Adnan Oktar A9 TV; 2 Şubat 2016

Bazen de münafık kendini sipere alır, buna çok dikkat etmek lazım. Geçici olarak gizler. Onun nöbet atakları vardır. Yani Müslümanları zayıf gördüğü an o nöbeti tutar ve saldırganlaşır, hırlamaya başlar. Bağırır çağırır, kepazelik çıkarır, muhbirlik yapar, fitne çıkarır, rezillik yapar.

Münafık hissedilmemesi için, anlaşılmaması için mecburen Müslüman gibi görünmeye çalışır. Bu taktiği yaparken bir şekilde İslam’a hizmet ettiğini anladığında da acayip ıstırap çeker. Cenab-ı Allah bunu ayette bildiriyor, “Parmak uçlarını ısırırlar” diyor.

Münafıklar geçici olarak sipere geçebilir. Verem mikrobu gibidir; bazen baskılanır, bünye zayıf olduğunda atağa geçer.

Münafıkların birbirlerine şeytani bir sadakati vardır. Ve küfürle münafık arasında da bir anlaşma vardır. Ama tabii menfaatleri çatıştığında vahşi hayvan gibi birbirlerini parçalarlar. Onun için münafık küfürden aynı zamanda çekinir.

Münafığın müthiş genel kültürü vardır. O yüzden büyüklük hissine kapılır. O yüzden azar, Müslümanları küçük görür, kendini büyük görür ve hep dünya çapında büyük olmak arzusu içindedir. Allah, “Onların göğüslerinde kendisine ulaşamayacakları bir büyüklük (isteğin)den başkası yoktur” diyor. (Mü’min Suresi, 56)

Münafık Müslümanların içinde Müslümanlara saldırı anını bekler. Saldırı anında bütün çirkefliğiyle, bütün adiliğiyle, şeytani unsurların lideri olarak ortaya çıkmak ister. Yani şeytanın insan numunesidir.

Münafık kendince Müslümanları mağdur edeceğini düşündüğü bilgileri küfre aktarır. Onunla o şeytani ruhu tatmin bulur. Nasıl vampir kan emince rahatlıyor, münafık da ahlaksızlık, pislik yaptığında rahatlar. Ama o bir yarasa gibidir, yarasanın uçuşunu takip eden bilim adamı onu nasıl görür? Öyle göründüğünü bilmez münafık. Kendince Müslümanları parmağına takıp oynattığını zanneder.

Küfürle bağlantıyı kesmez münafık. O onun gıdasıdır. Hiç kesintisiz devam eden bir özelliğidir. Yağda tut, balda tut. Mesela gece yarısı kalkar, mutlaka küfre Müslümanlarla ilgili bilgi aktarır. Mümkün değil rahat durmaz. Hasta yani. Onun için Allah diyor ki, “Dikkatli olun.” Konuşurken dikkatli olacaksın. Müslümanların sırrı verilmez münafığa. Münafık zaten onun için gelir, yanaşır.

Münafık sürekli dilbazdır, oyuncudur. Ondan ona geçer, ondan ona, maymun gibi. Onun için Bediüzzaman, “Münafık şeytani bir zekâya sahiptir, baş edemezsiniz” diyor. “Çok eşşed bir mahlûktur” diyor. Ama hayret edecek bir şeydir, bir türlü iflah olmaz.

Münafık, münafık ayetlerini hiçbir şekilde üzerine almaz, ancak mümin alır. Dehşet ve hayretle görür, ben ne yapmışım der, ben münafık alametlerinin içine batmışım, batağa batmışım, hemen kurtulayım der. Külliyen vazgeçer, kökten kalbinde bitiriyor çünkü belli ki onunla yaşayamayacak, zaten pis olduğunu görmüş oluyor.

Münafıklar eğer konuşurlarsa şer konuşurlar. Münafıklar konuştuğunda ya bir fitne, ya bir bela, ya bir uğursuzluk, ya bir kavga nedeni, ya bir bulaşma nedeni, ya bir vesvesesi, ya şeytani bir dürtü ile şer konuşurlar. Mümin nasıl oluyor? Hep hayır, hep güzel, hep yatıştırıcı, hep fitneyi ortadan kaldıran, kalpte ferahlık getirecek şekilde konuşuyor.

Şeytanın korkunç bir genel kültürü vardır. Münafıklar da bayağı kültürlü olurlar. Ama onu şeytanlık için, ahlaksızlık için, sükse için, büyüklük için, enaniyet için kullanırlar.

Münafık Kuran bilgisi öğrenmek istemez. Kuran’dan nefret eder. İmani konulardan nefret eder. Hiç öğrenmek istemez. Ama boş bilgi oldu mu onunla sükse yapmak ister. Kendine âlim denmesini ister.

Münafığın kalbinde ölümcül bir nefret vardır. Yani münafıkların hepsi şeytan gibidir. Hep cinayet tasarlarlar. Resulullah (sav) için cinayet istemişlerdir. Mesela Hz. Yusuf (as)’da cinayet, Hz. Musa (as)’da cinayet. Kuran’a baktığımızda hep en yüksek nokta olarak öldürmeyi isterler. Ama Allah hep onların belasını vermiştir.

Münafıklar, “Ben Resulullah (sav)’i çok seviyorum. Hiçbir şekilde küfrün yanına gitmem” diyor. Ayrılır ayrılmaz ilk koşarak gittiği yer münafıkların yanı.

Hayret edilecek bir mucizedir; sadece münafıklardan oluşan bir topluluk oluyor. Münafıklar sadece onlarla yaşayabiliyorlar. Münafığın küfrün içinde yaşaması gerekmiyor mu? İllaki münafık topluluğa gidiyor.

Münafıkları namaz çok öfkelendirir. Tamamen gereksiz görür. Ama Müslümanların iyi niyeti, güzel ahlakı ona cazip gelir. Küfrün ahlaksızlığından rahatsız olur, istemez. Onun için münafık küfre de gitmiyor.

Münafık az bir şey bile İslam’a menfaat sağlamak istemez. Mesela bir yazıyla, bir bilgiyle, hiçbir şekilde. Müslümanlara fayda olsun istemez. Yapsa bile göstermelik, dikkat çekmemek için çok küçük bir bölümünü yapar.

Münafık kendini sezdirmemek için gösterişe dikkat eder. Var ya ıstakozlar falan böyle, üstüne orada bir şey buluyor denizde, kabuk buluyor. Bakıyorsun bir kabuk yürüyor, altta ayakları var. Münafık da öyledir yani. Kendine bir kabuk yapar onunla beraber yürür. Ama ahmaktır, fark edildiğini bilmez. Yani o aptalca alttan alta oyun oynadığını zanneder, kamufle olduğunu zanneder. Bütün ömrü öyle pislik içinde sürünmek içinde geçer.

Münafığın bilinçaltında hep bir gün küfre gideceği düşüncesi vardır. O içinden asla atamadığı bir düşüncedir, adeta onu yer bitirir. Allah onu ayette bildiriyor, “Onlar, ne sizdendirler, ne onlardan”, iki grup arasında bir türlü karar veremezler diyor. (Mücadele Suresi, 14)

Münafık ahmak olduğunu da bilmez. Allah’ın onu seyrettiğini bilmez. Kendince böyle kutunun içindeki bir kobay gibidir. Çeşitli yollar yapılır ona, kobaya. O kobay kendince oyun oynar, kurnazlık yapar. Yolları pratik geçeceğini zanneder. Takla atar, düşer, kendince bir şeyler yapar. Halbuki bilim adamı onu dışarıdan izler. Bir şeytani mahlûktur ama kobay akılsızlığındadır, çok ahmaktır münafık.

Münafık, Facebook’unda, Twitter hesabında Kuran ayeti asla istemez. Müslümanlara gösteriş olsun veya münafık olduğu anlaşılmasın diye kerhen, istemeye istemeye koyar. Ama orada mesela bir kâfirin, bir küfrün üslubu olsa onu iftiharla koyar.

Münafık için İslam hafiftir yani Müslümanlık hafiftir. O, küfrü çok zengin görür. Yani o küfrün hareketleri, tavırları, yaşantısı, Kuran’a, İslam’a bakış şekilleri ona heyecan verir. Münafık gizli bir küfür hayranıdır. Müslümanlıktan başından sonuna kadar utanır.

İnternette Allah'tan dinden bahsetmek, münafığa etini kopartmaktan daha çok ıstırap verir. Küfürden bir şey konuşunca çok rahatlar. Onunla sükse yaptığını, itibar kazandığını zanneder. Az da olsa kafirlerle bağlantı, küfürle bağlantı münafığın kalbinde rahatlık meydana getirir. Azap dolu bir rahatlık, azap dolu bir keyif verir.

Münafıklar Müslümanları sürekli izler. İstihbarat için buna ihtiyacı vardır. Satılmış bir istihbaratçıdır.