Adnan Oktar A9 TV; 23 Kasım 2014

İnsan dünyada çok sarsıcı imtihan olur. Öyle hafif bir şey beklemesin insanlar ve şaşırmasınlar da. Öbür türlü imtihan olmaz zaten. Adam emekli kafasıyla yaşayıp emekli olarak ölmek; öyle bir şey olmaz. İllaki sarsıcı imtihan olur müminler; gerçekten iman ediyorsa.

Tehdit nimettir. Tehdidin olduğu ortamda İslam anlatılırsa ibadet oluyor. Diyor ki: “Tehdit olmasın, ben de ibadet yapayım.” İbadetin sevabı çok çok azalır öyle bir şeyde. Halbuki Müslüman çok fazla sevap istiyor. Milyon sevap kazanmak varken niye bire razı oluyorsun?

Tehdit yoksa bile Müslüman onu kalben isteyecek. “Tehdit eden olsa da daha fazla sevap kazansam” demesi lazım. Peygamberimiz (sav) hep tehdit altında yaşadı; Ebu Cehil’in, Ebu Leheb’in o devrin firavunlarının tehditleri. Hz. Musa (as) hep Firavun’un tehdidi altında yaşadı.

Tebliğde ne olacak? Acı, meşakkat, zorluklar, tehdit olacak. Bunlar arttıkça tebliğin değeri artar, Allah’ın rızasını daha fazla kazanırsın. Amacın Allah’ın rızasıysa, rahmetiyse. İki günlük dünya için öyle korkak, ürkek yaşamak çok aşağılayıcı.

Tehdit peygamberlerin yaşadıkları bir kanundur, sünnettir. Tehdidi yaratan Allah’tır.

Allah yolunda mücadele eden güzelleşir. Allah yolunda zorluk çeken güzelleşir. Zorluk çekmeyen çirkinleşir, anlamı kaybolur, matlaşır, donuklaşır, kütleşir. Yani kitlevi olur.

Diyor ki, “Ben çok mutlu yaşadım, ömrüm boyunca hiç zorlukla karşılaşmadım.” Kâr değil ki. Bir kere cennete gidemez. Allah ayette söylüyor; “Daha öncekilerin başına gelenler sizin de başınıza gelmeden cennete gireceğinizi mi zannettiniz.” (Bakara Suresi, 214) Müslüman Allah yolunda mücadele edecek, zorluklarla karşılaşacak, emek verecek. Küfre karşı, münafıklara karşı gayret edecek.

Müslüman zorluk içinde Allah’ın dinini yaşayandır. Cenab-ı Allah “Her zorlukla beraber kolaylık vardır, yine her zorlukla beraber bir kolaylık vardır.” diyor. (İnşirah Suresi, 5-6) Müslüman bununla mutlaka karşılaşacak.

Münafıkla mücadele etmek zordur. Küffarla mücadele etmek zordur. Allah için İslam’a hizmet etmek kolay değildir. Zorluklarla karşılaşacak. O işte Müslüman’ı güzelleştiriyor. Peygamberimiz (sav)’in o kadar güzel olmasının nedeni çektiği zorluklardır.

Müslüman mutlaka çile, zorluk çekerek, emek vererek yaşamak durumundadır. Mesela Allah için kitap yazar, araştırmalar yapar, öbürü gezer, eğlenir falan ama Müslüman zorluk içinde. Bakarsın ki eli yüzü çok nurlu, bakarsın ki eli yüzü güzelleşmiş. Öbürü “Hayatımı yaşıyorum” diyor bakarsın ki donuklaşmış, matlaşmış, anlamını kaybetmiş. Eğlenemez de o. Eğlendim zanneder eğlenemez.

Çile çeken adam, zorluk çeken adam güzel olur. Gittikçe güzelleşir, gittikçe gençleşir. Eğer küfür onu yaşamış olsa o çileden çöker. Ama mümin çileyle gençleşip dinçleşiyor. Tam aksi etki yapar.

Diyorlar ki: “Dünyada niye çile çekiyoruz? Niye acı çekiyoruz?” Eğitiliyorsun. İnsan oluyorsun, gerçek insan oluyorsun. Öbür türlü acı çekmezsen odun olursun. Çileyle eğitiliyor insan.

Allah kıyameti koparmak istiyor, adamlar da dünyada eğlenmek istiyor. Dünya yaşlandı, bitti artık, tamam dünya. Allah artık ahireti oluşturmak istiyor, ahireti göstermek istiyor insanlara.

Dünya gerçek değil, ahiret gerçek. Burası imtihan yeri olduğu için cehennem özellikleri de var, cennet özellikleri de var. Ama mümin aklını kullanarak cehennem özelliklerini kenara çekiyor, temizliyor. Cennet özelliklerini ortaya çıkarttığı için nefis bir varlık olarak kendini gösteriyor.

Eğer cennet yüzeysel düşünülürse insan beyni onu yüzeysel kavrar ve yüzeysel bir inanç olur. Ama iyi konsantre olur da güzel iman ederse, Allah’tan o bilgiyi ısrarla isterse cennet kafasında berraklaşır, ahiret de kafasında berraklaşır.

Cenab-ı Allah ahirete imanın, cennete imanın, ona göre hazırlanmanın üstünde duruyor. Müslüman da o konuda yoğunlaşması ve kendini o yönde terbiye etmesi gerekiyor. Yani flu bir bilgi değil de net bilgi haline gelmesi gerekiyor. Hayatla cennet sürekli iç içe olması lazım.

Gelecek açısından müminin tek hedefi ahirettir. Ahiret müminin sevinci, müminin mükâfatı. Mümin hep cenneti umacak. Cehenneme gitmekten korkacak ama hep cenneti düşünecek, cennetin üstünde duracak.

Ahiret inancı olmayan insanın içi kararıyor, yüzü kararıyor, ruhu kararıyor. Ama ahiret inancı olan insan, ruhuna çok güzel bir müjde vermiş oluyor, sen sonsuz yaşayacaksın diyor. O zaman kalp ferahlıyor.

Bizim gönlümüz ahirette. Bizim gönlümüz Rabbimizin rızasında. Makamda, mevkide değil.

Allah’ın Katında kimse züppelik, ukalalık yapamaz. Ukalaca cevap veremezler. Allah, “Ahirette Ben onları konuşturmayacağım’’ diyor zaten. “Susun, konuşmayın, sinin oraya diyeceğim’’ diyor Allah. Allah, ‘Susun’ deyince artık bir daha konuşamıyor. Yani dili kapanıyor. Allah artık dilini felç ediyor.

Din dünyanın nasıl kullanılacağına dair kullanım kılavuzudur. Ahiret için ve dünya için neler yapmamız gerektiğini anlatır. Yoksa biz bilemezdik.

Birçok insan zevkini keyfini düşünür, İslam’ı da kullanır. İşte ticaret yapsın, yesin, içsin gezsin, evlensin, işine gücüne baksın. İslam aleminin büyük bir kısmında bu zihniyet var. O yüzden de Allah mahvediyor İslam alemini. Allah Kendisine yönelmelerini istiyor, yönelmiyorlar. “Geçici olan dünyayı istiyorsunuz” diyor Allah, “Halbuki ahiret yurdudur hayırlı ve güzel olan, bir bilseydiniz” diyor.

Münafığın hükmü çok ağırdır, ahirette dinsiz bile münafığın üstündedir.

Ahirette nasıl para, mal, mülk soruluyorsa en önemli sorulacak olan şey vakittir. Allah hepimize, “Vaktini nasıl harcadın?” diye soracak. Mümin bu gerçeği hiç aklından çıkarmayacak.

Makul, akılcı, demokratik, sevecen, bütün insanları seven, her dinden insanı seven nesiller yetiştirmek lazım. Musevi nefreti öğretiliyor, Hıristiyan nefreti öğretiliyor, Şii nefreti öğretiliyor, Sünni nefreti öğretiliyor; böyle olmaz.