Adnan Oktar A9 TV; 24 Mart 2016

Fıkıh anlatmakla insanlar iman etmez. İman hakikatlerinin anlatılması lazım, Kuran mucizelerinin anlatılması lazım. Bilimsel yoldan konuların açıklanması gerekiyor. Hem aklın hem kalbin ikna edilmesi gerekiyor.

Okullarda haftada 3 gün iman hakikatlerinin de anlatıldığı milli şuur dersi verilse gençlerin bütün motivasyonu, ruh hali, psikolojisi değişir. Çok faydalı olur.

Canlılar evrimle oldu diyenler bir atın güzelliğini, yelesindeki tek bir tüyün oluşumunu dahi ahirette açıklayamayacaklar.

Hücrelerin atomları tek tek yakalaması, tam ihtiyaçları olan oranda demiri, çinkoyu, kalsiyumu alması başlı başına bir iman hakikatidir.

Mümin muttaki bir insanın Allah sevgisi, Allah korkusu yüzünde heyecan şeklinde kendini belli eder, görülür, hissedilir. Ama ruhu çökmüş, içi çökmüş, kafası çökmüş bir insanda bunu görmek mümkün değildir. Çünkü Allah’la bağını kopardığı için gafildir. Gafil olduğu için de heyecanı yok olmuştur.

Mümin çok naif bir varlıktır. Kuran’a sıkı sıkıya sarıldığında asla batmayan ve doğru rotada giden bir gemide olmuş oluyor, dümdüz gider o zaman.

Şeytan beyni bloke etmek ister. En güçlü etkiyi de durgunlaştırarak yapar. O zaten birçok insanın gözünde görülür. Bir atıl, durgun bakış verir. Mümin şahin gibidir. Öyle bir şeye teslim olmaz.

Şeytan insana çeşit çeşit etkiler yapar. En berbat etkilerinden birisi de durgunluk vermesidir. Mümin onu iradesiyle, aklıyla kıracak.

Kuran’ın çizgisinden çıkan kişinin muhakeme ve yargısı bozulur ve kişi kontrolden çıkar. Mümin şeytanın bu oyununa müsaade etmez.

Ateist dürüst insan demektir. Mertçe, açıkça söylüyor, “Ben Allah’a inanamıyorum, dine inanamıyorum, varsa beni ikna edecek kişi konuşalım, dürüst iman etmek istiyorum” diyor. Sahtekarlık, münafıklık çok korkunç.

Mümin nasihate açık olacak. Hatalı olması bir şey değil ama söz dinleyen olması lazım. Yani küstah, saygısız olmaması lazım, züppelik yapmaması lazım. Nezaketiyle Kuran ölçüsü içerisinde dinleyip, “Yapmaya gayret edeceğim” demesi gerekir yapamasa dahi.

Ateisti, dinsizi, İslam karşıtlarını kazanmaya çalıştığına göre kalbinde hastalık olan, imanında zaaf olan Müslümanı daha fazla kazanmaya çalışman lazım. Çünkü o senin yanında hazır, zaten rahat konuşabiliyorsun. Ne kadar anormal olursa olsun, ne kadar aksi olursa olsun sevabı çok olur.

Kişi, “La ilahe illAllah, Muhammeden Resulullah” dediği müddetçe ona sen münafıklık ithamında bulunup Müslümanların velayet sistemi dışına çıkaramazsın. İşte, “Defol git, küfre git” diyemezsin, haramdır. Sen küfrü kazanmaya çalışıyorsun, adamı da göndermeye çalışıyorsun. O zaman küfrü niye kazanmaya çalışıyorsun?

Münafığa küfür çok sahip çıkıyor. O da sahip çıkılacağını bildiği için oradan kendisine bir güvence payı ayırır. Ama küfür de tabii kendi menfaati için kullandıktan sonra münafığı ezer. Münafık bunun da farkındadır, yani bir gün oradan da kovulacağını, köpek gibi aşağılanacağını bilir.

Münafıklar Allah’ın kurduğu düzenin yenileceğini düşünürler. Müslümanları zayıf görürler. Mümin İslam’ın galip geleceğine inanıyor ya, münafık da küfrün galip geleceğine inanır. Şeytan tarafının galip geleceğine inanır. Onun için hiçbir zaman için Müslümanlara, İslam’a güvenmezler.

Müslümanca, dürüst bir hayat münafığa çok sıkıcı ve anormal gelir. Belalı, tehlikeli bir hayat münafığın hoşuna gider. Onun için küfürde sürekli bir ahbap, dost çevresi edinmek ister münafık. Onlara hep yağcılık yapar, yalakalık yapar. Bir gün gideceği için onlara şirin görünerek el altında onları hazır tutmaya çalışır.

Münafık temiz değil, pis yaşamak ister. Mesela her gün yıkanmayacak. Esrar içecek, pislik yapacak, ahlaksızlık yapacak. Mezbelelik yerlerde gezecek. Küfürle iç içe olacak. O kokuşmuşluğu yaşayacak. Hep kafasında bu vardır. Ve büyük olacak. Enaniyet yapacak, kibir yapacak. Dünyayı oturduğu yerden yönetecek. İt kopukla görüşüp konuşacak. Tehlikeli işler yapacak.

Münafıklar elçiden yana olduklarını söylerler. Ama gerçekte hep küfürdeki hayatlarına hazırlık yaparlar. Akılları hep küfürdedir. Bir gün küfürde nasıl yaşayacaklarını düşünürler.

Dünyanın neresine giderseniz gidin mükemmel renklendirme, mükemmel biçim, mükemmel bir iç açıcılık tüm canlılarda hâkim. Bunun hiçbir açıklaması yok. Allah’ın müthiş gücü.

Sen ateiste, Darwinist’e tebliğ yapmazsan, nasıl bir İslam anlayışı oluyor bu? Emr-i bil maruf kime yapılıyor? Cehd kime karşı yapılıyor? Ehl-i Kitap’a, müşriklere, ateistlere, hepsine anlayacakları dilden İslam’ı anlatmak Müslüman’ın üzerine bir görevdir, Allah’ın emridir. Arkadaşça, dostça anlatacaksın. Düşmanca bir üslupla anlatılmaz. Sevgiyle anlatılır.

Hz. Musa (as) Firavun'a, Hz İbrahim (as) Nemrud'a tebliğ yapıyordu. Müslüman ateist, komünist, dinsiz herkesle konuşur, görüşür ve tebliğ yapar.

Bazı çevreler sanat adı altında bilinçaltı sapkın zihniyet kurgulamaya çalışıyorlar. Haram olan homoseksüelliği meşrulaştırmayı amaçlıyorlar. Ateist sanatçılar da Peygamberlere haşa saygıyı kaldıracak, homoseksüelliği, cinayeti meşru gibi sunmaya çalışan sapkın tema üzerinde duruyorlar.

İngiliz derin devletinin yönlendirmesiyle ateistler, homoseksüeller arasındaki en yaygın din Rumiliktir. Bu Anadolu'da bilinen Mevlevilik değildir.

Musevi kaynaklara göre, Hz. Mehdi mizaç olarak en çok Hz. Musa (as)'a benzeyecektir, şakacılığı ise Hz. Süleyman (as)'a benzeyecektir.

Bir kısım Müslüman kardeşlerimizin hatası, Hz. Süleyman (as)’ı, Hz. Musa (as)’ı, Hz. İbrahim (as)’ı adeta hiç yerine koyuyorlar, anlamıyorlar. Halbuki Peygamberimiz (sav)’in hayatı gibi onların hayatı da çok önemlidir. Allah, biz onları da örnek alalım diye anlatıyor.