Adnan Oktar A9 TV;  4 Mayıs 2012

Münafıkların genellikle bakışları zeki değildir. Böndürler. Benim şu ana kadar gördüğüm bütün münafıklar bön bakışlıydı, Allah’ın hikmeti. Ölü oluyorlar çünkü.

Felaketler münafıkları asıl sarar. Hep Müslümanları saracak zannederler. Bu çok hayret edilecek, Allah’ın bir kanunudur.

Münafık bir cenderenin içindedir, bilmez. Münafık çok özgür faaliyet yapacağını zanneder. Yani istediği faaliyeti, istediği kötülüğü yapabileceğini zanneder. Halbuki münafığın yapacağı bütün eylemler Allah tarafından kodlanmıştır, Allah Katında yaratılmıştır ve bitmiştir.

Münafık kızdırmak çok zevklidir.

Yapılacak şey kavga değil, barıştır. Kin, nefret, düşmanlık değil; sevgi ve dostluktur. Ne yapacağız? Bütün bölge ülkelerini kucaklayacağız. Yunanistan’ı kucaklayacağız, Ermenistan’ı kucaklayacağız, İsrail’i kucaklayacağız. İslam’ın sıcak, candan, sevecen ruhunu onlara göstereceğiz. Koruyup kollayacağız.

Çok kötü şey kin, nefret. Bir yere de varılmaz, çok akılsızca, aptalca şeyler. Sevgiyle hallolur her şey.

İnsan zaten aciz yaratılmıştır. Nefrete gücü yetecek gibi değil insanın. Zavallı bir varlıktır. Hayal olarak yaratılmış ayrıca. Madde hayal olarak yaratılmış. Yani böyle münasebetsizlik yapılacak; kinin, nefretin, kavganın, boğuşmanın yapılacağı bir yer değil burası. Burası imtihan yeri. Allah bizim zaten cennette mutlu olmamızı istiyor, sevinç içinde yaşamamızı istiyor.

Küfrü yeterli görmüyor münafık. Yani onları ahlaksızlığını, onların vicdansızlığını yeterli görmez münafık. Ancak kendi aralarında onlar daha rahat eder. Nasıl şeytanlar cinlerle rahat edemiyorlar, cinler de şeytanların yanında rahat edemez.

Ne kadar münafık çok olursa, ne kadar organize olursa sevabı o kadar çok olur.

Münafığın faydası, Müslüman’ı uyanık tutar, aktif hale getirir, canlı hale getirir ve sevabını çok artırır. Mesela bir sevap alacaksa milyon sevap alır. Münafık olmadığında sevabının derecesi düşer.

Allah münafığa belirli derecede eylem hakkı vermiştir. Münafık da kendini sonsuz özgür zanneder. Halbuki değildir, sınırlıdır. Ne kadar yapacağı, ne hareket edeceği bellidir. Nerede Allah’ın onu ezeceği de belidir.

Kafesteki maymun gibidir münafık, debelenir, çırpınır, taklalar atar, bir şeyler yapığını zanneder, kafasını sadece kafese vurur, başka bir şey olmaz.

Münafığın Müslüman’a bir şey yapamaması çok canını yakar. Yani böyle KOŞMAK İSTEYİP DE KOŞAMAYAN İNSAN GİBİDİR MÜNAFIK.

Hayatın kısalığını, maddenin hakikatini bilmez münafık. Ölümü sürekli unutmaya çalışır. Yaşlanır. Ama daha hala yaşayacağını, çok uzun yaşayacağını zanneder. Ta ki sırtı ve yüzü dövülerek melekler tarafından canı alınıncaya kadar.

Münafık kendince mutlu görünmeye çalışır. Oysa MÜNAFIĞIN İÇİ YANAR, ÇOK IZDIRAPLIDIR MÜNAFIK, çok huzursuzdur, sahte neşesi vardır.

Nefreti din gibi gösteriyorlar. Mesela Yahudi nefreti, mason nefreti, müşrik nefreti, ateist nefreti, Budist ŞEFKAT DUYMAZSAN NASIL KURTARACAKSIN? Peygamberimiz (sav)'in yolu böyle değildi. Şefkat duyuyordu, acıyordu, iyi olmalarını istiyordu.

Dünyaya sevginin hakim olması için kardeşlerimiz ısrarla ve kararlılıkla mücadele etsinler. Sevgiye karşı insanlar egoistliği, bencilliği, kini ve nefreti kullanmak istiyorlar.

Yobazlar Peygamberimiz (sav)’den gizlice nefret ederler.

Dünyada en çok sevgiye saldırılıyor. İnternette, Facebook’ta, filmlerde şurada burada. Hep sevginin üstüne gidilir. Mesela alaycılık sevgiyi öldürmek içindir. Nefret ve şiddet filmleri, sevgiyi öldürmek içindir. Savaşlarda sevgi hep ölür, terörde sevgi ölür, ateizmde sevgi ölür, komünizmde, faşizmde sevgi ölür.

İnsandan nefret etmek delice bir şeydir.

Yobaz, nefreti sunar. Biz sevgiyi, şefkati, merhameti, akılcılığı ve doğruluğu sunuyoruz. Ve sonucunda da Allah insanların kalplerini yumuşatıyor ve onları İslam’a çekiyor.

Sevgi gözüyle bakan güzelliklerden zevk alır. Haset eden insan ise güzelliklere karşı nefret duyar.

Hz. Mehdi (as) başlarda insanlardan nefret görecek, sonra giderek artan şekilde çok çok fazla sevilecektir.

Yobazlarda müthiş bir kadın nefreti vardır. Yobaz inanca göre; kadınların aklı ve dini eksiktir.

Allah diyor ki; “Siz onları diri zannedersiniz, onlar ölüdürler.” Bu muhkem ayettir. “Konuştuğu için, baktığı, yürüdüğü için canlı zannediyorsunuz. Halbuki canlı değil” diyor Allah. Allah ruh üfürmemiş. TOPLUMDA ZOMBİ OLAN, ÖLÜ OLAN İNSANLAR ÇOKTUR. ET YIĞINI GİBİDİRLER. SADECE ORGANİZMA GİBİ CANLI KALMAYA DİKKAT EDERLER.