Adnan Oktar A9 TV; 16 Haziran 2016

Münafık ani oynaktır. Normal konuşurken birden köpekleşir. Köpekleşirken birden insana dönüşür, insana dönüşürken birden akrebe dönüşür, akrebe benzerken birden bukalemun gibi şekil alır, her renge girer. Tam tipik bir şeytan karakteridir. Onun için Allah, “Nasıl da çevriliyorlar?” diyor. Yani şekilden şekle giriyorlar.

Münafıklar peygambere ve peygamberin sevdiklerine akıl almaz bir kin ve nefret duyarlar. Bu kin ve öfkeleri münafıkları çökertir, mahveder.

Müslümandan nefret münafığın birinci vasfıdır. Münafık akıl hastasıdır.

Münafık inzivaya çekilerek yalnız kalıp karanlıklarda o fitnesini ahlaksızlığını geliştirir. Haber nereye gidecekse haberi ulaştırır. Yahut nasıl bir düzen kuracaksa o şeytani derinliği elde etmeye çalışır.

Bir başkasının övülmesi, bir başkasına değer verilmesi, bir başkasının sevilmesi münafığı kahreder. Akıl almaz acı çeker. Hep kendi önde olsun ister. Bu Kuran’da Yusuf kıssasında anlatılan, hadislerde ve tarihte de gördüğümüz bir münafık karakteridir.

Münafık, bir müminin başarısını gördüğünde kahredici azap duyar ama bu herhangi bir insanın dayanacağı gibi bir azap değildir. Fakat münafığın hayvani bir beden direnci vardır. Allah azap çekmesi için onu yaratır, yani acıya dirençlidir. Çok şiddetli acı çeker ama direnir, buna tahammülü güçlüdür münafığın.

Münafık, diğer müminlerin ve imamın başarısına tahammül edemez. Onun en çok canını yakan olay odur. Bir; peygamberin, imamın başarısı, iki; peygambere yakın olan insanların başarısı münafığa çok ızdırap çektirir.

Münafıkta peygambere ve başarılı müminlere karşı müthiş bir haset vardır. Hz. Ali (kv)’yi şehit etmelerinin de nedeni, Hz. Ali (kv)’nin başarısını kıskanmalarıdır. Çünkü kendileri ön plana geçmek istemişlerdir.

Münafık hep bir gün Müslümanların dağılacağına, hezimete uğrayacağına göre planını yapar. Ama aksine başarı haberleri geldikçe münafık kıvranmaya başlar, çok canı yanar. Müslüman’ın gücü, başarısı, sağlığı sıhhati, aktifliği, şöhreti münafığa çok ızdırap verir, onu kavurur atar.

Müslümanın akrebe dikkat ettiği gibi münafığa çok dikkat etmesi lazım. Münafığın nereden nasıl sokacağı, nasıl zehirleyeceği belli olmaz. Onun için çok özenli, dikkatli olmak lazım. Buna rağmen, çok dikkatli olunmasına rağmen münafık atak yapar ama boştur atakları.

Cehennem ehli nasıl debeleniyor, kaçmaya çalışıyor, oyun oynamaya çalışıyor ama her seferinde rezil rüsva oluyor; münafık da cehennem ehli gibi müthiş bir debelenme içindedir.

Allah, münafığı kaderinde hep mağlup olmaya göre yaratmıştır. Dikkatlice bakılırsa her işinin sonu hep hezimet ve perişanlıktır. Münafık o mağlup olmanın kanununu bilmediği için debelenir.

Münafıklar hep ahlaksız ve alçaktır. Mümin iyi niyetle güzel bir şey söylediğinde ona kahpece ve alçakça cevap verir, haysiyetsiz cevap verir. Normal konuşmak mümkün değildir.

Münafık aklı zayıf, insan avına çıkmış bir iblistir. Yarasa gibi gezer, aklı zayıf insan arar. Hamakat içinde olan ahmaklar münafığın damına düşerler. Ama akıllı müminle baş edemez münafık.

Münafık ayetlerini okurken, karşıdaki bir güç değil de kendimizin de münafık olabileceğini düşünerek, ayetleri kendi üstümüze alarak, Allah’tan korkarak kendimizi terbiye edeceğiz. Münafık zaten o ayetlerle hiç ilgilenmez. O yeni yeni oyunlar peşinde olur.

Münafık hareket etmek istemez. İslam’a hizmet etmek istemez. Halbuki o oturma ona felaket getirir. Mümin de hareket ettiği için, İslam’a hizmet ettiği için o hareketlilik ona bereket getirir.

Mümine yapılan her şey hayırdır. Münafığın kendine hayır zannettiği her şey de ona şerdir. Yani ne yapsa onun aleyhine olur.

Münafıklık yüzyıllardan beri, hatta binlerce yıldan beri müminleri kemiren, mahveden bir sistemdir. Bu konu hallolduğunda müminlerde bütün dünya çapında muazzam bir ferahlama olacaktır.

Tarih içinde hep münafıkların hep birinci derecede peygamberi hedef aldıklarını görüyoruz. Sonra müminleri hedef alırlar.

Samiri ömrünün sonuna kadar tek yaşamıştır. Münafıklarda o bir hayat şeklidir. Müminleri sevmezler, beğenmezler. Kendilerini çok büyük görürler. O yüzden müminlerle konuşmak, onlarla bir arada olmak da istemezler. Yalnız yaşamak isterler.

“Ya Rabbi, bana ve bütün Müslüman kardeşlerime” diye dua edilir. Yalnız kendine dua olmaz, çünkü velayette bütün müminleri cehennemden kurtarmak için gayret etmek farzdır.

Bütün müminleri kurtarmak için gayret etmek ve dua etmek velayetin gereğidir.

Müslüman’a karşı suizan yahut şeytandan gelen bilgiye inanmak mümini tahrip eder ve adım adım İslam’dan uzaklaştırır. Allah esirgesin cehenneme doğru yaklaştırır.

Müminde hep, “Ne güzel, Allah’a şükür, elhamdülillah” vardır, “maşaAllah” vardır, “inşaAllah” vardır. Münafıkta hep ret vardır, hep itici bulma vardır. Hiçbir şeyi beğenmez.

Türkiye, bitişiğinde homoseksüel, komünist, Stalinist bir PKK yapılanmasını, Türkiye’ye düşman, azgın bir devletin orada oluşmasını tabii ki kabul etmeyecektir.