Adnan Oktar A9 TV; 16 Eylül 2014

Israrla ve kararlılıkla sevginin savunulması lazım. Kavgayı savunmak insanlara zevkli, kolay ve makul geliyor. Sevgiyi savunmak da zor, anlamsız ve imkansız geliyor. Halbuki en kolayı ve en güzeli bırakmış oluyorlar. En şeytani, en zor, en acımasız olana giriyorlar.

Akıllı, iyi niyetli, sevgi dolu insanlar her zaman dünyanın lideridir, her zaman sözleri geçer. Dünyayı Yaratan Güç onlara her zaman bu imkanı verir.

Nefret nefreti geliştirir, kini geliştirir. Sevgi ise her şeyi çözer. Yani insan aklı sevgiye göredir. Bizim ruhumuz sevgiye göredir. Biz ona göre yaratıldık. Cennet sevgi yurdudur.

Asan-kesenden halife olmaz. Sevgi insanından halife olur. Dünyayı kim cennete çevirmeye azmederse halife odur. Cennet alametlerini dünyaya kim getirirse halife odur.

Sevenler bir araya geldiğinde kalpte bir ferahlık olur. İnsan sevdiğini gördüğünde içi açılır. Kalbine kuvvet gelir, mana gücü kazanır, hâl alır.

Sevgi keyiftir, nimettir, eğlencedir, zevktir, mutluluktur. Sevgiyi bırakıyorlar. Nefret çok ızdıraplıdır, acıdır. Nefrette dayanılmaz acılar çekersin. Zoruna ne oldu? Sevgiyle hallet. İlla çatışacak. İlla kan dökecek. İlla kavga edecek.

Makul, akılcı, demokratik, sevecen, bütün insanları seven, her dinden insanı seven nesiller yetiştirmek lazım. Musevi nefreti öğretiliyor, Hıristiyan nefreti öğretiliyor, Şii nefreti öğretiliyor, Sünni nefreti öğretiliyor; böyle olmaz.

Dünya ağlama yeri değil, gülme yeridir. Dünya cehennem yeri değildir, cennet yeridir. Biz dünyada da cenneti istiyoruz, ahirette de cenneti istiyoruz. Dünyada cehennem isteyen ahirette de cehennemin içinde kalır.

Sevgisizlik öfke meydana getiriyor, sinir bozukluğu meydana getiriyor. O nefretle de saldıracak, nefretini tatmin edecek yer arıyor. Hafif bir şey de istemiyor. Yakmak, öldürmek istiyor; kafasını yaracak, kan revan içinde bırakacak. Sinirleri bir parça teskin oluyor o zaman, kan görünce. Şeytanın özelliğidir bu; kanla doyar şeytan.

Kavgaya yer yok, nefrete yer yok. Dünyaya sevgiyi öğreteceğiz. Nefret bayağı ızdırap verici, acı verici, yorucu ve tiksindirici. Sevgi bayağı güzel. İsrail, Ürdün, oralar akıl almaz güzel yerler. Barışın, sarılın birbirinize, kardeş olun.

Ayetlerde bildirilen tavır nasıl; gerginliğe, öfkeye, kalbinde meydana gelecek her türlü rahatsızlığa müsaade etme, böyle bir duruma gelme. Korkma, üzülme, tedirgin olma. Psikolojik olarak sana zarar verecek hiçbir tavrın içine girme.

Müslüman sabırlı olacak. Yani ani öfkeye kapılmayacak, sinirlenmeyecek.

Allah korkusundan ağlamak ayrıdır, heyecandan ağlamak ayrıdır. Ama kişi, “Bu niye böyle oldu?” diye ağlıyorsa bu şirktir.

Her gün insan ölür. Dünyadayız biz, imtihan ortamı. Her gün hastalanan olur. Matemi nereden çıkarıyorsun? Kuran'da yok. İslam dininde böyle bir anlayış yok. Ama müşriklikte var. Totem anlayışında, totemik inançta var. Pagan dinlerinin özelliği. Ama İslam'da böyle bir şey yoktur.

Her şeye ağlayın mantığı çok çok anormal. Bu, Mekke müşriklerinde olan, daha eski devirlerde Sümer müşriklerinde olan bir sistemdir. Çok samimiyetsizce Allah’a karşı güven olmadığını gösteren bir hareket. Allah’ın yaratmadığını düşünüyorsa bir insan ağlar.

Sen Kuran’a uyuyorsan müziğe haram diyemezsin, resme, heykele, gülmeye, eğlenmeye haram diyemezsin; ama bağnaz gelenekçi sistem içindeysen müzik haramdır, resim haramdır, heykel haramdır.

Müslüman bir kere anormal şeylere direnmeyi bilecek. Mesela öfkeye direnmeyi bilmesi lazım. Öfkeye teslim olmak hayvani bir içgüdüdür. Öfkeyi yenmek insani bir üstünlüktür.

Müslüman için öfkeye kapılmak çok komik bir şey. Öfke alıyor adamı, hayvan sürükler gibi sürüklüyor. Adam da yakasını ona kaptırıyor, kendini rezil rüsva ediyor. Bu olmaz. Aklını kullanacak.

Bağnazlar nerede güzel bir şey varsa yasaklıyor. Nerede çirkin bir şey var, zor bir şey varsa onu da tavsiye ediyorlar. Ağlamayı teşvik etmeleri inanılır gibi değil. Allah küfrün özelliği olarak söylüyor, “Onlar çok ağlayacak, siz güleceksiniz” diyor. Onlar da tersine çevirmiş. “Sakın gülmeyin, bol bol ağlayın” diyor. İnsan bünyesi bunu ne kadar kaldırabilir? Git spor yap, ye, iç, gül. İbadetlerini yap. Her yeri güzelleştir. Her yere sanat hâkim olsun.

Kini, öfkeyi imanla kaldırmak gerekir. Kuran Müslümanı her şeye makul, tutarlı ve akılcı bakar. Bir insana öfkelenmek yerine onu kazanmayı esas alır.

Allah bizim mutlu olmamızı, gülmemizi ister.

Şu an dünya manen komada. Kimse neşelenemiyor, gülemiyor insanlar. Allah sevgisi olmayınca Allah neşe vermiyor. Ekonomik krizin nedeni de bu. Mutsuzlar, mutlulukları gitti. Sen Allah’ı sevmezsen Allah insanı böyle yapar işte. Ama Mehdi (as) zuhur ettiğinde herkesi bir düğün bayram havası saracak, inşaAllah.

Bağnaz zihniyet uydurma hadisler kullanarak insanlara gülmeyi de yasaklıyor. Öyle bir şey yok. Müslüman içinden geldiği gibi rahatça güler, son derece neşelidir.

Bir toplumu egoistlik, sevgisizlik ve çıkarcılık sardıysa kardeşlik onun için çok komik gelir. “Ne kardeşliği?” der adam. “Ben zenginim, ayrılmak istiyorum. Fakirlerden de hoşlanmıyorum” diyor adam.

İslam müthiş güzel bir sistemdir. Bir bilse gençler öğrenseler Türkiye’de Müslüman olmadık tek bir kişi kalmaz. Anlamıyorlar. Zannediyorlar ki asılacak, kesilecek, biçilecek, hürriyetleri elinden gidilecek, eğlenemeyecek, müzik, resim olmayacak. Hepsi helal. Yanlış anlatıyorlar. Öyle bir şey yok. Şirk sistemi onu yaptı. Yok öyle bir şey.