Adnan Oktar A9 TV; 12 Ağustos 2014

Kalite için illa paraya gerek yok; akla gerek vardır, zevke gerek vardır.

Kalite hayatın en hayati özelliğidir. Güzelliğin en hayati yönüdür kalite. Kalite yoksa güzellik de yoktur. Mesela cennet baştan sona kalitedir. Cennetin her yeri kalitelidir. Kalite bittiğinde güzellik de biter.

Müslümanlar kuvvet ve onuru Hak’ta araması lazım. Asıl mümine onur gözüyle bakmak lazım. Saygıyı, hürmeti ona göstermek lazım, küfre değil.

Bir insan kendi kültürünü beğenmiyorsa kaliteli olamaz. Sadece yabancı kültürü beğeniyorsa görgüsüzlük demektir, özentilik demektir. Sen kendi kültürünün güzelliğini, derinliğini, zenginliğini fark edemiyorsan, oradaki kaliteyi hissedemiyorsan ve onu kaliteyle sunamıyorsan sadece özenti insansın demektir.

Kaliteli eşyadan değil de kaliteli insandan başlamak lazım. Kaliteli insan olmadıktan sonra kaliteli eşyaya yazık, kaliteli mekana da yazık. Önce kaliteli insan yetiştirmek gerekiyor. Onun için de kaliteli fikir gelişmesi gerekir.

Kalitesiz fikirden kaliteli insan çıkmaz. Kaliteli fikir de ‘Kuran İslam’ıdır.’ Müşrik İslam anlayışı değil, Ortodoks gelenekçi İslam anlayışı değil. Oradan kalite bulamazsın. Orada yoğun olarak kalitesizlik ortaya çıkar.

Kalitesiz bir insanın kaliteli bir binaya gelmesiyle kalite yok olmuş olur. Ama kalitesiz bir yere kaliteli bir insan gelse orası kaliteli olur. Ufak bir değişiklikle kaliteli hale getirirsin.

Kalitesiz insan çok büyük bir beladır. Önce kaliteli düşünce, kaliteli fikir üstünde dursunlar. Onun için de kaliteli kitaplar gerekir. Kaliteli eserler, kaliteli yazılar gerekir. Sevgisiz, nefret dolu kalitesiz yazılarla insanları eğitmeye çalışırsan kalitesiz vahşi insanlar oluşur.

Kalitesiz bir hayat çok korkunçtur, cehenemin diğer adıdır.

Kalite Bakanlığı’nın bir an önce kurulması lazım. Kalite Bakanlığının fikirde, insanda, binada, bahçede, ticarette her yerde kaliteyi esas alan bir politika izlemesi lazım. Kalite devletin milli politikası olması lazım.

Kalitesiz bir toplantı, kalitesiz bina, kalitesiz kıyafet hep insanın içini sıkar, insana ıstırap verir. Kalite insanın içini açar. Dünya nimetidir. Kalite güzelliğin diğer adıdır.

Kalitesizliğin ipini bıraktın mı o derin bir kuyu gibidir. Rezilliğe doğru gider de gider. Kepazeliğe doğru gider de gider.

Dekolteli de mükemmel Müslüman’dır, başörtülü de mükemmel Müslüman’dır. Başörtü düşmanlığı ne kadar çirkinse, dekolte hanımlara karşı düşmanlık da o kadar çirkindir. Her ikisini de kınıyoruz.

Asya’nın özelliği kalitesizliğin hakim olmasıdır. Asya’da insanın değeri pek yoktur. Her yer için demiyorum da, insan makine gibidir. Bu korkunçluğu Türkiye’nin Avrupai, sevecen, modern, Allah aşkıyla dolu, imanlı düşüncesi ortadan kaldıracaktır. Bütün dünyaya örnek olacağız.

Küfür menfaati olduğu müddetçe dosttur. Menfaati bittiği yerde karşına hasım olur. Ama Müslümanlıkta öyle değil. Müslümanlıkta sabır var, şefkat var.

Müslüman öyle gelişecek ki, kendisi için “Bu adam kalleşlik yapar” dedirtmeyecek. Yani “Bir şekilde yapar” dedirtmeyecek. Öyle bir güvence verecek. O zaman gerçek bir Müslüman olur. “Bunun kalleşlik yapması mümkün değil” diyeceksin.

Küfürde bir şey yok. Küfürde sapıklık var, pislik var, vefasızlık, kalleşlik var, oyun var, bozuk konuşma var, tahammülsüzlük var. Adamlarla konuşuyorsun iki saat sonra bakıyorsun kalleş bir tavır almış. Müslümanda istikrar var. İki saat sonra da sağlamdır, on gün sonra da sağlamdır, bir yıl sonra da sağlamdır, yirmi yıl sonra da sağlamdır, Allah rızası için.

Küfür, Müslüman olan için, “enayilik yapıyor” der bazen, haşa. Halbuki o uyanıklık yapıyor, en akıllı hareketi o yapıyor. Ömrüne bereket geliyor, içi güzelleşiyor, dışı güzelleşiyor. Vücut organları bile bayram eder, içi, dışı bayram eder. Gözüne anlam geliyor, yüzüne anlam geliyor, aklı, basireti açılıyor, konuşması güzelleşiyor.

Ilımlı Müslüman diye bir şey yoktur. Kuran’a uyan Müslüman vardır. Kuran’a uyuyorsa uyuyordur, uymuyorsa uymuyordur. İki tür Müslüman vardır. Bir Kuran’a uyan, bir de uymayan. Ilımlısı olmaz Müslüman’ın.

Müslümanlar dindar Hıristiyanlarla ittifak etsin. Yoksa deccal hem Müslümanları hem Musevileri hem Hıristiyanları ezecek. Müslüman, Hıristiyan, Musevi hiçbir şeyi bırakmamayı düşünüyorlar.

Deccaliyete karşı Müslümanların Hıristiyanlarla ittifakı acil, Musevilerle ittifakı acil. Müslümanların Hıristiyanlarla iç içe olmaları lazım.

Müslüman küfürle, İslam arasında seçmek durumunda kalırsa İslam’ı seçer. Bitaraf olmaz; o zaman bertaraf olur. Ama mümin kardeşlerinin arasında eğer taraf olursa o zaman bertaraf olur.

Küfür Müslümana bakarken Allah onların gözünde bir perde meydana getiriyor. Oradaki güzelliği göremeyecek hale getiriyor onları. “Bunlar hayatı yaşamıyorlar” diyor.

Müslümanlara, iman ehline her zaman saldırı olur. Kişiliksiz, karakteri zayıf olanlar mağlup olurlar. Ama güçlü kişilikli, asil, aklı başında olanlar Allah’ın yardımıyla dimdik ayakta kalırlar.

Cenab-ı Allah Müslümanlara “Caydırıcı olsun gücünüz.” “Kuvvetli görünün, güçlü görünün” diyor. “Zaaf içinde zayıf görünmeyin” diyor. Zayıf görününce küfür azgınlaşır. Bunu Bediüzzaman da söylüyor.