Adnan Oktar A9 TV; 19 Mayıs 2016

Müslüman eğer “Münafıklarla ilgili ayetler bana hitap etmiyor” derse harama girer. Oradaki ayetler bütün Müslümanlara hitap eder. Münafık zaten inanmıyor ki etkilensin. Mümin etkilenecek ondan. O yüzden çok fazla olan münafık ayetlerini okurken Müslüman kendi üstüne alarak okuyacak.

Peygamberimiz (sav) çocuk gibi gençti. Allah onu hep genç tuttu, bununla münafıkları, kafirleri kızdırdı. Hep zenginlik, bereket verdi. Çok güzel hanımlar verdi. Münafıklar da hasedlerinden için için yandı.

Münafıklara hep hastalıklar, dertler gelir. Allah onları çürütür, içlerini de yakar kavurur. Müminlere de bu şifa olarak gelir. Münafık mümini üzmeye çalıştıkça, mümin daha iyi hale gelir, daha sağlıklı, daha bereketli, daha zengin olur.

Müminlerin sevincini, huzurlu olmasını, neşeli olmasını ortadan kaldırmak münafığın baş amacıdır. Bunu şeytanın dürtüsüyle yapar. Gece gündüz Müslümanları gergin zor bir ortamda bırakmak ister ki dava dağılsın, Müslümanlar zayıflasın. Ama amacına ulaşamaz, Allah belayı ona verir.

Münafık müminleri üzmeye çalışırken müminler daha sağlıklı, daha bereketli, daha zengin hale gelir. Münafıklar çöker, müminler hep güçlenir.

Mümin diğer müminin mutluluğundan mutlu olur. Münafık müminin sevincinden ızdırap duyar ve hep adaletsizlik olduğunu iddia eder.

Münafığın amacı Müslümanların bir an önce dağılmasıdır. Çünkü kendi gidemediği için Müslümanlar dağıldığında gidebileceğine inanır.

Münafık Allah’a karşı öfkelidir. Peygamber (sav)’e öfkelidir. Peygamber (sav)’i kıskanır, haset eder. Allah’ın ona verdiği nimetleri, imkanları onun elinden almaya çalışır kendince. Huzurunu bozmaya çalışır, onu tedirgin etmeye çalışır. Kendince korkutmaya çalışır. Haber kanallarını kapatmaya çalışır. Eleştiri yapmasını engellemeye çalışır. Sevdikleriyle bağlantı kurmasını engellemeye çalışır. Huzurlu yaşamasını engellemeye çalışır.

Her münafık çok akıllı, çok dürüst, çok iyi olduğu kanaatindedir, bu çok manidardır. Ve kendini iyiliğin sembolü olarak görür. Halbuki sürekli alçaklık, ahlaksızlık yapar.

Peygamber (sav) İslam’ın menfaatini, kurtuluşunu, hayrını düşünürken; münafıklar, Peygamber (sav)’i hep onları haksızlığa uğratan konumunda gösteren alçaklardır.

Münafık şirk kafasında olduğu için müstakil bir varlık olduğunu düşünerek Allah’ın onun yaptığı şeytanlıkları görmediğini düşünür.

Münafıklar yaptıkları onca ahlaksızlığa rağmen kendilerini dürüst, temiz kalpli, iyiliğin sembolü olarak görürler.

Münafıkta dava aşkı diye bir konu yoktur. O geleceğini, dünyasını, rahatını düşünür. Peygamber (sav) İslam'ın yayılmasını, İslam'ın hakim olmasını, Müslümanların rahat olmasını, güvenlik içinde olmasını, zengin olmasını düşünürken münafık kendi pis, egoist, iğrenç menfaatlerini düşünür.

Münafık çok şeytanidir. Kendini yüceltmeyi ve üstün göstermeyi amaçlarken Peygamber (sav)’i de mahcup etmeyi amaçlar.

Münafığın kendi dar dünyasında menfaatçi karanlık bir felsefesi vardır.

Münafıklar en başta Resulullah (sav)'tan şüpheleniyorlardı. Her an aleyhlerine bir şey yapacak diye Ondan korkuyorlardı. Hiçbir hükmüne güvenemiyorlardı. Peygamber (sav)’in her hükmüne şüpheyle bakıyorlar. Kuşkucu olur münafık.

Münafıkların bütün hayatları cehennemdir. Her şeyden korkarlar, her şeyden şüphelenirlar. Ufacık bir kıpırtı münafık için çok tehlikeli bir şeydir.

Münafıklar klan halinde topluca yaşarlar. Hepsi birbirini putlaştırmıştır. O klanlarını da putlaştırır. O putun müthiş bir güce sahip olduğuna inanırlar. O puttan da ayrılamazlar münafıklar. Yani normal bir sosyal hayatın içine giremez münafık.

Münafık, insanların çoğunluğuna uyar. İnsanların çoğunluğunu ilah gibi görür. Devlet onun için puttur, kendi devleti değil, en büyük olan devlet. En güçlü olan kimse, en büyük put olarak onu görür ve ona bağlanır. Mesela şu an İngiliz derin devleti; ona bağlıdır.

Münafık müşriğin en gelişmiş, en şiddetli olanıdır. Kafirin en azgın olanıdır münafık. Klasik müşrikten, bilinen müşrikten kat be kat ileridir münafığın müşrikliği. Çünkü münafık her şeyi kendinin yaptığını ve her şeyi başkalarının yaptığını düşünür. Eşyanın gücüne inanır, insanların gücüne inanır, olayların gücüne inanır, toplumun gücüne inanır. Toplum onun için ilah gibidir.

Münafık kızdığında, heyecanlandığında küfre daha yakın olur. Ağzından küfür alametleri çıkmaya başlar. Daha üstüne gidilse doğrudan Allah’ı inkâr eder.

Küfrün çirkinliklerini öğrendikten sonra tekrar küfre döndükleri için münafıkların durumu iman etmeyenlerden daha kötüdür.

Cenab-Allah Peygamber (sav)’e ne diyor? “Şu halde boş kaldığın zaman, durmaksızın (dua ve ibadetle) yorulmaya-devam et.” (İnşirah Suresi, 7) Nasıl yorulma? Allah için yorulma. Mesela ayet yaz, Kuran anlat, İslam’ı tebliğ et. “Boş durma” diyor. Ama münafığın özelliği boş durmasıdır.

Allah Peygamberimiz (sav)'e sürekli İslam’ı tebliğ etmeyi, ayetleri okumayı, faydalı olmayı emretmiştir. Münafıkların özelliği ise boş durmalarıdır.

Münafık müthiş züppedir. Firavun da züppeydi, Nemrut da züppeydi. Tarihin en başından beri bütün Firavunlar, Nemrutlar, deccaller, münafıklar hep züppe olurlar. Hepsi küstah olur. Hepsi kibirli ve büyüklük hissi içinde olurlar. Hiçbir lafın altında kalmak istemezler.