Adnan Oktar A9 TV; 16 Kasım 2017

Adam olmak değil Müslüman olmak önemlidir. Adamlık dini diye çıkarılan sistemin kendine has çirkin kuralları vardır ve temelinde kendini haşa Allah’tan üstün gören ve Allah’ı unutan bir zihniyet vardır. Bir köşeye çekilip yapılan gizli konuşmalar, lafta üstün gelme oyunları, ukalalık adamlık dini özellikleridir. Müslümanda ise hayatının her anında tevazu, dürüstlük ve samimiyet hakimdir.

Allah korkusu olmadığında insanlarda kibir gelişir. Allah korkusu her türlü anormalliği ortadan kaldıran nimettir. Gurur, kibir, kıskançlık gibi hastalıkların tek ilacı Allah korkusudur. Bu hastalıklar insanı kaplarsa sevgi ortadan kalkar. Sevginin ve güzelliğin kaynağı Allah korkusudur.

Allah’ın her yeri sarıp kuşattığının farkına varan insanın ruh haline tevazu denir. Büyük olan sadece Allah’tır. Mümin, büyüğüm ama kendimi biraz daha küçülteyim diye asla düşünmez.

Aşk gururu kabul etmez. İnsan sevdiğine karşı saygılı, hürmetli, merhametli olur. Kuran’a göre mümin sevdiklerine karşı tevazulu, şefkatli ve merhametlidir. Küfre ve münafıklara karşı ise onurludur. Müminlere gurur yapmak Kuran ahlakına uygun değildir.

Bazı insanlar kibirli birini gördüklerinde onun yanında ezilmemek için kibirli olmak gerektiğine inanır. Liselerde ya da sosyal ortamlarda kibirli olan insanın yanında, aslında o kişiden nefret etmelerine rağmen, çok insan olur. Bu yüzden diğerleri de kibirli olmanın önemli ve kıymetli olduğunu düşünür. Halbuki kibir insanın kendisini aşağılayan ve küçük düşüren bir haldir. Kibirli insan yarı deli gibidir. İşte din olmadığında insan doğru değerlendirmede bulunamıyor ve garip ölçüler belirliyor, zik zak çizmeye başlıyor. Allah dinin önemini bir daha gösteriyor. Kuran ahlakıyla bakan bir insan meseleleri tam doğru olarak anlar.

Bir çok kişi hastalıkta, sevdiğini kaybettiğinde, iflas ettiğinde, zorlukla karşılaştığında imanını kaybeder. Samimi iman şüpheye direnir.

Genç kızlar ve delikanlılar birbirlerini ön yargıyla değerlendirmesinler. Mutlaka kibir yapacak, mutlaka gurur yapacak, mutlaka mahcup edecek diye çekiniyorlar. Değer vermeyecek, bir şekilde küçük düşürecek diye çekindikleri için birbirlerine karşı gardlı oluyorlar. O zaman sevgisiz, saygısız, kim kimi daha çok küçük düşürecek, kim kimi alt edecek yarışı oluyor. İki taraf da sadece koz kazanmak istiyor. Bu koşulda dostluk olması, samimiyet olması mümkün değil. Bunun ortadan kalkması için iki tarafın da ortak bir anayasada, Kuran’da ittifak etmesi lazım. Kuran’ı esas almayan bir insana nasıl güvenebilirsin, nerede ne yapacağından nasıl emin olabilirsin?

Güzel ahlak insanlara mutluluk veren sistemdir. Bir ortamda tek bir kişi kibirli olsa insanlar rahatsız oluyorlar. Güzel ahlaklı insan ise her yerde mutluluk vesilesidir. Cenneti de güzel kılan güzel ahlaktır. İnsanların güzel davranması, birbirini üzmemesi kızdırmaması, herkesin dengeli tutarlı olması, münasebetsiz konuşan hiç kimse olmaması, iki yüzlü kimse olmaması, herkesin coşkulu sevgiyi yaşaması cenneti güzel yapıyor. Cennetin ırmağı, taşı, toprağı değil. Allah Kendisi güzel ahlaklıdır. Müslüman Allah’ın ahlakıyla ahlaklanmak ister Allah her durumda insanları affediyor, insan bazen affedemeyebiliyor. Allah her kulunu kurtarmak istiyor, insanlar bazı insanlara yakın olabiliyor. Allah insanlara sui zanla bakılmasını istemez, hep hüsnüzanla değerlendirir. İnsanlarda ise hüsnüzan eksiktir. Müslüman Allah’ın ahlakına özenir. Müslüman da Allah gibi güzel ahlaklı olduğunda hem kendi rahatlıyor hem etrafındaki insanlar rahatlıyor. Bu ahlak cennetin ana vasfıdır. Ve tüm bu güzel ahlakın ana amacı sevgidir. Allah’ı sevmek ve Allah’ın yarattıklarını sevmek içindir.

Hastalığa sabretmek, Allah’a tevekkül etmek mümin için önemli bir cennet vesilesidir.

Hastalıklar insanın Allah’a yaklaşmasında çok önemli bir vesiledir. İnsanların çoğunda Allah’tan uzak durma mantığı oluyor. Oysa Allah’tan uzak olduğunda insan her şeyini kaybeder; sevgi gücünü, derinliğini, neşesini, varlık amacını… Hastalık insanları tüm bu kayıplardan uzaklaştırır. Zahirde zorluk gibi görünür ama batında insana çok güzellik kazandırır.

Her şeyin sonu olduğunu bilmek insanın makul olmasını sağlar. İnsanı Allah’a yöneltir. Gençliğin biteceğini bilmek, insanların büyük kısmında olan egoistliği, nankörlüğü, acımasızlığı, dünya hırsını, Allah’a şirk koşma mantığını ezer. Hastalık da ölüm de Allah’ın insanların doğru yaşaması için aldığı birer tedbirdir.

İstişare etmek çok büyük bir nimettir. İstişare yaptığında tek bir beynin değil 5-10 beynin gücünü birden kullanırsın. Kibirli olan insanlar doğruyu bir başkasının görmesinden hoşlanmazlar. Bu ağırlarına gittiği için istişare etseler ve doğruyu görseler dahi kendi akıllarına uyarlar.

Kibirli insanın akli dengesi yerinde olmaz. Yüzünde de çok itici bir ifade vardır. Allah böyle insanları yüzünden anlamamız için yüzlerini iticilikle damgalamıştır.

Kişi vicdanının sesiyle, nefsinin sesini hemen ayırt eder. Kişi nefsinin sesine uyduğunda hemen üslubu kararır, yüzü ve bakışları kararır. İçi rahat değildir, bir melanet hakim olur bütün zihnine. Vicdanın sesi ise kişiye bir nevi Allah'ın vahyi gibidir. Vahyi dinleyenin yüzünde nur olur, bir melek ifadesi olur, içi ferahtır.

Meleklerin nefsi yoktur, saf vicdanla hareket ederler. Melekler Allah'tan sürekli vahiy alırlar ve vahye göre hareket ederler.

Mümin tevazulu olmak için özel uğraşmaz. Kendisinin ve dünyanın gerçeğini bildiği için haddini bilir. Akılcı düşünür. Bedenine bakar; etten kemikten oluşmuş, hayat çok kısa, ölüm çok yakın, her şeye hakim olan Allah, konuşturan Allah, güzelleştiren Allah, sevdiren Allah. Bunları bildiği için doğal olarak tevazuludur.

Müslüman, dünyadaki iyi olan her şeyi en iyi yapan insandır. Makul, itidalli, dünya hırsı olmayan, tevazulu, sevecen, güzel ve insan olmayı hedefleyen insandır.

Müslümanda her zaman akıl galiptir. Çünkü Müslüman her zaman Allah’ın vahyi olan vicdana uyar. Vicdana uyan insan üzerinde şeytanın ve nefsin bir etkisi olmaz.

Nefis her türlü negatif bilgi içeren bir hard disk gibidir. Eğer insan ölü varlıksa ona nefs verildiğinde, o robot varlık kötü olan bilgiyi sürekli uygular, her olumsuz emri yerine getirir. Ama ruh sahibi bir müminse nefsin her emrine karşı vicdanıyla direnir.

Nefis insanın bedenindeki hayvan gibidir. Saldırganlaşma eğilimi vardır. Ama insana ruh hakim olduğu için, ruh o hayvanı insan haline getirir ve insan asaletiyle davranmasını sağlar. Nefsin en temel özelliği egoist ve bencil olmasıdır. Bu bencilliği ortadan kaldıran ise ruh ve vicdandır.

Nefs, bedenin çıkarları için gayret eden bir mekanizmadır. Sinirlendi mi kontrolsüz olmak ister, çıkarıyla çatıştı mı bencillik yapmak ister.

Ruh sahibi olan dünyada mutlaka eğitimden geçer. Allah’a tevekkül edip, tüm imtihanların hayrını hikmetini görmek gerekir. Hastalıklar, zorluklar bu imtihanın önemli bir parçasıdır.

Şirk, Allah’ın gücünün vicdansızca reddedilmesidir. Allah’ın gücünün dışında güçler olduğunu düşünmektir. Mesela hastadır, “bu ilacı alır iyileşirim” diyor. Hastalığı kim yarattı; Allah. İlacı kim yarattı; Allah. İlacı nerede içiyorsun, beyninde. Beynindeki ilaç görüntüsünün şifa yarattığını iddia edersen bu şirk olur. Şifayı yaratan Allah’tır, ilacı vesile eder.

Mehdiyet tevazudur. Allah Mehdiyeti tevazu sahibi olduğu için başarılı kılıyor.

2023 ferahlık ve aydınlık olacak inşaAllah. 2071’lere kadar dünyayı imara devam edeceğiz, muhteşem güzellikler göreceğiz Allah’ın izniyle. İnsanlar ilk defa dünyayı böyle güzel görecekler. Tayyip Hocam da Allah’ın izniyle 2023’de bu milletin başında olacak.