Adnan Oktar A9 TV; 26 Ocak 2016

Münafık Müslümanlara bulaşacak bir konuyu mutlaka bulur, içi sürekli kaynar. Hiç razı olduğu, Allah’a hamd olsun dediği durum olmaz. Hep Müslümanlardan şikayet edeceği bir yön bulur.

Münafığın belirgin bir ahlaksızlığı; küfre uşak gibi hizmet eder, onlar için deli enerjisiyle her türlü fedakarlığı yapar; mümine de eziyet olsun diye elinden geldiği kadar her türlü işini yaptırmak ister.

Münafık kendine adaletsizlik yapıldığından emindir, o yüzden müminlere karşı çok kinlidir. Küfrün de çok adaletli olduğunu düşünür, küfrü över.

Mehdiyet sevgi üstüne kuruludur. Mehdiyet hep sevgiyi, merhameti, dostluğu ve kardeşliği ister. Münafık sistem, deccaliyet sistemi de tam tersidir.

Münafık küfre yardımda, küfre destekte çok ustadır. Münafıklarla ilgili ayetlerde, münafıkların küfre müthiş istihbarat sağladıkları ve destek oldukları, ama küfürde bir zaaf gördüklerinde de onlardan hemen kaçtıkları belirtiliyor.

Münafık, Müslümanlarla küfrün mücadelesini bir arenada izliyor gibi izler. Kim kimden daha üstün; eğer küfrün üstün durumda olduğunu görürse Müslümanlara müthiş bağlanmış gibi görünürken aniden küfre kendini atar. Çok alçaktır münafık. Bir anda onların adamı olur.

Münafık ilk fırsatta eski inancına, eski yaşantısına geri dönmek ister, kafası hep küfürdedir. O düşünce beyninden hiç gitmez. Müslüman olduktan sonra mesela eski çakallığı, eski ahlaksızlığı, eski maceraperestliği, eski haysiyetsizliği, eski namussuzluğu neyse ona dönmek ister. Unutamıyor o küfür hayatını, dönüp dolaşıp yine aynı noktaya geliyor.

Peygamberimiz (sav) gece kalkıyor, münafık da hemen yılan gibi sessizce akıyor Peygamber’in yanına. Gündüz kalkıyor, gündüz yanına geliyor. Hiç boş bırakmıyor. “Çok seviyorum, çok saygı duyuyorum” diyor halbuki amacı istihbarat.

Yüzsüzlük münafığın ana özelliğidir. Münafıklarla ilgili ayetler okunduğunda münafık üstüne alınmaz, hiç onunla alakası yokmuş gibi davranır, çok hayasızdır. Halbuki müminin münafık alametlerinden içi titrer, yani çok korkar.

Münafık Müslümanlardan ayrılıp küfre gitmek için sürekli konu arar, fırsat arar. Fırsat vermemek lazım. Ama gerçekten münafıksa zaten bünye onu atar kendinden. Sen ne yaparsan yap atar. Sabretmez de sen direkt göndermeye kalkarsan bu günah olur. Bu olmaz. Sabredeceksin, çünkü belki şifa bulabiliyorlar. Münafığı tedavi etmek lazım.

Münafığı Müslümanların içindeyken göndermeye kalkmak komadaki bir adamın fişini çekmeye benziyor. Komadaki adamdan hiçbir zaman ümit kesilmez. Fişini çekmek olmaz. Komadan çıkıncaya kadar beklemek lazım. Ama bazen hiç komadan çıkmıyor, komadayken ölüyor. Öyledir münafık da.

Münafık hep böyle gezme tozma peşindedir. Oturup Kuran okumak, İslam’ı tebliğ etmek, zora girmek istemez. Bilinçaltında çok güçlü bir duygudur; İslam’ın dışında her türlü kitabı okumak ister. Genel kültüre çok önem verir münafık. Mesela Afrika’da Otantolar ne yapar? Alakasız şeyler. İslam’ı Kuran’ı öncelikli almaz. İman hakikatlerini öncelikli almaz, boş şeyleri alır. Çünkü onunla züppelik, sükse yapacak.

Allah Mehdiyeti Kuran’da örtülü olarak anlatmıştır. Kehf Suresi’nde anlatmıştır, Süleyman kıssasında anlatmıştır, Yusuf Suresi’nde anlatmıştır ama kapalı bir üslupla anlatmıştır.

Allah bütün dünyanın gözü önünde yavaş yavaş Mehdiyet’i geliştiriyor. Hiç kimse de hiçbir şey yapamıyor, yapamaz; kaderinde engellenmesi yok.

Dünyanın her yerinde müthiş bir kargaşa var. “Bu ortamda İslam nasıl hakim olur, Mehdilik nasıl ilerler?” diye insanlar düşünebilir. İşte şaşılacak olan bu; bütün bunlara rağmen Allah İslam’ı hakim edecek.

Dünyanın her yerinde müthiş bir kargaşa var. “Bu ortamda İslam nasıl hakim olur, Mehdilik nasıl ilerler?” diye insanlar düşünebilir. İşte şaşılacak olan bu; bütün bunlara rağmen Allah İslam’ı hakim edecek.

Ahir zamanda deccalın en rahatsız olacağı nokta Mehdiyet’tir. Mehdiyet onu akılla, ilimle irfanla parçalayacak bir sistem olduğu için deccaliyet doğrudan Mehdiyet’i hedef alır.

Devletin Mehdiyet’e bütün gücüyle sahip çıkması lazım. Çünkü Mehdiyet’te devlete müdahale yok. Mehdiyet siyasete karışmaz bir, ikincisi bütün İslam alemini ve bütün Türklük alemini birleştirici bir mahiyeti var, üçüncüsü taassuba karşı, modernliği alabildiğine teşvik eden bir sistem ve bölünmeyi kökten kaldıran bir sistem. Devlet için bu çok ideal.

İslam aleminin birleşmesine Mehdiyet denir. Mehdiyet eşittir İslam aleminin birleşmesi. Başındaki lidere de biz, Hz. Mehdi (as) diyoruz.

İnsanlar Mehdiyet’in önemini pek anlamıyorlar. Hz. Mehdi kıyametin durmasına sebeptir. Yoksa kıyamet kapıya dayandı. Dünya çoktan kıyameti hak etti. Çünkü Darwinizm kanalıyla Allah bütün dünyada inkâr ediliyor. Bütün devletler, Türkiye dâhil her devlet cayır cayır Darwinist eğitim veriyor.

Darwinizm deccaliyettir. Ahir zamanda çıkacağı söylenen Allah’sız cereyandır. Bütün dünyayı Allah’sız Kitapsız hale getirdi. Deccalı tespit için uğraşacak vaktimiz yok, deccal zaten zuhur etti. Çözüme yönelmek lazım. Çözüm de mehdiyettir. Bizim deccaliyete karşı Mehdiyet’in safında yer almamız gerekiyor.

Darwinizm deccaliyettir. Ahir zamanda çıkacağı söylenen Allah’sız cereyandır. Bütün dünyayı Allah’sız Kitapsız hale getirdi. Deccalı tespit için uğraşacak vaktimiz yok, deccal zaten zuhur etti. Çözüme yönelmek lazım. Çözüm de mehdiyettir. Bizim deccaliyete karşı Mehdiyet’in safında yer almamız gerekiyor.

Mehdilik çok küçük bir grup olduğu halde ve karşıtı çok fazla olduğu halde, en başta derin dünya devletleri, bağnazlar, müşrikler, münafıklar hepsi karşı olduğu halde hiç kimse durduramıyor. İşte Mehdiyet’in mucize yönü budur. İmam Mehdi (as) ve talebeleri yenilemiyor. Yenilme kaderlerinde yok.

PYD, PKK’nın ad değiştirmiş şeklidir. Stalinist, komünist, Türkiye’nin bölünmesini isteyen alçak kahpe bir yapılanmadır ve doğrudan Öcalan’a ve Kandil’e bağlıdır.

Münafık, Kuran ayetlerindeki uyarıları hiç üstüne almaz, hep kendine hüsnü zan eder. Tüm samimiyetsizliğine, ahlaksızlığına rağmen ahirette de çok iyi olacağı kanaatindedir. Halbuki Allah ahirette cehennemin en alt tabakasında olduklarını bildiriyor.