Adnan Oktar A9 TV; 10 Şubat 2018

Bir insanın Allah’tan çok korkması, Allah’ı çok sevmesi, egoist ve bencil olmaması, iman hakikatleri ve Kuran mucizelerini sürekli düşünerek kafasını canlı tutması gerek. O zaman sürekli dengeli olur.

Her sabaha Allah’a inançla, Allah’a güvenerek ve Allah’ın büyüklüğünü anarak başlamak çok önemli. Allah’ın büyüklüğünü bilerek kalmak kalbe müthiş bir ferahlık verir ve mümini en çok Allah’ın sonsuz büyüklüğünü anmak rahatlatır. Böyle uyanan insan bütün gün rahat ve teveküllü olur ama Allah’ın büyüklüğünü unutursa tüm günü korkuyla geçer.

İnsanların çoğu birbirlerine güvenemedikleri için birbirlerini hiç samimi sevemiyorlar. Sadece trip atmayı biliyorlar. Akıllı insanı aramak gerekir. Akıllı, Allah’tan korkan, bencil olmayan insanı bulup onunla dost olmak önemlidir. Gerçekten sevmeyi bilen insan azdır, o kişiyi bulunca bırakılmaz.

Allah korkusu, Allah’ın sevgisini kaybetmek endişesidir. Bu, sevginin ve aklın temeli olan bir korkudur. Allah korkusuyla sevgi pekişir. Mümin Allah’tan gelen her şeye daima razıdır ve zevkle karşılar. Müminin duyduğu korku azap korkusu değil, bu kadar çok seven ve nimet veren Allah’ın sevgisini kaybetme ihtimalidir.

Allah’ın büyüklüğünü anmak insan ruhunda muazzam olumlu etki yapar. Tevekkül bunun üzerine bina olur. Odandaki tek bir eşyadaki atomları düşün, milyonlarca atomun ne zaman nereden geçeceği, hangi yörüngede gideceğini bilen Allah var. Tüm atomlardaki düzeni var eden ve bilen Akla güvenmemek çok büyük vicdansızlık ve akılsızlık olur.

Fincanın, bardağın, kalemin, burnun, gözün bilgisayarın amacı var ama kainatın insanların hiçbir amacı yok diyorsun. Sıfır akıldaki bir varlık bile böyle mantıksız bir şey söylemez. Bu, Allah’a çok ağır bir iftiradır. Her şeyin amacı olduğu gibi insanın da varlığının amacı vardır. Amaç olduğuna göre din vardır ve doğrudur. Bazı insanlar Allah’ın – haşa- sınırlı gücü olduğunu sanıyorlar. Kürsüsünde oturur ve insanlarla ilgilenir zannediyorlar ama sonsuz güç bir iltifat değildir, Allah’ın aklının ve gücünün sonu yoktur.

Her türlü sorunun temelden ortadan kaldırılması için Darwinist materyalist eğitimin kaldırılması lazım. Kendisinin bir tür hayvan olduğuna inanarak yetişen biri her türlü kötülüğü, hayasızlığı, ahlaksızlığı göze alır. Kötülük olduğunda elbette hukuki cezasının verilmesi gerekir. Ancak önemli olan kötülüğün olmamasını sağlayabilmektir. Bu da eğitimle sağlanabilir. Allah sevgisi, Allah korkusu, dünyadan geçmek, bencillikten kurtulmak, sevgi, şefkat, hayvanlara bitkilere her şeye merhamet öğretilirse o insan hiçbir suç işlemez, hiçbir ahlaksızlığa meyletmez.

İnsanın kendisine saygısı yoksa sevme yeteneği ve sevme gücü olmaz. Önce kendisinin sevme yeteneği kazanması gerekir. Bunun olması için de Allah’ın büyüklüğünü kavraması, Allah’ı çok sevmesi ve Allah’tan çok korkması gerekir. O zaman sevgiye aç hale gelir ve sevme yeteneği oluşur.

Allah korkusu Allah’ın sevgisini kaybetmekten korkmaktır. Allah korkusu insanı perişan eden, mutluluğunu bozan, dengesizleştiren bir duygu değildir. Allah korkusu insanın sevgi gücünü, kalitesini kat kat artıran, beynini aklını berraklaştıran, onu disipline eden, azmini sağlam tutan bir güzelliktir.

Mümin cehennem korkusuyla ibadet etmez. Müminin ibadeti Allah sevgisinden kaynaklanır. Cehennemin varlığının amacı da Allah sevgisini, Allah korkusunu, helale harama titizliği, sevginin kalitesini ve derinliğini meydana getirir. Dolayısıyla mümin Allah’ı çok sevdiği için Allah’a ibadet etmiş olur. Mümin için cehennemin ateşinden ziyade Allah’ın ona darılması çok acıdır.

Allah korkusu can yakıcı bir korku değildir. Allah’ı darıltmaktan, Allah’ın sevgisini kaybetmekten, Allah’ın dostluğunu kaybetmekten korkarsın. Allah seni sevdikten sonra nerede olursan ol cennette gibi yaşarsın. Allah korkusunun tek amacı derin imanı, derin sevgiyi ve tutkuyu elde etmektir. Allah, Allah korkusunu kulları rahatsız olsun diye yaratmadı. Kulları aşık karakterini kazansınlar diye yarattı.

İnsanların bir kısmı Allah büyük der ama anlamını düşünmez. Bir işi olur “Allah büyük” der ama Allah’ın büyüklüğü hakkında düşünmez. Mesela insan atomun yapısını düşünse Allah’ın büyüklüğünü anlaması için bir yol olur. Allah’ın büyüklüğünü anladıktan sonra da Allah’ı hiç bırakmamak ve Allah’a tam tevekkül etmek gerekir. Tevekkül ise Allah’ın kader kanununu tam bilmektir. Tevekkül deyince yaşlı bir amca olur başına ne gelirse boynu bükük durur zannedenler oluyor. Böyle değil. Tevekkül Allah’ın kader kanunu düşünmek ve tam yaşamaktır. Kader de Allah’ın sonsuz aklının mükemmel uygulamasıdır.

İnsanların bir kısmı Allah büyük der ama anlamını düşünmez. Bir işi olur “Allah büyük” der ama Allah’ın büyüklüğü hakkında düşünmez. Mesela insan atomun yapısını düşünse Allah’ın büyüklüğünü anlaması için bir yol olur. Allah’ın büyüklüğünü anladıktan sonra da Allah’ı hiç bırakmamak ve Allah’a tam tevekkül etmek gerekir. Tevekkül ise Allah’ın kader kanunu tam bilmektir. Tevekkül deyince yaşlı bir amca olur başına ne gelirse boynu bükük durur zannedenler oluyor. Böyle değil. Tevekkül Allah’ın kader kanununu düşünmek ve tam yaşamaktır. Kader de Allah’ın sonsuz aklının mükemmel uygulamasıdır.

Allah sevgisinin derinleşmesinin yolu, Allah’ın büyüklüğünü ve gücünü sözle değil filli delillerle kavrayıp beynimizin inanmasıdır. Mümin Allah’ın büyüklüğünü kavrayarak Allah’ı hem sever hem güvenir hem bağlanır. Öbür türlü tevekkül etmek için uğraşıyorlar. Allah’ın gücünü anladığında ise tevekkül etmemek diye bir konusu bile olmaz. Bu yüzyılda Allah’ın büyüklüğünü anlamak için çok fazla delil görüyoruz. Atomlar, moleküller, bunların detayları, hepsi üzerindeki Allah’ın aklı Allah’ın gücünü ve büyüklüğünü anlamak için çok önemli bilgiler.

Allah sevgisini ve Allah korkusunu bilmeyen bir insanın güzellikleri fark edebilmesi, kadınlara değer verebilmesi mümkün değildir. Böyle bir insana sevgiyi anlatmak, gözü görmeyen birine sütü anlatmak gibidir. Tam kavraması mümkün olmaz.

Allah’a imanı anlamanın birinci derecesinden itibaren insan ayrı bir boyuta girer. Allah’ın koruması boyutuna giren bu insan hep tutarlı, makul ve dengelidir. Allah korkusunun derinliğini hisseden, Kuran’daki Allah’ın büyüklüğünü anlayan bir insan tutarlı olur. Ama bu hemen olmuyor, insanın gerçekten bir eğitimden geçmesi gerekiyor. Bunu her insan kolaylıkla kazanamıyor. Aslında makul olmamak utanç verici bir durumdur. Biraz düşünse insan, bir elips ekrana yapışık yaşadığını düşünse, makul olmaması asla mümkün olmaz. Allah’ın büyüklüğünü ve aklını bilerek makul ve tutarlı olmamak mümkün değil. Allah makul ve tutarlı olandır. Biz de Allah’ın ruhunu taşıyan varlıklar olarak makul ve tutarlı olmakla sorumluyuz.

Ölüm müminin ahlakını düzeltmesi için bir ibret vesilesidir. Ölümün varlığı insanlar için çok büyük nimettir. Ölüm ve yaşlanma insanların kendilerini düzeltmesi için şarttır, bunlar olmasa dünya çok acımasız olurdu. İnsanlar Allah’tan korkarak dengeli oluyor. Allah korkusu olmadığında insanların dengeli ve tutarlı olması, ahlakını güzelleştirmesi, kendini geliştirmesi mümkün olmuyor.

Bir insan tüm hayatını Allah’a adadıysa, hayatın tüm yönlerinden kendini çekip sadece Allah için yaşıyorsa bu o kişinin takvasının delilidir. Ama buna rağmen Müslümanda yine de hep Allah korkusu ve cehennemden sakınma olur.

Allah’a candan dua eden herkes mutlu olur. Allah’ın büyüklüğünü samimi kavrayarak dua etmek önemlidir. Büyüklük sözde kalmayacak, kavrayarak düşünerek dua edecek.

Dünyaya ilk geldiğimizde insan ilk başta şuurlu bir değerlendirme yapamıyor. Okul bitirilir, üniversiteye gidilir, evlenilir, herkes hayat mücadelesi içinde yaşamaya çalışır diye biliyor büyük çoğunluk. Ama dikkatlice baktığımızda her şeyin beynimizin içinde yaratıldığını ve dışarıda maddenin sadece gölge varlık olarak olduğunu görüyoruz. Tek bir saate, tek bir bardağa baktığımızda Allah’ın varlığını açıkça görüyoruz. Allah’ın varlığını görür görmez, tek bir atomun yapısında muhteşem bir Akıl ve düzen olduğunu da görüyoruz. 15 milyar yıldır hareket eden atomlar bir kez bile birbirine çarpmıyor. Bir elektronun içindeki alemi düşünün. Allah’ın büyüklüğü muazzam. Bu muazzam büyüklük karşısında okul bitirmek, iş sahibi olmak vs hayatın tek amacı olamaz. Ve hayatının tek amacı Allah olan insan için hayatının her detayı mükemmeldir, yağ gibi akar.

Allah’ın büyüklüğünü anlayan ve samimi olan insan metafizik bir varlığa dönüşür. Tüm dünya onun hizmetinde olur. İstediği her şeyi Allah için isteyene Allah her şeyi açar. Mümin kendisi için bir şey istemez, bu müminin asla içine düşmek istemeyeceği bir felakettir.

Sevdiğimiz birini sonsuz evvelde ve sonsuz sonrada da sevmiş oluyoruz. Allah ile doğrudan bağlantıda, Allah’ın büyüklüğünün iyi bilinmesi durumunda sonsuz sevgi başlamış olur. Yeter ki samimi olunsun, yeter ki Allah’ın büyüklüğü unutulmasın.

Açık şuurla bir insan asla Allah’ı inkar edemez. Öyle bir şeye gücü yetmez, imkansız. Ama ruh sahibi olmayanlar, mesela münafıklar bunu yapabilir, Allah’ı inkar edebilir. Onlar ölüdür zaten, cehennemliktirler. Allah Tevrat’ta da cehennemden ölüler diyarı diye bahseder.

Ahir zamanda savaşların, kavgaların, anlaşmazlıkların gereksizliğini herkes anlayacak. Velayet sistemi olacak ve büyük bir fedakarlık sistemi ortaya çıkacak. Zengin olan malını kendi rızasıyla ve severek dağıtacak, fakirlik kalmayacak, mal denge üzerine dağıtılmış olacak, herkes zengin ve refah içinde olacak.

Akıl Kuran’la birlikte gelişir. Akıllı bildiğimiz insan dahi Kuran’ı unuttuğunda yolunu şaşırır, akıllı olamaz. Aklın oluşması için Kuran’a tam tabi olmak şarttır.