Adnan Oktar A9 TV; 13 Aralık 2016

Münafık her ne kötülük planlasa Allah onu müminler için hayra çevirir.

Münafıkta müthiş bir aşağılık kompleksinden kaynaklanan büyüklük hissi vardır. O yüzden insanları kendince aşağılamaya çalışır.

Münafık pis boğazdır. Asıl amacı Müslümanları zor durumda bırakmaktır. Hz. Musa ile çöldeyken bakla, soğan istiyorlar sırf ahlaksızlık olsun diye. Münafık Müslümanın yediği yemekten istemez, Hz. Musa devrinde sırf pis boğazlık olsun diye çölde sarımsak yemek istiyorlar.

Münafık boş konuşmaları sever, Allah'ın adının anıldığı ortamda bulunmak istemez. Müslümanları da boş konuşmaya çekmek ister.

Allah "sabreder ve sakınırsanız münafıkların tuzakları zarar veremez" diye bildiriyor. Müminin sürekli dikkatli olup sakınması önemlidir.

Münafık müthiş arsız ve yüzsüzdür. Ömrü boyunca aşağılanarak, adeta sürünerek yaşar. Sonları da hep feci şekilde olur.

Münafık yarasa gibidir, karanlıkta gizli planlar yapar. Şeytanlarıyla bağlantıya geçer. Oysa yaptığı her planı Allah yaratmıştır.

Münafık şeytanla bağlantıda olduğu için ruhu sürekli gergin ve rahatsızdır. Bir türlü sakinleşmez, sık sık yeni kargaşalar oluşturur.

Münafıklara karşı çok dikkatli olmak lazım. Şiiler ve Sünniler arasındaki münafıklar düşmanlıklara sebep oluyorlar.

Münafık İslam için hiç gayret etmez. Ama şeytani bir faaliyet olduğunda çok seri konuşur, çok seri hareket eder, çok gayretli olur.

Münafık verdiği hiçbir sözü yerine getirmez, kendisine verilen imkanı mutlaka hainlik için kullanır, Müslümanlara hep ihanet eder.

Münafığın üzerine şeytan çöktüğünde bedeni adeta hayvanlaşır. Bakışlarındaki boşluğa Kuran'da özel olarak dikkat çekilmiştir.

Münafık cemiyet mikrobudur. 2 kişi bulsa hemen yalan söylemeye başlar, Allah'a dine muhalif bir ruh haline geçer. Hz. Musa döneminde münafıklar bir kaç bakla, soğan, sarımsak için Hz. Musa'yı yalnız bırakıp Firavun'un yanına dönüyorlar. Münafık bu derece aşağılıktır. Münafıkların yaptığı pisliği Peygamberler hayra çevirirler. Samiri put yapıyor, Musa putu ezip denize atıp Manna'yla kavmi bereketlendiriyor.

Münafık vicdansızlığın ve ahlaksızlığın ne olduğunu bilir. Bile bile ahlaksızlık yapar. Nitelikli münafık dediğimizde kitleleri yönlendirebilen lider vasfındaki münafıkları kast ediyoruz. Mesela Samiri de nitelikli münafıktı. Samiri de kitleyi yönlendirmeyi hedefliyor, “ben sizi eski görkemli günlerinize döndüreceğim, Musa haşa kendi dinini unuttu” diye ortaya çıkıyor. Samiri Müslümanları sürekli yoran, enerjilerini alan bir faaliyet içinde oluyor. Önce altınları alıp çölde taşıtıyor, sonra ocak yaptırıyor . Sonra döküm yaptırıyor. Çok sayıda Müslümanı altından buzağıyı yapmak için meşgul ediyor, her gün ayrı bir iş çıkarıyor. Samiri sadece pis çıkarını düşünüyor. “Siz Musa'nın yanında tekdüze yaşıyorsunuz, ben hayatınızı renkli yapacağım, her çeşit yemek olacak” diyor

Münafık kendi düşük aklınca Peygamberin zaafını bulup kullanmaya çalışır. Samiri de haince Hz Musa'nın dinini unuttuğunu iddia etmiştir.

Fikir hırsızlığı münafıkların özelliğidir. Samiri de Musa'nın bilgisini kendi fikri gibi sunmuş ve halkı böyle etkilemiştir.

Samiri de kendini tüm Müslümanlardan üstün görüyor, "Ben onların görmediklerini gördüm" diyordu. Bu tam münafık kibir ve akılsızlığıdır.

Şeytan insanları marjinal olmaya çekiyor. Mesela Karun çok marjinaldi, Samiri de münafıklarda da bu ortak bir özelliktir, mantıkları anormaldir.

Samiri ömrünün sonuna kadar tek yaşamıştır. Münafıklarda o bir hayat şeklidir. Müminleri sevmezler, beğenmezler. Kendilerini çok büyük görürler. O yüzden müminlerle konuşmak, onlarla bir arada olmak da istemezler. Yalnız yaşamak isterler.

Münafık kendini çok akıllı zanneder halbuki ahmakça kendi pisliğinin içine yuvarlanmıştır. Münafığın kaderi perişanlık, acı ve ızdıraptır. Hz. Musa dönemi münafığı olan Samiri de korku içinde yaşamış sürekli takip edildiğinden şüphe ederek huzursuzluk ve acı içinde ölmüştür.

Samiri ömür boyunca yalnız yaşamış ve yalnız ölmüştür. Hiçbir münafık mutlu saadetli bir ortamda ölmez. Hep sürünerek bir köşede en pis şekilde ölürler.

Hz. Musa döneminde yaşayan Samiri devrinin köprü altı çakallarından biridir. Musa’nın yerine geçip onun imkanlarına sahip olmaya çalışan bir ahmaktır. Menfaat umuduyla Musa’ya çok fazla yardımı olmuştur, ama tüm bunları sahtekarca sadece menfaati için yapmıştır. Hayretlik derecesinde akılsız olduğu için kendince Musa’nın yolundan başka bir yol oluşturup Müslümanları o yola çekmeye çalışmıştır. Ama haysiyetsizliği ve sahtekarlığı herkes tarafından bilindiği için tek başına, izbe bir hayat içinde yok olup gitmiştir.

Münafığın haysiyetsiz ve şerefsiz olduğunu herkes bilir. Küfür de münafıkların aşağılık olduğunu bilir. Bu yüzden münafıkların yanına hiç kimse yanaşmak istemez. Kuran’da Samiri’nin tek başına bırakılması, münafıkların pisliği ve iğrençliği sebebiyle yalnızlığa mahkum olmalarına işaret eden bir ayettir.

Münafıklar Allah’ı sevmedikleri için insanları da sevmezler ve yalnız yaşarlar. İnsanların onlardan tiksinmesi de münafıkları anlayabileceğimiz yollardan biridir. Allah münafıklara peşin ceza olarak yalnızlığı vermiştir. Kuran’da yer alan Samiri’ye dokunulmaması hükmü de, münafıkların genelde hastalıklı ve pis olmasına işaret etmektedir.

Pandalarda, kedilerde ve diğer tüm canlılardaki sevimliliği Allah özel, insanların hoşuna gitmesi için yaratıyor.