Adnan Oktar A9 TV; 30 Haziran 2012

Gözler sadece kameradır. Klasik kamera, iki tane kameradır. Kameralar elektrik akımını nasıl alıp götürüyor video kayıt yapılacak yere? O da alıp götürüp beyinde ilgili görme merkezine görüntüyü bırakır. Elektrik olarak bırakır. Ondan sonra işi biter.

Gerçek insanla evrimciler hiç ilgilenmiyorlar. Yani gözsüz gören ve gerçekten göreni bir kenara bırakıyorlar. Görmeyen kör olan bir sistemle ilgileniyorlar. Duymayan kulakla ilgileniyorlar.

“Görmek için göze ihtiyaç var” diyorsun. Ruh gözsüz görüyor. “İşitmek için kulağa ihtiyaç var” diyorsun. Ruh kulaksız duyuyor. Parmağı yok ruhun, dokunuyor, hissediyor. Ağzı yok ruhun, tadıyor. Dili yok. ASIL İNSAN DURURKEN, ADAMLAR MAKİNEYLE UĞRAŞIYORLAR, CESETLE UĞRAŞIYORLAR. Ceset o. Elektrik üretebilir.

ELEKTRİK DEMEK, İNSAN DEMEK DEĞİLDİR. BU ELEKTRİĞİ OKUYAN, ANLAYAN, GÖREN, DUYAN VARLIK RUHTUR… Öbür türlü, elektrik üreten bir cisim hiçbir işlerine yaramaz. Yani ona insan diyemezsin.

ELEKTRİK AKIMLARINI MUHAFAZA EDEN BİR KAPTIR BEYİN. ELEKTRİK MUHAFAZA KABIDIR. Başka bir özelliği yoktur. O elektriği gören ruhun üstünde durmaları lazım. Duyan ruhun, dokunan ruhun, koklayan, tadan ruhun üstünde durmaları lazım.

DARWİNİSTLERE TAVSİYEM, ÖNCE RUHU İNCELESİNLER, RUHU ANLAMAYA ÇALIŞSINLAR. Çünkü insan dediğimizde ruh akla gelir; beden değil. Ölü bir beden Darwinistleri ilgilendirmez. BEDEN ÖLÜDÜR. RUH ESASTIR.

Sıhhatli bir beyinle, makul bir kafayla düşündüğümüzde hem metafizik bir ortamda olduğumuzu anlıyoruz, hem muazzam bir aklın ama çok çok muazzam bir aklın yani yüce Allah’ın her yeri kapladığını görüyoruz, her yere hakim olduğunu görüyoruz.

Beyin, rezil vesveselerle insana saldırmaya kalkar. Biz her zaman Allah'tan yana olacağız.

DNA’da ruh bilgisi de kodludur.

Tesadüfen ne olur? Tesadüf ne yapar? Bir insanı tesadüf nasıl oluşturur? Limon ağacını, portakalı, greyfurdu, kirazı, muz ağacını, zürafayı, çocukları, kuşları, bülbülleri, tavus kuşunu, sülün kuşunu tesadüfler yaptı diyor. Bir de biz ruh sahibiyiz. Tam renkli görüyoruz, duyuyoruz, hissediyoruz, kokluyoruz, düşünüyoruz. İnandıklarından değil. Sırf ideoloji olsun.

Beden sana ait değil, ruh da sana ait değil, hatıralar da sana ait değil. Sahip çıkıyorsun, sonra da yok “acıların çocuğuyum” diye ortaya çıkıyor. Sahip çıktıklarından acı çekiyorlar. Sahip çıkmasalar orada bir metafizik sır var. SAHİP ÇIKTIKÇA, ŞİRKE GİRDİKÇE ACI, KATLAMALI ARTAR. ŞİRKİ BIRAKTIKÇA ACI KALKAR; FERAHLIK VE RAHATLIK GELİR.

Maddeden olmayan beynin içinde ses oluşuyor. Dışarıda ses yok. Ama maddeden olmayan beynin içinde ses oluyor, ışık oluyor. Dışarıda tat diye bir şey yok. Tat beynin içinde oluşuyor. Ama etten beyin değil bu. Nurdan olan beyin. Nurdan olan beyinle biz konuşup düşünüyoruz.

Beynimin içinde görüyorum. Beynimin içinde kim yaratıyor? Allah yaratıyor. Benim sevgim kime o zaman? Allah’a. Bağımsız olarak ben bir varlığı sevemem. Yalan söylemiş olurum, kendimi kandırırım. Onu Allah’ın yarattığını görüyorum çünkü.

İlk yaratıldığı andan beri hiçbir insan beyninin dışına çıkıp görüntünün aslını görmemiş. Her insan beynin içindeki monitor başında yaşıyor.

Gözden beyne gelen elektrik akımını 3 boyutlu ışıl ışıl görüntü olarak görenin kim olduğu sorusunu evrimciler asla cevaplayamaz. Beynin içinde gözü olmadan gören, kulağı olmadan duyan bir varlık var. Bu varlığın nasıl oluştuğu konusunda evrimcilerin hiçbir cevabı yok.

Beynin içinde gözü olmadan gören kimdir? İnsanlar bunu sorgulamalı.Elektrik sinyallerini üç boyutlu mükemmel bir görüntü olarak gören ruhtur.

Görmenin gözle bir alakası yok. Göz sadece elektriği nakleden konumunda. Görüntüyü beynin içinde ışıl ışıl gören biri var. Görüntünün oluşması için beyne gelen elektrik çok zayıf bir elektrik. Bu zayıf elektriği 3 boyutlu net görüntü olarak görmek büyük mucize.

Bir insanın görme, duyma, dokunmadaki sistemi bildiği halde Allah'ı hiç anmaması asla anlaşılır bir şey değil. Çok büyük bir gaflet.

Beynin içindeki görüntüyle muhatap olmamıza rağmen dünyanın bu kadar gerçekçi olması Allah’ın sanatıdır. “Araba nerede” diyoruz “karşıda” diyor. Oysa beyninin içindeki arabayı görüyor. “Masaya dokundum” diyor, “masa nerede” diyoruz, “parmağımın ucunda” diyor. Oysa sadece beynindeki elektriği dokunma olarak algılıyor.

Burunda koku alma diye bir şey yoktur. Burun kesinlikle koku almaz. Beyin de koku almaz. Beyindeki ruh, o elektrik akımını koku olarak algılıyor.

İnsan zaten aciz yaratılmıştır. Nefrete gücü yetecek gibi değil insanın. Zavallı bir varlıktır. Hayal olarak yaratılmış ayrıca. Madde hayal olarak yaratılmış. Yani böyle münasebetsizlik yapılacak; kinin, nefretin, kavganın, boğuşmanın yapılacağı bir yer değil burası. Burası imtihan yeri. Allah bizim zaten cennette mutlu olmamızı istiyor, sevinç içinde yaşamamızı istiyor.

Bunların hepsi sebep: Ne göze ihtiyaç var görmek için, ne kulağa ihtiyaç var duymak için, ne tatmak için dile ihtiyaç var. Doğrudan Allah’ın yaratmasına ihtiyaç var. Allah nasıl yaratıyorsa o, o şekilde olmuş oluyor.

Marksizm bir dindir. Komünist düşünce bir dindir. Komünistler bir ümmettir. Birbirlerini her yerde korur kollarlar. Adamların inancını ortadan kaldırmadıktan sonra bu adamların yenilmesi mümkün değildir. Önce fikrini yeneceksin. Fikrini yenince zaten konu biter.

Çok kötü şey kin, nefret. Bir yere de varılmaz, çok akılsızca, aptalca şeyler. Sevgiyle hallolur her şey.

Alevilik demek, Hz. Ali'yi sevmek, aşk insanı olmak demektir, Allah'ın yarattıklarını sevmek demektir, Allah'ı sevmek, Resulullah (sav)'i sevmek, Ehli Beyt-i sevmek demektir. Coşku demektir. Hayvanları, bitkileri hepsini sever Aleviler. Ve hepsi delikanlı, koçyiğittir.