Adnan Oktar A9 TV; 31 Mayıs 2014

Namus, dindir. Dinin söylemediği bir şeyi söylemek namussuzluktur, namusu bozulmuş olur. Allah’ın demediği bir şeyi Allah diyor dersen, Allah’ın dinine bir ilave yaparsan asıl o zaman namussuz olursun, namusunu kaybedersin.

Din Türkiye'de buram buram, mis gibi koksun. Dinin sıcaklığı ve koruyuculuğu her yeri sarsın. Gazinoda da dinin sıcaklığı olsun, plajda da dinin sıcaklığı olsun, mecliste de dinin sıcaklığı olsun. Her yerde. Böyle olunca güzel olur.

İslam’da vefa vardır, sadakat vardır. Ama siyasette bu yoktur. Mehdiyet devrinde bu tamamen düzelecektir. Vefa da oturacaktır, sadakat da oturacaktır, şefkat de oturacaktır. Adam harcama olmaz, insanların kadri kıymeti çok iyi bilinir.

Siyasette vefa olmaz. Vahşi kapitalizmin ruhu siyasete tam hakimdir. Siyasette destek köprüyü geçinceye kadardır. Köprüyü geçtikten sonra tanımaz seni. Dostluğu da unutur, vefayı da unutur, arkadaşlığı da unutur, kardeşliği de unutur.

Din, dünyanın ruhu. Allah dini dünyaya bir nimet olarak veriyor. Dünyayı yaratırken Allah dünyanın nasıl kullanılacağını da yanında prospektüs gibi, Kitap’la bize bildirmiş. Allah'ın dediği gibi kullanırsan dünya cennet gibi oluyor.

Siyaset denince akla sevgi, muhabbet gelmesi lazım. Siyasetin, sevginin emrinde olması lazım. Siyaset sevgiye hizmet etmesi lazım. Mehdiyet devrinde siyaset aşkın, sevginin kaynağı olacaktır. Aşkı, sevgiyi elde etmek için kullanılacaktır siyaset, inşaAllah.

İslam hak, ayakta kalıyor ama hep zulüm sistemleri tarihe karışmış. “Batıl yok olucudur”; Allah'ın sözü bu.

Mehdiyetin özelliği çok güçlü inanç sistemi üzerine kurulu olmasıdır. Devrilmez olmasının nedeni budur. Çok güçlü bir iman zemini üzerine politika inşa etmek gerekiyor. Güçlü siyasi manevranın hiçbir kıymeti yoktur. Güçlü siyasi manevralar üzerine kurulu sistemler mutlaka yıkılır, mutlaka başarısız olur. Bunu unutmamak lazım.

Otuz yıl sonrasının Türkiye'sini ve bölgesini düşünerek ona göre plan yapılması gerekiyor. Güçlü inanç üzerine kurulu olmazsa bu sistem, başarılı siyasi manevralar üzerine kurulu olursa başarılı siyasi manevralar bir süre sonra tam tersine dönebilir.

Yobaz kafalara göre din; mezar dini, ölümün yaşandığı, karanlığın yaşandığı bir din. Dinsizlikte ise müzik var, resim var, eğlence var, dans var, hayat var. Dinde ne müzik var, ne hayat var, ne eğlence var. Diri diri mezara sokulmuş. Her şey haram, her şey yasak. Hayat yok! Adeta ziftin altında kalmış bir insanın yaşaması gibi.

Bağnazlar “İslam mezar dinidir” diyor. Toprağın altında yaşarsın, karanlıkta yaşarsın. “Bunlarınkinde aydınlık var, ışık var, müzik var, resim var” diyor. Hayat var, dans var, böyle din olmaz diyor. Din ziftin altında yaşanır, işkenceyle yaşanır diyor. Kanın iltihabın içinde yaşarsın, buna din denir diyor. Bazı saftirikler de buna inanıyor. Şeytana bilmeden teslim oluyor. Bu oyunu kırıyoruz ve kıracağız.

İslam her yere hâkimdir. Eğlencede de Allah’tan bahsedersin, düğünde de. Eğlence olan yerde Allah’tan bahsedilmez diye bir şey yok. Dinsizliği revaç bulduracak şekilde yaymaya çalışan bir mantığın eseri bu. Çünkü insanlar müziğe meraklı, eğlenceye de meraklı. “Müzik, eğlence olunca Allah’tan hiç bahsetmeyin. Susun” diyorlar. Dinsizlik işte bunun sonucu.

Bediüzzaman, “Şark ancak din ile güçlenir” diyor. Felsefeyle güçlenen bir yer olmamış. Hep dinle oluyor. Hristiyanlar da öyle, Avrupa da hep din ile güçlenmişler. Musevilik de öyle, hep dinle güçlenmiş. Musevilerin dünyadaki gücünün tek sebebi Tevrat’tır.

Yobazların, bağnazların uydurma hurafeleri atıldı mı geriye sadece tertemiz, arı, duru İslam dini kalır.

Din içerisinde hayatın bütün güzellikleri vardır; müzik, eğlence, neşe, sevinç, sevgi vardır. Din hayatın hepsini kapsar ve hepsini helal hale getirmiştir. Gayrimeşru, haram olan çok az konu vardır. Helallerin haddi hesabı yoktur.

Bütün milletimiz dinle oturup dinle kalkar, dinle yaşar. Din olmadan zaten hayatın anlamı yok. Yaşamamızın anlamı yok. Din yoksa peki niye yaşamak isteyelim? Hayatın ne anlamı kalır o zaman? Yaşamamızın tek nedeni din, ahiret, Allah sevgisi. Allah sevgisi yoksa, Allah korkusu yoksa, ahiret inancı yoksa hayatın hiçbir anlamı yoktur.

İslam'ın siyasetle hakim olması mümkün değil. Bediüzzaman "siyaset ruhları karartır" diyor. Ortadoğu'da yoğun bir siyaset hırsı görülüyor.

Bekir (Bozdağ) hocaya geçmiş olsun. Halim bir insan. Böyle tanınan siyasetçilerin her yerde güvenlik çemberi içinde tutulmaları gerekir.

İslam'ın siyasetle hakim olması mümkün değil. Bediüzzaman "siyaset ruhları karartır" diyor. Ortadoğu'da yoğun bir siyaset hırsı görülüyor.

Bekir (Bozdağ) hocaya geçmiş olsun. Halim bir insan. Böyle tanınan siyasetçilerin her yerde güvenlik çemberi içinde tutulmaları gerekir.

Din, dünyanın bütün güzelliklerini içinde toplayan sistemdir. Dinde sevinç vardır, neşe vardır, eğlence vardır, müzik vardır. Hanımlar rahat gezer, isterse dekolte giyinir, isterse başını örter, kimse kimseye karışmaz. İsteyen kahkaha ile güler, isteyen dövme yaptırır, isteyen de peruk takar. Din böyle şeylere karışmaz. Din bizim vicdanlı, dürüst, akıllı, helale, harama dikkat eden olmamızı ister. Sevincin, neşenin diğer adıdır din.

Siyaset alemi bambaşka bir şey. Çok acımasız, çok merhametsiz biz sistem. Mesela en iyi insanı anında harcayan, müthiş bir rekabet ruhu gerektiren, çetin mücadeleler gerektiren bir durum.

Kadınların siyasete girememesinin nedeni, çok acımasız bir sistem olması. Hem dedikodu sistemi, hem fitne sistemi. Akıl almaz bir çark işliyor. Nereye gidersen git az veya çok oluyor. Tabii mehdiyet devrinde böyle bir şey olmayacak. Böyle acımasız bir yapı olmaz. Gereksiz yere insanlar kendilerine acı çektiriyorlar.

Siyaset karmaşıktır. İttihad-ı İslam’la ilgilenen insan siyasetten bir şey çıkaramaz. Ama siyasete akılcı olarak uzaktan yön verilebilir.

Nefis, kıskançlık ve bencillik sonucunda vücuda anormal eylemler yaptırıyor. Hiçbir şey olmaz zannediyor. Olur, oluyor. Çökertir adamı. Bu intihar edenlerin itici gücü nefistir. Onları delirtip intihara çekiyor. Cinayette de nefse uyduğu için cinayet işliyor.