Adnan Oktar A9 TV; 17 Haziran 2016

Münafık, Müslüman’ı, sürekli bir şey alınması gereken, zarar verilmesi gereken bir varlık olarak görür. O yüzden hırsızlık bütün münafıklarda oturmuş bir sistemdir.

Münafık egoist olduğu için sırf kendi menfaati için yaşar. Kendi büyüklüğü, kendi enaniyeti, kendi azameti için yaşar. Başkaları için yaşamak istemez.

Müslümanların düzenledikleri iftar toplantılarına Hristiyan ve Musevileri davet etmeleri çok güzel olur.

Münafıkta manyaklık tarzında hem sapık bir ruh vardır hem de hırsızlık ruhu vardır. Bütün münafıklarda bu vardır, ortak özellikleridir.

Münafıklar dehşetli bir büyüklük hissi içindedir. Haşa kendilerini Allah’tan büyük görürler.

Münafıklar enaniyetli oldukları için haşa Allah’ı yenen olmak isterler. Şeytanın özelliği nedir Kuran’da baktığımızda? Haşa Allah’ı yenen olmak. Münafıklar da hep haşa kendilerince Allah’ı yenme azmindedirler.

Münafıklar önce peygamberi yenmeye kafayı takıyorlar. Sonra peygamberin sevdiklerini yenmeye çalışıyorlar. Peygamberleri şehit etmelerinin nedeni de odur, yenme hırsından kaynaklanmıştır. Peygamberimizin aleyhinde o kadar konuşmalarının nedeni de yine aynı yenme arzusuydu.

Münafıklar Peygamberimiz (sav) döneminde savaşa çıkmamak için, ‘hava sıcak’ ya da ‘evlerimiz açıkta’ diyerek haşa Peygamberimiz (sav)'in bunları düşünemediğini ima ediyorlardı. Münafıklar bu sözleriyle, şeytanın haşa Allah’tan daha iyi bildiğini iddia etmesi gibi Peygamberimiz (sav)'den üstün olduklarını iddia ediyorlardı.

Münafıkta kendinin üstünlüğünü ispat gayreti ömür boyu bitmez. Azılı manyaktır. Şeytani bir ruhla, sürekli kendini üstün gösterme peşindedir.

Şeytan bir elektron yığını gibi münafığın içini dışını, her yerini sarar. Şeytan bedenine hulul eder. Yani bedenlenmiş bir şeytan haline gelir. Münafığın kendi ruhu ölür sadece şeytanın ruhu kalır orada.

Münafık konuşurken sarhoş gibidir. Ne yaptığını bilmez, ne dediğini bilmez manyak gibidir. Münafıkla konuşurken bir deliyle konuşuyor gibisindir. Şuuru kapalıdır, zaten gözlerinden anlaşılır. Gözleri akar münafığın, donuklaşır, deli görünümü alır.

İslam’ın hakimiyetinin sırrı münafık zihniyetin yok oluşundadır.

Münafıklar hep ahlaksız ve alçaktır. Mümin iyi niyetle güzel bir şey söylediğinde ona kahpece ve alçakça cevap verir, haysiyetsiz cevap verir. Normal konuşmak mümkün değildir.

Münafık hep bir gün Müslümanların dağılacağına, hezimete uğrayacağına göre planını yapar. Ama aksine başarı haberleri geldikçe münafık kıvranmaya başlar, çok canı yanar. Müslüman’ın gücü, başarısı, sağlığı sıhhati, aktifliği, şöhreti münafığa çok ızdırap verir, onu kavurur atar.

Müslümanın akrebe dikkat ettiği gibi münafığa çok dikkat etmesi lazım. Münafığın nereden nasıl sokacağı, nasıl zehirleyeceği belli olmaz. Onun için çok özenli, dikkatli olmak lazım. Buna rağmen, çok dikkatli olunmasına rağmen münafık atak yapar ama boştur atakları.

Münafık akrep gibi ani atak yapar ve zehrini akıtabilir. Ve hasta olduğu için, şeytana dönüştüğü için bütün gücüyle ahlaksızlık ve alçaklığın, pisliğin uygulayıcısı olarak sabırsız bir bekleyiş içindedir. Onun için münafığa karşı bütün Müslümanların çok çok dikkatli olması lazım.

Münafık akrep gibi Müslüman’ı zehirleyeceği anı bekler. Onun için münafığa karşı son derece uyanık, en ufak bir hareketini bile izleyen bir tavır içinde olmak gerekir.

Laiklik İslam’da vardır. “De ki: Sizin dinininiz size, bizim dinimiz bize” hükmü laikliğin çok kısa özetidir. Laiklik dinsizlik şeklinde uygulandığında orada bir yanlışlık oluyor. Yoksa Hristiyan serbesttir, Musevi de serbesttir, dinsiz de serbesttir, dindar da serbesttir. Hepsi inançlarına uygun yaşarlar. Hristiyan kiliseye gider, Müslüman camiye gider, istedikleri gibi ibadetlerini yaparlar. Laiklik budur.

Münafıklar ve deccaliyet çok detaycıdır. Allah onları detayın içerisinde helak ediyor, detayın içinde boğuyor. Müslüman çok sadedir. Çünkü her şeyi Allah’a bırakmıştır. Gayet akılcı yaklaşır, tevekkülle yaklaşır. İşleri de hep rast gider hep hayra nail olur.

Müslüman bakımsız, kalitesiz, zevksiz, sağlıksız olur düşüncesi doğru değil. Müslümanlar her şeyin en güzeline layıktır.

Müslümanın güzel yaşaması bir nimettir. Zenginlik ve gösteriş Hz. Süleyman (as)'ın da kullandığı bir tebliğ yöntemidir.

Müslümanların klas ve kaliteli olmasına alışacaksınız. Bazıları eğlenceyi sırf kendilerine var zannediyorlardı. Müzik kendilerine var, balo kendilerine var zannediyorlardı. Balo da Müslümanlar içindir, eğlence de, yemeğin en güzeli de, evin en güzeli de, sarayın en güzeli de Müslümanlar içindir.

Müslümanların kaliteli ve güçlü olmasına alışacaksınız, zenginliğine alışacaksınız, akıllı ve yaman olmasına alışacaksınız, dünya hakimi olmasına alışacaksınız, ilimle irfanla küfrü mağlup etmesine alışacaksınız, Darwinizm’i yerle bir etmesine alışacaksınız, dünyadan terörü anarşiyi tamamen kaldırmasına alışacaksınız.

Müslümanların akıllı, klas, kaliteli, görgülü, yaman, zengin, modern olmasına tüm dünya alışacak. Her şeyin en güzeli Müslümanlar içindir.

İngiliz casusları hep fakir yaşamışlardır. Onların tek gıdası övülmeleridir. Derin devlet onları hep övmüştür.