Adnan Oktar A9 TV; 26 Mayıs 2016

Münafıkların her konuşması fitne kokar, hep pisliktir. Hep küstahtırlar. Peygamberin aklına, yeteneğine, gücüne, imkânlarına, başarısına hep haset gözüyle yaklaşmışlardır. Ve bu hasetle kendilerince hep çelme takmaya çalışmışlardır, her seferinde de kendileri rezil rüsva olmuşlardır.

Münafıkların yüzü çok berbattır. Bitap, donuktur. Şeytanla bağlantıda oldukları için adeta kükürt kokar onlar. Görüntüleri şizofrendir.

Münafıklar Peygamber (sav)’e karşı hep zekayla yaklaşmaya çalıştılar. Peygamberimiz (sav) aklıyla üstün gelerek onları her seferinde rezil rüsva etti.

Münafık yüzüne pis, iğrenç bir ifade verir. Suratında lanet bir ifade olur. Ayette, “Kaşlarını çattı” diyor Allah; donuk, abus bir suratı vardır. Allah’ın ona mührüdür o.

Cehennem vahşi, deli bir hayvan gibidir. Hep böyle ezmek, yakmak, yıkmak, azap vermek ister. Küfre karşı, münafıklara karşı saldırgandır.

Münafıklar sürekli ölüm korkusu, gençliğin gitme korkusu ve hastalanma korkusu içerisindedir. Ölümden nefret eder, hep o dehşeti yaşarlar.

Münafık ayetleri, inananların kalbinde derin bir etki oluşturur, kalpleri yumuşar. Münafıkların ise içte içe kinini ve nefretini artırır.

Münafık ayetleri, küfür ayetleri müminlere yöneliktir. Küfür ve münafıklar bu ayetlerden etkilenmez. Mümin etkilenir. Müminin kalbinde derin etki yapar, imanını artırır. Münafığın da kinini ve öfkesini daha artırır. Mümin kendini düzeltir, kafir ve münafık daha beter hale gelir; daha sinsi, daha azgın olur, daha kalbi kararır.

Kendini büyük görme, küstahlık yapma, kendini överken de karşısındakini vicdanen yahut merhamet yönünü eksik gibi gösterme münafığın özelliğidir. Kendini hep mağdur gösterir, mümini de insanları mağdur eden olarak gösterir. Böyle bir ahlaksızlığı vardır.

Münafıklar her devirde Müslümanların başını belaya sokmuştur. Libya'da, Suriye'de ve Irak'ta da küfürle iş birliği yaparak Müslümanları mahvettiler. Halen de devam ediyorlar. Mısır'da darbenin oluşmasını sağlayanlar da münafıklardır. Müslümanları birbirine kırdıranlar yine münafıklar. Libya'daki olayların kökeninde de yine münafıklar vardır.

İslam aleminin ezilmesinin nedeni münafıklardır. Mazlum Müslümanları küfürle ittifak ederek eziyorlar. Münafıklar Müslümanların yerlerini söylüyorlar, Müslümanların bombalanmasını sağlıyorlar. Müslümanların aleyhine küfrü, zalimleri teşvik ediyorlar.

İngiliz derin devletinin bütün gücü münafıklara dayanıyor. Münafıklar olmadığında adım atamazlar.

Münafık ayetlerini hep müminlere anlatıyoruz. Mümin kendi üzerine alınmazsa o münafık alameti olur. Eğer alınıyorsa o da mümin alametidir. Çünkü Müslüman nefsini temize çıkarmaz. Nefis daima kötülüğü emredicidir.

Münafık, Müslümanların zor duruma gelmesini, her yönden Müslümanların çökmesini bekler. Güçlüyken saldırmaz. Nasıl böyle vahşi hayvanlar saldırmak için zayıf anı kollar, münafık da zayıf anı kollar ki saldırabilsin. Ona göre ekibini de hazırlar.

Münafıklar, Müslümanların belaya uğramasını haince sabırla beklerler. Münafıklar için, zor zamanda vurma esastır.

Münafık mümine güç verir, ataklık verir, ufuk genişliği verir. Öbür türlü müminde meskenet olur, güç kırılması olur.

Münafık müminin çok tetikte, dikkatli ve itinalı olmasını sağlar. Ufkunu açar. Mümin nasıl mücadele edeceğini daha iyi görür, riski daha iyi kavrar. İslam’ın, Kuran’ın kıymetini daha iyi anlar. Müslümanlara olan sevgisi daha artar.

Mümin velayet makamını münafıklarla alır. Peygamberlerin dereceleri münafıklara sabır ve onlarla mücadele sayesinde yükselir. Zihni açar münafık, mücadele azmini artırır, şevki artırır, Müslüman’ın çok dikkatli ve tetikte olmasını sağlar.

Peygamberimiz (sav) hep güzel konuşuyordu, hep mütevazı davranıyordu. Münafıklar da hep züppe karşılık veriyordu, büyüklük peşindelerdi.

Hayâ müminde olur, münafıkta hayâ olmaz. Son derece arsız ve pişkindir. Müminde mahcubiyet duygusu vardır, hayâ vardır, hicap vardır. Münafıkta insani hiçbir incelik ve bir ifade olmaz. Suratında, tavrında hayvani bir ifade olur.

Münafığın hedefi hep boştur. Boş düşüncelerle, boş bilgilerle uğraşır, boş şeyleri okur, boş şeyleri takip eder, sonunda da cehennemin dibine düşer. Mümin hep hikmeti, özü, gerçek bilgiyi arar. Kuran'la mutabık olan bilgiyi arar.

Münafık küstah, ahlaksız, haysiyetsiz olduğu için müminlerin kendine benzememesi onu kızdırır. Ve Müslümanlardan o yüzden nefret eder. Onları hep akılsız görür, kendini müthiş akıllı görür. Şeytandan aldığı ilhamdan kaynaklanır bu.

Münafık kendini yüksek gördüğü için müminleri akılsız ve düşük imanlı zannediyor. Müminlerin, kendisi asi olmaması, küstah olmaması, saldırgan olmaması, oyuncu veya yalancı olmaması münafığın acayibine gider.

Münafık ve kafir okuduğu kitaplardan öğrendiğini zanneder. Cahiliye kafasıyla bakan Allah’ın öğrettiğine inanmaz. Bilgiyi Allah’ın verdiğine inanmaz. Ve cahiliye ilmine esas ilim gözüyle bakar. Halbuki Müslümanları ilgilendiren asıl ilim Kuran’daki ilimdir.

Münafık alametleri anlatıldığı halde eğer münafık kendini düzeltmezse cehennemin dibine doğru yol almaya devam eder. Cehennemi alabildiğine genişler.