as)’ın ilk baştaki konumu meydana geliyor. Olmuyor yani. Eğitim olduğunda kafa yerine geliyor. Kişilik yerine geliyor, nimetin kıymeti biliniyor.

İnsanların, bu kadar acı çekmelerine rağmen dinin önemini fark edememeleri hayret verici. Halbuki normal bir dindar bayağı huzurlu yaşar, bayağı güzel yaşar.

Rahatlıkta, Allah'a karşı geniş çaplı birleşip, neredeyse dünya çapında birleşip isyan ediyorlar. Ezildiklerinde de Allah'a müthiş dua edip yalvarıyorlar. Bu ezilmeye ne gerek var? Yapma işte, akıllı ol, Allah'a tövbe et. Allah'a hamd et. ‘Ya Rabbi, Sen büyüksün’ de, ‘Seni çok seviyorum’ de, sana yağmur gibi nimet yağdırsın. Niye belanı arıyorsun? Niye azıp kuduruyorsun? Niye kendini eziyorsun?

Cennette sabır yok, cesaret yok, cesarete ihtiyaç yok. Sabır, cesaret, yiğitlik yapamazsın. Tevekküllük bir şey yok. Temizlik, fedakârlık bunların hiçbiri yok. Sadece eğlence yurdudur. Tabii hamd etme, şükretme ibadeti vardır, Allah’ın tecellisini görüp sevme vardır.

Allah hep aşkı ister. Yoksa ne güzelliğin ne de başka bir şeyin anlamı olmaz. Cennet köşklerini düşünün, robot gibi varlıkların doldurduğunu düşünün, cennet havuzlarında yüzüyorlar. O görüntü, Allah vermesin acı bir durum olmuş oluyor. Allah o nimetini, Allah’ın ruhunu taşıyarak çileyi yaşamış, zorluğu yaşamış insanlara sunarsa o zaman müthiş bir güzellik oluyor. Yani cennetin bir anlamı oluyor. Allah, hakkıyla takdir edilmiş oluyor.

Cenab-ı Allah nimeti bol veriyor ama nimete şükür olmaması çok kızdırıcı bir hareket. Sen bir saraya davet edileceksin, muazzam yiyecekler olacak, tatlılar vs yemeğini yiyip, ayakkabıyla kapıya vurup, bağıra çağıra çekip-gideceksin. Ne bir teşekkür, ne bir hayranlık, o zaman bela gelir işte.

Fakirlik zahiren bir fitne gibi, acı bir olay gibi görünüyor. Ama fakirlik insanları mütevazı, dindar ve güzel huylu yapıyor. Nimetten iyi anlayan, nimetin kadrini bilen yapıyor.

Dine titiz olmak lazım, İslam’a güçlü sahip çıkmak lazım. Allah bize sahip çıkıyor. Göz veriyor, burun, ağız, kulak veriyor, kalbi sürekli çalıştırıyor. Durdursa yığılır kalırız. Yiyecek veriyor, renkler yaratıyor, sesler yaratıyor, güzellikler yaratıyor. Allah bizimle sürekli alaka halinde.

Sabah namazına aşkla kalkacaksın. Allah seni bu kadar detay detay yaratmış, kesintisiz nimet veriyor. Sabahleyin Allah sana yemek veriyor, öğlen de sana yemek veriyor, akşam da. Sana sürekli nefes veriyor, sürekli kalbini çalıştırıyor gece gündüz. Bir an durdursa kalbini, ölürsün. Nefesini bir an kesse ölürsün. Sen bir tek bir namazı Allah’a çok görürsen bu Allah’a karşı kalleşlik olur.

Bağnazlar ‘atalarının dini’ yüzünden güzelim İslam dinini yeryüzünden adeta silmek üzereler. Müslümanları da mahvettiler. Her yerde millet asıp kesiyor, dövüyor, küfrediyor, yüzlerine tükürüyorlar. Kimi kafasını doğruyor, kimi arabaya bağlayıp sürüklüyor, delik deşik ediyorlar, varil bombası atıyorlar. Akılalmaz bir zulüm sistemi var. Kuran’a dönseler bitecek.