Adnan Oktar A9 TV; 6 Nisan 2015

Yarış, Peygamberimiz (sav)’in makbul gördüğü, dinin de makbul gördüğü bir şeydir. Cennette de var; müminler yarışla eğleniyorlar. Eğlenmek amacıyla araba yarışı yapıyor, tekne yarışı yapıyor yahut koşuyor yahut atla yarış yapıyor.

Allah cennet ehline, istediği an tecelli olarak görünecek. Bir rivayette, “Cuma günleri görünür” diye bildiriliyor ama diğer rivayetlerden de tecellisinin sık sık görüneceği anlaşılıyor. Ve müminlerin cennette en zevk aldıkları nimetin bu olduğu bildiriliyor.

Kimisi şaşırıyor “Cennette yarış arabası nasıl olur?” diyor. Yahut “Sinema nasıl olur?” diyor. Bu nimetler sana zaten örnek olarak bu dünyada kasten sunuluyor, tanıtılıyor.

Senin kültürün, bilgin dahilinde, hoşuna giden, içinde uhde olarak kalan ne varsa, neden hoşlanıyorsan cennette var. Mesela kimi araba yarışından hoşlanır, kimi tekne yarışından hoşlanır, kimi yüzmekten hoşlanır, kimi resim yapmaktan hoşlanır.

Cennette aksi insan yok, terslik yapan, münasebetsizlik yapan, tamahkar olan bir insan yoktur. Öfke, korku bunların hiçbiri yoktur.

Bu dünya sürekli negatif-pozitif. Mesela gece-gündüz yaratılıyor, iyi-kötü, güzel koku-kötü koku, iyi yiyecek-kötü yiyecek, korku-güven, her şey zıddıyla yaratılıyor. Cennette öyle değildir, her şey tek yanlı, her şey pozitiftir.

Cennette sabır yok, cesaret yok, cesarete ihtiyaç yok. Sabır, cesaret, yiğitlik yapamazsın. Tevekküllük bir şey yok. Temizlik, fedakârlık bunların hiçbiri yok. Sadece eğlence yurdudur. Tabii hamd etme, şükretme ibadeti vardır, Allah’ın tecellisini görüp sevme vardır.

Cennette sevgiye inanman için senin bir fedakârlık, yiğitlik, cesaret, sabır, temizlik, takva göstermen lazım. Mümin o ahlakı gösterdiği için kendinden emin oluyor, sevildiğinden emin oluyor. Sevenler de onu o yönüyle seviyorlar zaten.

Sevginin olmadığı yer cehennemdir. Allah cenneti iman yurdu olarak süslüyor, sevgiyle süslüyor. Cennetin en büyük süsü sevgidir. Allah’a olan sevgidir, imandır. Yoksa biz binalardan dolayı cennette mutlu olmuyoruz ki. Allah’ın varlığından dolayı mutlu oluyoruz.

Cennetin amacı sevgidir. Cennete gittiğini farz edelim. Irmaklar var, meyve ağaçları var, köşkler var, bağlar bahçeler var, insanlar var; ama sevgi yok. Ne olur orası? Allah muhafaza cehennem olur. Sevgiyle orası cennet olur.

Dünyanın tadı çıkarılacak bir yönü yok. Çünkü tadı çıkarılacak yer cennettir. Niye insan yarım yamalak burada eğlensin? Sırtında bir ton odun, “Haydi eğlenelim”. Cennette o bir ton odun gidiyor sırtından. Ondan sonra eğleniyorsun. Burada çile kol geziyor.

Allah “Dünya oyun ve eğlence yeri değil” diyor. “Oyun ve eğlence yeri cennettir. Dünya imtihan yeridir” diyor. Onun için, dünyaya kafanızı takarsanız buraya saplanır kalırsınız diyor Allah. Ama ahireti amaçlarsanız, Benim rızamı amaçlarsanız sonsuza kadar sizi mutlu ederim, eğlenirsiniz, gülersiniz diyor. Dünyaya kafayı takan sadece sürünür, söyleyeyim. Sadece debelenir, çırpınır. Başka bir şey olmaz.

Adam Allah'ı sevmedikten sonra cennette olsa ne olur, olmasa ne olur? Mümin Allah'ı sevdiği için cennetten zevk alıyor.

Bağnazlar hep Peygamberimiz (sav)'in evliliğine, kadınlara olan sevgisine kafayı takmışlardır. O konuyla ilgili ayetleri hiç söylemek istemez, konuşmak da istemezler. Üstünü örtüp kapatmak istiyorlar. Mesela, cennette hanımlar olduğunu da söylemek istemiyorlar.

Ev nihayet senin üşümemeni sağlar. Kendi hapishanen, dünyadaki hapishanen. Eğer iman gözüyle bakarsan cennet evlerinden bir ev olur evin. Ama küfür gözüyle bakarsan cehennem hücrelerinden bir hücre olur evin, seni sıkar; duvarları sıkar, her yeri sıkar, bunalırsın.

Bir şey oluyor, sabrediyoruz. Ama sabrı safha safha daha güçlendiriyoruz, daha geliştiriyoruz. Bu ne? Eğitim. Nereye eğitim? Cennete eğitim. Allah bir avuç mümini seçiyor, burada eğitiyor. Doğrudan gidildiğinde Hz. Adem (as)’ın ilk baştaki konumu meydana geliyor. Olmuyor yani. Eğitim olduğunda kafa yerine geliyor. Kişilik yerine geliyor, nimetin kıymeti biliniyor.

Müslüman, “Ben namazımı kıldım, cennete giderim, yeterli olur” demeyecek. Cennette makamının yüksek olmasını isteyecek. Dereceler var, Müslüman yarışacak. Daha yüksek, daha yüksek, daha yüksek.. Sonu yok, ne güzel.

Sınırlı olan insana zor gelir. Niye Allah cennette sonsuz hayat vaat ediyor? Sınırlı olmak ızdırap veriyor da onun için. Sonsuz olunca güzeldir. Müslüman’ın başı var, sonu yok. Cenab-ı Allah’ın ne başı var, ne sonu var.

Cennette her şey güzel, Allah oraya aşıkları gönderiyor. İnsanlar güzel, bitkiler güzel, çiçekler güzel. Bütün amaç sevgidir, Allah’ın tek amacı sevgidir.

Sabrı ve çileyi kabul etmiyor, doğrudan nimet istiyor. Olmaz öyle bir şey. Ne cennete kavuşabilirsin öyle, ne Allah’ın rızasına kavuşabilirsin. Burası imtihan yeri, eğlence yeri değil ki. Cenab-ı Allah, “Eğer Biz eğlence isteseydik alasını yapardık” diyor. “Şanımıza düşeni yaparız” diyor. Cennettir eğlence yeri. Burada öyle bir şey yok.

Allah'ın olduğu her yer –ki olmadığı hiçbir yer yoktur- imanla cennettir. Allah'a inanmıyorsan sen nereye gidersen git cehennemdir.

“Allah acıyı yaratmasaydı” diyor. Odun gibi olurdun. Hadi diyelim cennet ırmağına gittin. Bakarsın öyle. Ama çileden geçtiysen sen cennetin bir çakıl taşını bile defalarca öpersin. Çok hayati bir konu olduğu için Cenab-ı Allah uzunca da bir ömür verip bu çileden insanları geçirtiyor. Ondan sonra normale dönüyor insan.

“Acıyı Allah niye yaratıyor?” diyorlar. Acının kökeninde güzellik var da onun için. Acı olmadan cennet olmuyor. Acı olmadan aşk olmaz. Küt olur insan. İllaki o çileden, acıdan geçecek.

Müslüman'ın gün içinde cennete ciddi hazırlık yapması lazım, cennete kafasında odaklanması lazım. Cehennem korkusu olacak ama iyice kendini âhirete hazırlayacak. Cehenneme hazırlama değil. Müslüman kendini cennete hazırlar.

Eğer cennet yüzeysel düşünülürse insan beyni onu yüzeysel kavrar ve yüzeysel bir inanç olur. Ama iyi konsantre olur da güzel iman ederse, Allah’tan o bilgiyi ısrarla isterse cennet kafasında berraklaşır, ahiret de kafasında berraklaşır.