Adnan Oktar A9 TV; 19 Kasım 2015

Mümin, Allah’ı andığında, Allah’ı sevdiğinde kalbi ferahlıyor. Mümin bunu yaşıyor, görüyoruz. Hakikaten mutlu, hakikaten sağlıklı. Eline yüzüne bakıyoruz bayağı nurlu, bütün her yeri huzur içerisinde, kalbi ferah. Sonsuza kadar Allah ile beraber olmanın sevinci içerisinde.

Mükemmel ahlak nedir? Sabır, şefkat, fedakarlık, dürüstlük, cesaret, vefa.. Allah korkusu olmadığında bunların uygulamasında şahısta gaflet meydana gelir. Mesela Allah'ı sever ama namaz kılmaz. "Ben seviyorum Allah'ı, Allah'ın benim namazıma ihtiyacı yok" der. Bol parası olur, fakirlere dağıtmaz. "Fakir bir şekilde bulur ama ben Allah'ı çok seviyorum, bu parayla mutlu oluyorum, Allah'a daha yakın oluyorum" der. Cesaret göstermez; "Şimdi hayatımı tehlikeye atmayayım ben böyle bir şey için, güzel yaşıyorum" der. Allah korkusunda cesaret gösterilir.

Kimi insan sevgisini Allah’a verince lezzet alamayacağını düşünüyor olabilir. En yüksek lezzet o zaman alınır, en yüksek haz o zaman alınır. Allah derinliği asıl o zaman verir.

Senin sevdiğim dediğin beyninin içindeki görüntü. En ince detayına kadar kim yaratıyor? Kim sevdiriyor, kim konuşturuyor? Tamamını yapan Allah. Yani karşındaki şahsa ait hiçbir şey yok. Eğer sen sevgini Allah’a değil de sanal bir puta verirsen bu bir kandırmaca olur ama çok kötü bir kandırmaca. Kendini çok kötü kandırmış olursun.

Allah siz Beni unutursanız Ben de sizi unuturum diyor. İnsan ruhunda da vardır; sevgisine en güzel karşılığı görmek ister, Allah bunu istiyor.

Belayı savan Allah’a olan sevgidir, Allah’a olan yakınlıktır. Kuran’ın helaline haramına dikkat edip, titizlikle İslam’ı yaşamaktır. Bu, belayı savar.

Allah sadece sevgi istiyor. Sen onu Allah’a çok görürsen, Allah da sana o zaman hayatın, ölümün, hepsinin acısını kat kat tattırır.

“Beni severseniz, Beni takdir ederseniz, o zaman sizde de sevgi güçlü olur” diyor Cenab-ı Allah. Çünkü takdir edemeyen sevgiyi bilemez. Sevdiğini takdir edemeyen sevgiyi nasıl bilsin?

İman zafiyetinde kişi duyarsız olur. İslam’ı yayma heyecanı olmaz. Allah’tan korkma gücü olmaz. Kendi çıkarının, kendi dertlerinin peşinde olur. Bu büyük bir felakettir.

Mükemmel bir aşk olması için mükemmel bir ahlak gerekir. Mükemmel bir ahlak için, mükemmel bir Allah korkusu gerekir. Hepsi aşk ile bağlantılıdır ve amacı aşktır.

Affedici olmak Allah’ın çok beğendiği bir karakter. Çünkü intikam, ruha nefsani bir zevk verir. Affetmek çok zordur. Yani irade gerektirir, akıl gerektirir. Çünkü afta insan doyuma ulaşamaz. Ama intikamda doyuma ulaşır. Onun için Allah affı esas alıyor.

İnsan Allah’ın affedeceğine inanıyor ama kendisi affetmek istemiyor. Böyle olmaz. Nasıl Allah’ın affedeceğini biliyorsa kendi de affetmeyi bilecek.

Her yerde gerçek, samimi, dürüst, modern dindarların ön planda olması lazım. Modern, samimi bir dindar, ateist için de çok büyük bir güvencedir, Musevi için de Hristiyan için de bir güvencedir. Çünkü Allah’tan korkuyor, vicdanıyla hareket ediyor. Bu, herkes için bir güvencedir.

Cenab-ı Allah ümit ve korku içinde olmamızı istiyor. “Benim şuurum açık, ben cehenneme gitmem” demeyin diyor. Çünkü küfür içindeyken Müslüman olan sonra yeniden küfre düşen, yeniden Müslüman olan insanlardan bahsediyor Allah. Yani Allah ruhunu alır yeniden verir, ruhunu alır yeniden verebilir; o hale düşürebilir bir insanı Allah vermesin. Emin olmak doğru değil.

Cenab-ı Allah ümit ve korku içinde olmamızı istiyor. “Benim şuurum açık, ben cehenneme gitmem” demeyin diyor. Çünkü küfür içindeyken Müslüman olan sonra yeniden küfre düşen, yeniden Müslüman olan insanlardan bahsediyor Allah. Yani Allah ruhunu alır yeniden verir, ruhunu alır yeniden verebilir; o hale düşürebilir bir insanı Allah vermesin. Emin olmak doğru değil.

İslam derin iman, Allah’ı çok sevmek. Allah’ı sevdirebiliyor musun? Yok. Kendin seviyor musun? Hiç sevmişe benzemiyorsun. Allah’tan korkmak ve Allah’ı çok sevmek; bunun sağlanması gerekiyor. Bunu sağladıktan sonra dinin anlaşılmayacak bir yönü yok. Bilmiş bilmiş böyle tepeden, üst perdeden anlatımlara gerek yok.

Sevgide gurur olmaz. Çünkü gurur olduğunda sevgi biter. Gurur ve affetmeme sevginin zehiridir. İnsanlar sevgiyi o yüzden götüremiyorlar. Ama affetme, gururu kontrol, gururu ezebilme sevginin yolunu sonuna kadar açar.

Allah korkusu, Allah sevgisi anlamsız bir bakışı engeller. Allah korkusu olan bir insanın boş boş bakmasının hiçbir açıklaması olmaz. Allah’tan korkuyorsa mutlaka bakışları zeki ve keskin olur, dikkatli olur.

Peygamberimiz (sav)’in bakışları çok keskindi. Niye? Çünkü kalbi sürekli Allah’la beraberdi. Allah’tan korkuyordu. Ama müşrikler bön bön bakıyorlardı. Çünkü onlar mide peşinde olan adamlar. Hayvan gibi, hayvanlardan da aşağılar. Tabii ki bakışlarında da hayvan görüntüsü oluyor.

En güzeli affedici olmaktır, barış insanı olmaktır. Her şeyde hayır görmektir. İnsan zayıf yaratılmış, öyle belayı kaldıracak gibi değil. Ona kin duyuyor, bununla uğraşıyor, ona bağırıyor. Ona entrika hazırlıyor. Zaten ufacık, naif bir bedenin var. Bu kadar azabı, bu kadar pisliği o bedenin nasıl kaldırsın? Bayağı temiz ol, dürüst ol, samimi ol.

Bağışlama neye yarıyor? Sevgiye yarar. Bağışlama olmadı mı öfkelenirsin, küsersin, darılırsın, bağlantıyı koparırsın. Ondan kopar, ondan kopar, ne oluyor? Tek kalıyor. Bütün dünyanın başındaki felaket bu. Bu sefer de evde kedi köpek besliyorlar. Tek dostum bu diyor. Sevgi olmazsa, Kuran'a uymazsan böyle olur.

Allah diyor ki: “Affı tut, iyiliği emret, kötülerden yüz çevir” Şimdi affettiğimizde ne oluyor? Sevginin önündeki engel kalkıyor. Sevgi birleşiyor birbiriyle. “Kötülerden yüz çevir.” Kötü insanın içini karartır. Sevgiyi boğar. Yüz çevirdiğinde sevgiyi muhafaza etmiş olursun. “İyiliği emret” İyiliği emrettiğinde ne olur? Sevgi artar, sevgi gelişir.

Bağışlıyorsun, affediyorsun, sevginin önündeki bloğu kaldırıyorsun. Affettiğinde sevginin önündeki duvarı kaldırıyorsun.

Katilleri affetmeye kalkan dünyanın en aşağılık, en kahpe, en şerefsiz, en namussuz adamıdır. Daha bunun üstüne bir karaktersizlik düşünemiyorum. Bunlara ve PKK’lı alçaklara asla af yok. Bunların affedilmesini isteyen de bunlardan daha alçaktır.

Vefa Allah için olur. İmansız olan insan için vefanın faturası ağırdır. Başını belaya sokar. Mümine ise bereket ve nur getirir, güzellik getirir. Müthiş bir güzelliktir, yiğitliktir. Sabrın her dakikası saniyesi iman etmeyen bir insanın kemiklerini çatırdatır, acayip ıstırap verir. Ancak imanla sabredilir. Onun için insanlar Kuran’a mecburlar.