Adnan Oktar

ELEKTRİK AKIMLARINI MUHAFAZA EDEN BİR KAPTIR BEYİN. ELEKTRİK MUHAFAZA KABIDIR. Başka bir özelliği yoktur. O elektriği gören ruhun üstünde durmaları lazım. Duyan ruhun, dokunan ruhun, koklayan, tadan ruhun üstünde durmaları lazım.

ELEKTRİK DEMEK, İNSAN DEMEK DEĞİLDİR. BU ELEKTRİĞİ OKUYAN, ANLAYAN, GÖREN, DUYAN VARLIK RUHTUR… Öbür türlü, elektrik üreten bir cisim hiçbir işlerine yaramaz. Yani ona insan diyemezsin.

“Görmek için göze ihtiyaç var” diyorsun. Ruh gözsüz görüyor. “İşitmek için kulağa ihtiyaç var” diyorsun. Ruh kulaksız duyuyor. Parmağı yok ruhun, dokunuyor, hissediyor. Ağzı yok ruhun, tadıyor. Dili yok. ASIL İNSAN DURURKEN, ADAMLAR MAKİNEYLE UĞRAŞIYORLAR, CESETLE UĞRAŞIYORLAR. Ceset o. Elektrik üretebilir.

Maddenin aslını da asla bilemeyiz. Hiçbir zaman için de bilemeyiz. Biz Allah’ın bize gösterdiği kadar bileceğiz.

Gerçek insanla evrimciler hiç ilgilenmiyorlar. Yani gözsüz gören ve gerçekten göreni bir kenara bırakıyorlar. Görmeyen kör olan bir sistemle ilgileniyorlar. Duymayan kulakla ilgileniyorlar.

HİÇBİR KULAK DUYMAZ. BÜTÜN KULAKLAR SAĞIRDIR. Ses dalgasını elektrik akımına çevirir, beyine götürür bırakır o kadar. Görevi biter ondan sonra. Orada kulağı olmadan duyan ruh var. Gerçek insan odur.

Sen ruhunun esirisin. Hiçbir yere kıpırdayamazsın. Çivi gibi, mıh gibi çakılmış vaziyettesin. Ruhun, “yaz” diyor yazıyorsun.

MUTLAK VARLIK SADECE ALLAH’TIR. Allah hayal olsun, sen mutlak varlık olacaksın –haşa-. O zaman küfre düşersin. SEN HAYALSİN, GÖLGE VARLIKSIN. ALLAH MUTLAK VARLIKTIR. Bazıları Allah’ı radyo dalgalarına benzetiyorlar. “Allah nerede?” diyor Haşa. “Radyo dalgalarını görebiliyor musun? Onun gibi” diyor. İşte sen radyo dalgası gibisin.

İnsan zaten aciz yaratılmıştır. Nefrete gücü yetecek gibi değil insanın. Zavallı bir varlıktır. Hayal olarak yaratılmış ayrıca. Madde hayal olarak yaratılmış. Yani böyle münasebetsizlik yapılacak; kinin, nefretin, kavganın, boğuşmanın yapılacağı bir yer değil burası. Burası imtihan yeri. Allah bizim zaten cennette mutlu olmamızı istiyor, sevinç içinde yaşamamızı istiyor.

Bunların hepsi sebep: Ne göze ihtiyaç var görmek için, ne kulağa ihtiyaç var duymak için, ne tatmak için dile ihtiyaç var. Doğrudan Allah’ın yaratmasına ihtiyaç var. Allah nasıl yaratıyorsa o, o şekilde olmuş oluyor.

Her bilim adamı beyninin içindeki elektron mikroskobuna bakar. Dışarıdaki elektron mikroskobuyla bağlantısı olmaz. Beynindeki buluşu yapar. Allah o buluşu ona verir, o da onu bulur.

Darwinistler bir açıklama yaptığında, Allah onlara o açıklamayı yaptırır. Kendi yapamaz. Beynine hazır bilgi akıyor, sadece onu söylüyor. Onun dışında bir şey söyleyemez. Ne bir milim fazlasını ne bir milim eksiğini, tam doğrusunu söyler.

Darwin ne kadar söyleyecekse, Marks ne kadar söyleyecekse hepsi hazırdır Allah Katında. Mesela MARKS’IN KAPİTAL’İ DAHA O DOĞMADAN, DAHA ONUN BABASI DOĞMADAN HAZIRDI AMA ALLAH ONA KENDİ YAZMIŞ GİBİ GÖSTERİR. Beyninde öyle görür o.

Sen kimsin? Etten, kemikten oluşmuş zavallı bir varlıksın. Üstelik de onun görüntüsüsün. Gölge bir varlıksın. Gücün tamamı Allah'a aittir. Bizi konuşturan da Allah'tır. “Allah dilemedikçe siz dileyemezsiniz” diyor Allah. Nutku verip konuşturan Allah’tır, ayet var. “Nutku veren Allah'tır” diyor ayette.

Allah, maddeyi var kabul edecek şekilde hareket etmemizi istiyor.

Dış dünya ve zaman ile ilgili algılarımız beynin ürettiği değil; beyne Allah tarafından verilen bilgidir. Beynin bir şey üretecek hali yok, lop ettir beyin. Beyne Allah tarafından ilka edilen, verilen bilgidir. Sürekli akıtılan bir bilgidir, an an. Kaderde verilen bilgiyi beyin okumuş oluyor.

Madde görüntü olarak vardır. Ama mutlak varlık değildir.

Madde var. Ama insanların anladığı anlamda mutlak varlık değildir, gölge varlıktır. Biz o gölge varlığın hayalini görürüz. Mutlak varlık bir tek Allah’tır.

Hiçbir elbiseyi fabrika yapmaz. Hepsini Allah yapar ama sebepler içinde olduğu için, insanlar fabrika yaptığını zannediyor. Hiçbir televizyonu, radyoyu, hiçbir teknik cihazı fabrika yapmaz, tamamını Allah yapar. Ama mucize bir sistem olduğu için ve Allah muazzam bir sebep-sonuç ilişkisi yarattığı için insanlar onu farkedemiyorlar. Katrilyonlarca detayla Allah onu perdelemiş.

Madde hiçbir şekilde yok olmaz. Hiçbir görüntü yok olmaz. Hiçbir ses yok olmaz. Bir kere oldu mu sonsuza kilitlenir, kaybolması imkansızdır. O görüntü sonsuza kadar kalır. Ses de imkanı yok kaybolmaz yani mümkün değil.

Maddenin aslını hiçbir zaman sonsuza kadar göremezsiniz. Maddenin aslını bir tek Allah bilir.

Hiçbir insan maddenin aslını görmemiştir. Hiçbir insan beyninden dışarı çıkıp maddenin gerçeğiyle muhatap olmamıştır.

Beynin dışında mutlak sessizlik ve simsiyah karanlık vardır. Işık ve ses beynin yani ruhun yorumudur. Kimileri maddenin gerçeği konusunu düşünmekten kaçınıyorlar ve bu konuda beyinlerini uyuşturuyorlar. Allah’ın ruhunu fark eden böyle yapmaz.

Maddenin hakikatinin nasıl olduğunu hiçbir insan bilemez. Dışarıda olduğu düşünülen madde ile hiçbir insan doğrudan muhatap olmadı. İnsanın maddeye dair tüm bilgisi 5 duyusundan gelen toplamdan ibaret. İnsan dışarıda ne olduğunu bilmiyor, sadece beyninin içindeki algıyı biliyor.

Ben, “Biraz sonra buraya olağanüstü varlıklar gelecek ve biz başka bir yere gideceğiz” desem, sonra sohbete devam etsem, etraftakiler de bunu alelade birşey gibi görse ve hiç ilgilenmese bu garip olmaz mı? “Madde beynimizde görüntü olarak görünüyor” diyorum, ara ara anlatıyorum, bazıları sadece dinleyip geçiyorlar. Halbuki bunu biraz anlasa, biraz düşünse şoka girer. Allah’ın yaratma sanatını ve gücünü çok iyi anlar.