Adnan Oktar A9 TV; 29 Mayıs 2015

Güneş ile gölge müthiş kanunlarla birbiriyle bağlı. Allah'ın kanunlarıyla birbiriyle bağlı. Güneş’in ışığı yok, dışarıda ışık yok, zifiri karanlık. Gölge de yok dolayısıyla. Gölge ve ışık ayrı ayrı beynin içinde yaratılıyor. Renkler tek tek beynin içinde yaratılıyor. Dışarıda renk de yok. Sarı, kırmızı, yeşil; bütün renkler beyinde özel yaratılıyor.

Cenab-ı Allah hayatı bir uyku halinde yaratıyor. O derin sırra Kuran işaret ediyor. İnsanlar dünyada uykuda olduklarını bilmiyorlar. Halbuki hepsi şu an bir rüya içerisindeler, rüya görüyorlar. Bir kısmı, mesela felsefe araştırmacıları bu gerçeği hayret ve dehşet içinde fark ediyorlar.

Otobanı belediye yapmaz, Allah yapar. Kafanın içinde o yol. Beyninin içinde görüyorsun sen yolu. Arabaya bindin mi sürekli yol görüntüsü akıyor beyninin içinde. O zaman kim yaratmış? Allah yaratmış. Bilimsel bir gerçektir bu.

Maddeden olmayan beynin içinde ses oluşuyor. Dışarıda ses yok. Ama maddeden olmayan beynin içinde ses oluyor, ışık oluyor. Dışarıda tat diye bir şey yok. Tat beynin içinde oluşuyor. Ama etten beyin değil bu. Nurdan olan beyin. Nurdan olan beyinle biz konuşup düşünüyoruz.

Mal insanın beyninin içinde yaratılır. Beyninin içindeki görüntüyü Allah'ın dağıtması için Müslüman dua edecek, o kadar. Beyninin içindeki görüntüye kıyamıyor, dağıtmaya kıyamıyor.

Allah hem sana üç boyutlu görüntü verecek, beyninin içinde onu seyredeceksin, hem bütün güzel kokuları alma gücü verecek koklayacaksın, tat alma gücü verecek lezzet alacaksın, dokunma hissi verecek dokunacaksın, denizde yüzeceksin, kayıkta gezeceksin, dünyanın sefasını süreceksin; Yaratan’a geldi mi, "Ben muhatap olmak istemiyorum" diyorsun. O zaman Allah belanı verir. Burası eğlence yeri değil.

Serbest uzayda, dış uzayda zaman yok. Zaman, beyinde meydana gelen bir anı diğer bir anla kıyaslamaktan kaynaklanan bir algı ve inanç biçimi, beyninde oluşuyor. Beynin bir ürünü zaman, bir inanç. Dışarıda zaman var zannediyor. Bir an vardır, an içinde olup bitmiş olaylar vardır. Allah’ın yaratması bu şekildedir.

Müziği doğrudan yaratan Allah. Gelen müzik mi? Değil. Ses dalgası. Kulağa geliyor dalga, kulak duymuyor, sağır. Dalgayı iletiyor, elektrik olarak veriyor onu. Beyin de onu müzik olarak dinliyor. Ortada müzik yok, bak hiç yok müzik. Çalınan yerde müzik yok. Dışarıda müzik olmaması çok acayip, dışarıda yok.

Beyninin içindeki bir görüntü sana nasıl talimat veriyor da seni İslam yolundan alıkoyuyor? Bu kadar mı aklın zayıf? “Çevrem -yani beynimin içindeki görüntü- bana müsaade etmedi” diyor. Sen Allah’a uysana. Beyninin içindeki görüntüye niye uyuyorsun? “Çok canlı duruyor” diyor, “Gerçekmiş gibi” diyor. Gerçekmiş gibi olması, önemli değil. O, imtihan için yaratılan bir hayal. Mutlak gerçek olan Allah’tır.

Allah'ı sürekli anmak ve düşünmek için çok detay bilgi şart değildir. Işığın her an yaratılması tek başına çok önemli nimettir.

Allah'ın aklı müthiş hayranlık uyandıracak sonsuz bir akıldır. Allah'ın gölgeyi yaratması tek başına muhteşem bir sanattır.

Işık ve renk çok büyük olay. Kapkaranlık beynin içinde çok detaylı renkli görenin kim olduğu üzerinde Darwinistler hiç düşünmek istemiyorlar. Sesin duyulması, sesi idrak eden bir şuurun olması çok harika bir olay. Hisseden, duyan, kokuyu alan kim? Bunlar çok büyük mucizedir.

Beynin dışında mutlak sessizlik ve simsiyah karanlık vardır. Işık ve ses beynin yani ruhun yorumudur. Kimileri maddenin gerçeği konusunu düşünmekten kaçınıyorlar ve bu konuda beyinlerini uyuşturuyorlar. Allah’ın ruhunu fark eden böyle yapmaz.

Gölge Allah'ın müthiş bir sanatı. Işık ve gölge her cisim için ayrı ayrı yaratılır, bu çok büyük bir mucizedir.

Ahirette yepyeni bir yaratılışla yaratacağım, diyor Cenab-ı Allah. Fizik kanunları değişiyor, kimya kanunları değişiyor. Alıştığımız sistemler değişiyor. Mesela bizim normalde kanımız var. Cennette insanın kanı yok. Kanı olmadan yaşıyor. İç organları yok. İç organı olmadan yaşıyor. Fizik kanunlarıda değişiyor. Işık kaynağı yok, madde kendinden ışıklı.

Gölge Allah’ın sanatıdır. Allah “önce gölgeyi yarattım, sonra ışığı yarattım” diyor. Bu, çok büyük mucize. Gölge şuurlu bir varlıktır. Tüm kainatta sürekli hareket halindedir. Dışarıda Güneş var diyoruz ama dışarıdaki Güneş simsiyah karanlık. Işık beynimizde bir yorum olarak oluşuyor. O zaman gölge ışıktan ayrı olarak özel yaratılıyor.

Diyor ki, “Hatada vicdan rahatsız oluyor, insan nefes alamıyormuş gibi oluyor”. Bu şeytana kendini boğdurmaktan kaynaklanıyor. Ne gerek var kardeşim? Sen Allah'a tevekkül ediyorsun, tamam, Allah'a tövbe ediyorsun. Ne demek tövbe? Allah'ın tövbeni kabul etmesini umut ediyorsun. O zaman o boğulma neyin nesi? Allah'a güvenmiyorsun anlamına gelir o. Hata yaptıysan kaderindeki hatayı yapmışsın. Bir daha yapmama kararı aldın mı, aldın. Tamam. Azmettiysen mesele yok.

Bir hata yapıyor, bir günaha giriyor, yerlere yatıyor. Izdırap çekiyor. Allah öyle bir şey istemiyor ki senden. Sadece tövbe et diyor, normal hayatına devam et diyor. Kendini kahret, perişan et demiyor. Anormal, müşrik hareketleri bunlar. Sana O hatayı yaptıran da nihayetinde Allah. Bir hayır vardır. Bir daha yapmayacaksın, o kadar. Karar vereceksin, yapmayacaksın.

İnsanın direnme gücü çok yüksektir. Beynine emir verecek, yapmayacak. Mesela İslam'a hizmet edecek, “Çok yorgunum” diyor. Telkinle yapıyorsun, ne yorgunu? Sana 5 bin lira verecekler diye duysan hoplarsın. Yalan söylüyorsun, öyle bir şey olmaz. Bitkinim, yorgunum, yapışacağım neredeyse diyor. Bir çıkarın olsun, bak nasıl deliye dönüyorsun.

Uyku dünya aczidir. Her gün belirli bir saatten sonra insanın uykusu geliyor. Gidip ölmeye yatıyor, ölüyor, sonra saatler sonra diriliyor. Banyo yapıyor, yemeğini yiyor. Yine akşam yeniden uykusu geliyor. Ölme saati geliyor, yeniden ölüyor. Sabah yeniden diriliyor. Öle dirile, öle dirile hayatı bu şekilde geçiyor. Sonunda bir kere daha ölüyor, bir diriliyor, başka alemde.

Şeytan şahsı duygusal moda sokuyor, beynine bir enjeksiyon yapıyor, beyni uyuşuyor, sarhoş hale geliyor. Şeytana ipi veriyor, şeytan onu istediği gibi sürüklüyor. Müslüman o ipi hemen koparacak. “Ne oluyor?” diyecek, “Ne yapıyorsun?” Ben bu ipi koparıyorum diyecek, hemen Allah'ın ipine sarılacak. ‘Hablullahul metin, urvetül vüska’, Allah'ın kopmaz koparılmaz ipi.

İnsan şeytana uyarsa dargınlık yahut kin onu sürükler. Yani gırtlağına yapışır, sürükler. Müslüman gırtlağından güçlü bir darbeyle o pençeyi koparacak. Sürüklenmeyi kabul etmeyecek. Sürüklenmek çok aşağılayıcı bir şeydir.

Din nimettir, insanların büyük bir bölümü dini bela gibi görüyor, haşa. Halbuki din dünyanın süsüdür, hayatın neşesidir, aklın ışığı, kalbin ferahlığıdır, berekettir.

Dünyada hangi millet samimi dindarsa Allah oraya daha çok bereket veriyor. Dinden uzaklarsa Allah felaket veriyor, bereketsizlik veriyor. Şahıs şahıs, fert fert de öyle.

Müslüman için öfkeye kapılmak çok komik bir şey. Öfke alıyor adamı, hayvan sürükler gibi sürüklüyor. Adam da yakasını ona kaptırıyor, kendini rezil rüsva ediyor. Bu olmaz. Aklını kullanacak.