Adnan Oktar A9 TV; 25 Mayıs 2016

Nefsi en ağır suçlarla itham etmek lazım. Münafıklıkla itham edeceksin, yanlışlıkla itham edeceksin, dalaletle itham edeceksin. "Her türlü yanlışlığı yapabilirsin." diye nefse sürekli bilgi gitmesi gerekir ki nefis azgınlaşmasın, Müslüman’ın tersine hareket etmesin.

Münafık, Müslümanların zor duruma gelmesini, her yönden Müslümanların çökmesini bekler. Güçlüyken saldırmaz. Nasıl böyle vahşi hayvanlar saldırmak için zayıf anı kollar, münafık da zayıf anı kollar ki saldırabilsin. Ona göre ekibini de hazırlar.

İngiliz derin devletinin bütün gücü münafıklara dayanıyor. Münafıklar olmadığında adım atamazlar.

Münafıklar, Müslümanların belaya uğramasını haince sabırla beklerler. Münafıklar için, zor zamanda vurma esastır.

İslam aleminin ezilmesinin nedeni münafıklardır. Mazlum Müslümanları küfürle ittifak ederek eziyorlar. Münafıklar Müslümanların yerlerini söylüyorlar, Müslümanların bombalanmasını sağlıyorlar. Müslümanların aleyhine küfrü, zalimleri teşvik ediyorlar.

Münafık mümine güç verir, ataklık verir, ufuk genişliği verir. Öbür türlü müminde meskenet olur, güç kırılması olur.

Münafıklar her devirde Müslümanların başını belaya sokmuştur. Libya'da, Suriye'de ve Irak'ta da küfürle iş birliği yaparak Müslümanları mahvettiler. Halen de devam ediyorlar. Mısır'da darbenin oluşmasını sağlayanlar da münafıklardır. Müslümanları birbirine kırdıranlar yine münafıklar. Libya'daki olayların kökeninde de yine münafıklar vardır.

Münafık müminin çok tetikte, dikkatli ve itinalı olmasını sağlar. Ufkunu açar. Mümin nasıl mücadele edeceğini daha iyi görür, riski daha iyi kavrar. İslam’ın, Kuran’ın kıymetini daha iyi anlar. Müslümanlara olan sevgisi daha artar.

Mümin velayet makamını münafıklarla alır. Peygamberlerin dereceleri münafıklara sabır ve onlarla mücadele sayesinde yükselir. Zihni açar münafık, mücadele azmini artırır, şevki artırır, Müslüman’ın çok dikkatli ve tetikte olmasını sağlar.

Hayâ müminde olur, münafıkta hayâ olmaz. Son derece arsız ve pişkindir. Müminde mahcubiyet duygusu vardır, hayâ vardır, hicap vardır. Münafıkta insani hiçbir incelik ve bir ifade olmaz. Suratında, tavrında hayvani bir ifade olur.

Münafığın hedefi hep boştur. Boş düşüncelerle, boş bilgilerle uğraşır, boş şeyleri okur, boş şeyleri takip eder, sonunda da cehennemin dibine düşer. Mümin hep hikmeti, özü, gerçek bilgiyi arar. Kuran'la mutabık olan bilgiyi arar.

Münafık küstah, ahlaksız, haysiyetsiz olduğu için müminlerin kendine benzememesi onu kızdırır. Ve Müslümanlardan o yüzden nefret eder. Onları hep akılsız görür, kendini müthiş akıllı görür. Şeytandan aldığı ilhamdan kaynaklanır bu.

Münafık kendini yüksek gördüğü için müminleri akılsız ve düşük imanlı zannediyor. Müminlerin, kendisi asi olmaması, küstah olmaması, saldırgan olmaması, oyuncu veya yalancı olmaması münafığın acayibine gider.

Münafıkların müminlere yaptıkları ahlaksızlık, haysiyetsizlik, kabalık, pislik, nobranlık, enaniyet onların cehennemini genişletir. Mümin bundan kazançlı çıkar; kafir kaybeder, münafık kaybeder. Ama çok büyük kayba uğrar.

Bir şeyin zıddı olmazsa doğrusu nasıl ortaya çıksın? Şeytan olmayacak, nefis olmayacak ve biz imtihan olacağız? Güzeli göreceğiz, doğruyu göreceğiz? Bu imkansız. Yüksek sevgiyi elde etmemiz imkansız, yüksek aklı elde etmemiz imkansız. Çocukluğumuzdaki gibi kalırız, gelişmeyiz.

Bir insan nefsini deli gibi savunuyorsa bu bir akıl hastalığıdır. İnsan orada bir duracak, Allah’a sığınacak. “Ben nasıl bu kadar anormal bir insan olurum?” diyecek. Karşı tarafı makul şekilde dinleyecek. Müslüman, emri bil maruf nehyi anil münkere açıktır. O yüzden de aklı çok güzel gelişir.

Müslümanın cennetteki makamı münafıklarla, şeytanla, nefisle fikri mücadele ile yükseliyor.

Adama Allah rızası için, İslam’a hizmet için bir gün uykusuz kal desen, düşer bayılır. Ama bu arabayı sana vereceğiz dedin mi adam üç gün uyumuyor, ayakta duruyor. Hem de ayakta. İşte insan karakterinin küçüklüğünü, basitliğini, hayvanlığa nasıl yatkın olduğunu orada görüyoruz.

Eğer nefsi kendi haline bırakırsan doğrudan hayvan olarak baş belası olur. Yani hayvan ilkelliği gösterir.

İnsanı kendi haline bırakırsan insanın bedeni zaten hayvan gibidir; hemen acıkır, hemen uykusu gelir, hemen korkar, hemen egoistleşir. O hayvani yönünü imanla dengeleyeceksin. Hayvan olmasına müsaade etmeyeceksin.

Affedici olmak Allah’ın çok beğendiği bir karakter. Çünkü intikam, ruha nefsani bir zevk verir. Affetmek çok zordur. Yani irade gerektirir, akıl gerektirir. Çünkü afta insan doyuma ulaşamaz. Ama intikamda doyuma ulaşır. Onun için Allah affı esas alıyor.

Peygamberimiz (sav) hep güzel konuşuyordu, hep mütevazı davranıyordu. Münafıklar da hep züppe karşılık veriyordu, büyüklük peşindelerdi.

Bir ilim Kuran'a dayanmıyorsa ilim değildir o, hiçbir şey değildir. Kuran tasdik etmiyorsa onu, o ilim değildir.

Bizim inancımıza göre Kuran’la mutabakat halinde olan ilim ilimdir. Kuran’ın desteklediği ilim ilimdir. Kuran’a zıt olan ilim Müslüman için geçerli değildir.

Münafık ve kafir okuduğu kitaplardan öğrendiğini zanneder. Cahiliye kafasıyla bakan Allah’ın öğrettiğine inanmaz. Bilgiyi Allah’ın verdiğine inanmaz. Ve cahiliye ilmine esas ilim gözüyle bakar. Halbuki Müslümanları ilgilendiren asıl ilim Kuran’daki ilimdir.