Adnan Oktar A9 TV; 19 Kasım 2015

Topluluk olarak insanların mutlu yaşaması için gereken en akılcı en mükemmel düzenleme Kuran’ın içinde mevcuttur.

Müminlerden uzak durmak demek, Allah’tan uzak durmak demektir. Kuran’dan uzak durmak demek, Allah’tan uzak durmak demektir. İslam davasından uzak durmak demek, Allah’tan uzak durmak demektir.

İslam’dan, Kuran’dan, Müslümanlardan uzak olduğun her dönemde, her saniye aleyhine günah yazılıyor, her saniye. O her saniyenin hesabını vereceksin. İslam’dan uzak, Kuran’dan uzak, Müslümanlardan uzak yaşamak haramdır. Sen onu kolay bir şey zannediyorsun ama o her saniyeyi ahirette açıklayacaksın.

Kuran okunduğunda insan tam akıllı oluyor. Akıl kitabıdır Kuran. Beyinde aklın oluşmasına sebep olan bir nurdur. Normalde beyinde akıl oluşmuyor. Zeka oluşur sadece. Kuran’la beyin bağlantıya geçtiğinde akıl oluşuyor. Bunun dışında akıl mümkün değil oluşmuyor. Sadece zeka gelişir.

Peygamberimiz (sav) insanları kendine çağırmadı. Kuran’a çağırdı. Hiçbir peygamber kendine çağırmadı. Hep Allah’ın Kitabı’na çağırdılar. Mesela Hz. Musa (as) Tevrat’a çağırdı. Hz. İsa (as) İncil’e çağırdı. Mehdi (as) da insanları Kuran’a çağıracaktır.

Din deyince ayetleri ezberlemek, Kuran’ı su gibi ezberden bilmek, onu idgama dikkat ederek tecvidle okumak; o şekilde anlıyorlar. Halbuki Kuran’ın hikmeti ve özü önemlidir. Yani oradaki manayı hayata geçirmek önemlidir. Yoksa onu galgaleye dikkat ederek idgamına dikkat ederek okumak değil. Onu Araplar en iyi şekilde yapıyorlar. Ama uygulamayanların bir kısmı da yine Arapların içinden çıkıyor.

Müslümanın Tevrat’ı veya İncil’i hiç bilmiyor olması çok garip olur. Allah Kuran’da Tevrat’tan, İncil’den bahsediyor. Sen sanki bir efsaneden bahsediliyormuş gibi davranırsan olmaz. Mevcut yaşayan bir Kitap o. Tahrif olmuş kısımlarını uygulamayacaksın.

İnsanların toplum halinde yaşayabilmesi için güzel ahlak gerekiyor. Güzel ahlakın kaynağı da Kuran. Ancak Kuran’daki insani güzel hükümler uygulandığında toplumlar normal bir yaşantı içerisinde olabiliyor.

Kuran'la çelişmeyen her hadis geçerlidir. Kuran'ı tasdik eden her hadis geçerlidir. Ahir zamanda da, mesela olacak bir olayı haber veriyor Peygamber (sav), olduğunda o olayı haber veren hadis sahih ve geçerlidir.

Kuran’la iç içe yaşaman için, Kuran’ın her yerde olması lazım. Yanında olacak, masanda olacak, başının üstünde olacak. Sarılacaksın Kuran’a ekmek gibi, su gibi.

Kişi samimiyetsizse Müslümanları kirli görmeye çalışır, küfrü de berrak görmeye çalışır. Her şeyi kafasında terse çevirmeye başlar. Ama Müslüman Allah’ı samimiyetle gördüğünde -ki sıkmazsa kendini, samimi olursa hemen Allah’ı fark eder, bütün açıklığıyla, bütün ihtişamıyla fark eder- hemen Kuran’daki akla uyar.

Kuran çok sade bir Kitap’tır. Ama müthiş bir akıl Kuran’ı buram buram sarmıştır.

Her yerde Allah’ı anarsın. Hayatla din iç içedir. Banyoda, yemek yerken, her yerde Allah anılır ve her şekilde. Allah’ın anılmadığı hiçbir an ve hiçbir yer yoktur. Sen Kuran ile iç içe rahat yaşayabileceğini göreceksin, Kuran’ı rahatça okuyabileceğini göreceksin. Kuran senin yanında olacak, başının ucunda olacak, yatarken de Allah’ı anacaksın.

Mason localarının hiçbirinde Kuran yoktu. Ben bu locaların hepsine Kuran-ı Kerim konulmasını sağladım, Allah beni vesile etti.

İslam aleminin başındaki felaketlerin ana nedeni, Kuran’a uyulmamasıdır.

Kuran’ın çizgisinden çıkan kişinin muhakeme ve yargısı bozulur ve kişi kontrolden çıkar. Mümin şeytanın bu oyununa müsaade etmez.

Mümin çok naif bir varlıktır. Kuran’a sıkı sıkıya sarıldığında asla batmayan ve doğru rotada giden bir gemide olmuş oluyor, dümdüz gider o zaman.

Mehdiyet süratle ortaya çıkacak. Olayların gidişatı onu gösteriyor. Müthiş bir tırmanış olacağı anlaşılıyor. Gelenekçi İslam anlayışının korkunç yüzü ortaya çıktıkça Kuran’ın kıymeti anlaşılacak. Herkes İslam’ın kıymetini o zaman anlamış olacak.

Kuran'daki İslam zaten ılımlı İslam'dır. Biz Kuran'daki İslam'ın yaşanmasını istiyoruz. Kuran'a ne bir şey ilave edilsin ne de çıkarma yapılsın. Kuran'a birebir uyalım diyoruz.

Laiklik, Kuran’da hakim düşüncedir. Allah ayette, “Deki: ‘Sizin dininiz size, benim dinim bana’” diyor (Kafirun Suresi, 6). İşte bu ayet laikliğin kısa özetidir.

Bütün Kuran’a bakın tamamına sevgi hakimdir. Kuran sevginin zeminini hazırlar. Kuran, Allah korkusuyla, Allah sevgisiyle, cehennem tehdidi ile sevginin zeminini çok sağlam bir yapıya oturtur.

Bir ilaç fabrikası ilacın üzerine nasıl kullanılacağını yazıyor. Yoksa insan o ilacı yanlış kullanır, hastalanır. Bizleri dünyayla birlikte yaratan Allah dünyayı nasıl kullanacağımızı bize hazır bilgi olarak gönderiyor. İşte bu Kutsal Kitaplar; Zebur, Tevrat, İncil, Kuran, daha önceki suhuflar.

Şortla, atletle, abdestsiz olarak da Kuran’ı açıp okuyabilirsin. O zaman Kuran sürekli yanında olur. Sarılır sarılır öpersin. Ve Kuran senin hayatın, parçan olur.

“Kuran’ın bulunduğu odada ben uzanamam” diyor, “Hayat yaşanmaz.” diyor. Olur mu öyle şey. Kuran’ın yanında müzik de dinlersin, ayağını uzatıp yatarsın da. Yatakta uzandığın yerde Kuran’ı okursun, hiçbir şey olmaz. Şortla da okursun, atletle de okursun. Şeytan insanları Kuran’dan uzaklaştırmak için bir oyun oynuyor.

Kuran senin hayatının her yerinde olacak. Arabanda da olsun. Yastığının altında da olsun, pazarda da yanında olsun. Korkma bir şey olmaz. Kuran seni sever. Sözde saygı adına aksini yaparsan Kuran’dan uzaklaşmış olursun. Bu oyuna gelme.