Adnan Oktar A9 TV; 26 Ekim 2015

Mümin, Allah’ı andığında, Allah’ı sevdiğinde kalbi ferahlıyor. Mümin bunu yaşıyor, görüyoruz. Hakikaten mutlu, hakikaten sağlıklı. Eline yüzüne bakıyoruz bayağı nurlu, bütün her yeri huzur içerisinde, kalbi ferah. Sonsuza kadar Allah ile beraber olmanın sevinci içerisinde.

Kimi insan sevgisini Allah’a verince lezzet alamayacağını düşünüyor olabilir. En yüksek lezzet o zaman alınır, en yüksek haz o zaman alınır. Allah derinliği asıl o zaman verir.

Senin sevdiğim dediğin beyninin içindeki görüntü. En ince detayına kadar kim yaratıyor? Kim sevdiriyor, kim konuşturuyor? Tamamını yapan Allah. Yani karşındaki şahsa ait hiçbir şey yok. Eğer sen sevgini Allah’a değil de sanal bir puta verirsen bu bir kandırmaca olur ama çok kötü bir kandırmaca. Kendini çok kötü kandırmış olursun.

Allah siz Beni unutursanız Ben de sizi unuturum diyor. İnsan ruhunda da vardır; sevgisine en güzel karşılığı görmek ister, Allah bunu istiyor.

Aşk yoksa, tutku yoksa, derinlik yoksa, gerçek sevgi yoksa sen ne istiyorsun o zaman, neyin anlamı kalıyor? Hani hayvan gibi insanlar var diyoruz ya nasıl bize itici geliyor, nasıl rahatsız edici oluyor, mahluk diyoruz. Ama mesela fedakarsa, cesursa, sabırlıysa, kararlıysa, yiğitlik yaparsa hayran oluyoruz.

Robotların yaşadığı bir cennet, Allah’ın beğendiği bir ortam olmuyor, Allah robot istemiyor. Vefasını görmemiş, sabrını görmemiş, cesaretini görmemiş bir adamın insan olarak kendine o anlamda bir saygısı olmaz. Yani kendini değerli göremez, güzel göremez. Allah için fedakarlık yapmamış, cömertlik yapmamış, cihat yapmamış, yani sevgisini gösterecek hiçbir şey yapmamış.

Vefa Allah için olur. İmansız olan insan için vefanın faturası ağırdır. Başını belaya sokar. Mümine ise bereket ve nur getirir, güzellik getirir. Müthiş bir güzelliktir, yiğitliktir. Sabrın her dakikası saniyesi iman etmeyen bir insanın kemiklerini çatırdatır, acayip ıstırap verir. Ancak imanla sabredilir. Onun için insanlar Kuran’a mecburlar.

Sen geçici dünyayı istersen Allah dünyayı senden sürekli kaçırır, dünya bu sefer başına bela olur. Halbuki fedakar insanlarla dünya güzel olur. Mesela Peygamberimiz (sav) fedakardı, diğergamdı. Sahabeler fedakardı, diğergamdı. Hiçbiri çıkarcı değildi. Çıkarcı insanların olduğu toplumlar çöküyor.

Allah Kuran’da insanın normal akılda olmasını sağlayacak çok güzel sırlar vermiş. Bir kere kişinin kendini Allah’a adaması bütün ahlaksızlığı ortadan kaldırıyor, anormalliği ortadan kaldırıyor. Tevekküllü olması kendine yaptığı eziyeti ortadan kaldırıyor. Sabırlı olduğunda herkesle dost oluyor. Vefalı olduğunda herkesin seveceği bir kişilikte oluyor. Kendini eleştirdiğinde akli dengesi yerine geliyor. Başkası eleştirdiğinde de tamamen böyle makul, tutarlı bir insan haline geliyor, sevilen bir insan haline geliyor.

Bütün şarkılar hep ağlama üstüne. Çünkü sadakat yok, vefa yok. Din neyi sağlıyor? Vefa, sadakat ve sabrı sağlıyor.

Din gayet kolay ve sade. Sevgi, merhamet, dostluk, kardeşlik, affedicilik, diğergamlık, fedakarlık, yiğitlik, delikanlılık. Ne güzel olur cömertlik. Mesela sevdiğin bir insan var malı, mülkü olmuyor. Cömert davranıyorsun, mutlu oluyor, seviniyor. Sana da iyi gelir o.

Fedakar olmamak çok büyük bir vicdansızlık, ahlaksızlıktır. Mesela ülkemize sığınan Suriyeli mazlumlar. Tabii ki o bize ekonomik bir yük getiriyor, zorluk getiriyor; feda olsun. Çoluk çocuk imha olacaklarına, işkence çekeceklerine, acı çekeceklerine, bizim paramızdan gitsin.

Türkiye’nin dünyanın sevgi merkezi olması lazım, sevgi öğretmenlerinin okulu olması lazım. Merhameti, şefkati, sevgiyi, dostluğu, kardeşliği, iyiliği, güzelliği, temizliği dünyaya bizim anlatmamız lazım.

Önemli olaylar olduğunda provokasyon çok yoğun olur. Fırsatçılar zaten onu kullanmak isterler. Provokasyona kapalı bir üslup kullanmak lazım. Gerilimi düşürecek, kardeşlik bağını güçlendirecek, sevgiyi, şefkati artıracak, makul dengeli bir tavır esastır.

Müslüman aydın, modern, her düşünceden insana saygı gösteren, şefkatle yaklaşan, herkesle dost olan bir tavır içinde olmalı.

Üst perdeden üslup nefret gelişmesine sebep olur. Tüm insanlara dindar veya dinsiz hangi inançta olursa olsun bir babanın evladına duyduğu şefkat gibi şefkatle yaklaşmak gerekir. Kuran'a uygun olan şefkat, sevgi ve akılcılıktır.

Seven, Allah için ölümü göze almış olacak ve ölümü isteyecek Allah için. Allah’a kurban olacak. Boynunu koyacak. Bazılarının canı tatlı, en ufak çıkarlarıyla çatışmasını istemiyor, tüyüne zarar gelsin istemiyor, “önce kendim” diyor. Önce sevdiğin olacak. Yani hiçbir şeyini vermek istemiyor, hiçbir şeyini ona sunmak istemiyor. Hep kendini kurtarmanın peşinde.

Cesaret, yardımseverlik, yiğitlik, sabır, cömertlik burada kazandığımız, sonsuza kadar cennette övünüp hazzını alacağımız güzelliklerdir.

Kitle psikolojisine karşı çok dikkatli olunması gerekir. Küçük cesaretler biraraya gelince büyük ve kirli bir cesaret patlaması meydana gelebilir.

Gerçek sevgi, sonsuz güç sahibi Allah'tan kaynaklandığı için asla son bulmaz. Ölümde devam eder, ahirette devam eder, sonsuza kadar devam eder.

Sevdin mi terslik yapmazsın, cimrilik yapmazsın, egoistlik yapmazsın, sevdiğinin konforunu, güzelliğini ararsın, iyiliğini ararsın.

Kaba davranırsan sevgi gider, nezaketli davranırsan sevgi gelir. Eğer egoistse şahıs, sevgi hemen gider; diğergâmsa sevgi hemen geri gelir ve fazlasıyla gelir.

Sen övündün mü, büyüklendin mi deli gibi görünürsün, bu itici durur ve sevilemezsin. Büyüklük yaptığında, böbürlendiğinde yine sevilemeyecek hale gelirsin. Sen niye böbürleniyorsun, niye övünüyorsun? Sevsin diye yapıyorsun değil mi? Ters etki yapar, sevgi gider.

Allah’ın dünyada bu kadar bela vermesinin tek nedeni nankörlüktür. Şükür yoksa zaten nankörlük vardır. Bütün bu çekilen azaplar nankörlüğün karşılığı. Nankörlük çok korkunç bir şeydir. Büyük bir vicdansızlıktır.

İmanda, var olan her şeyin sahibi olan, sonsuz güç olan Allah’a bağlanıyorsun. Acayip rahatsın. Gök taşları gökte kuzu geziyor gibi mümin için. Ama dinsiz için dehşet saçan canavarlar onlar. Mesela yerin altındaki magma bizim için ılık bir süt gibi. Ama dinsiz için bir cehennem, onu cayır cayır yakacak bir cehennem. Biz sadece Allah’tan korktuğumuz için gönlümüz rahat. Biz yerin altındaki magmadan çekinmiyoruz, sadece Allah’tan korkuyoruz. Allah’ın onu nasıl idare edeceğini biliyoruz biz, magmanın Allah’ın emrinde olduğunu biliyoruz. Magmanın her atomunun Allah’ı zikrettiğini biliyoruz. Hepsi Allah’a boyun eğmiş.