Adnan Oktar A9 TV; 25 Mayıs 2016

Münafıklar, Müslümanların belaya uğramasını haince sabırla beklerler. Münafıklar için, zor zamanda vurma esastır.

Münafık müminin çok tetikte, dikkatli ve itinalı olmasını sağlar. Ufkunu açar. Mümin nasıl mücadele edeceğini daha iyi görür, riski daha iyi kavrar. İslam’ın, Kuran’ın kıymetini daha iyi anlar. Müslümanlara olan sevgisi daha artar.

Mümin velayet makamını münafıklarla alır. Peygamberlerin dereceleri münafıklara sabır ve onlarla mücadele sayesinde yükselir. Zihni açar münafık, mücadele azmini artırır, şevki artırır, Müslüman’ın çok dikkatli ve tetikte olmasını sağlar.

Münafık, Müslümanların zor duruma gelmesini, her yönden Müslümanların çökmesini bekler. Güçlüyken saldırmaz. Nasıl böyle vahşi hayvanlar saldırmak için zayıf anı kollar, münafık da zayıf anı kollar ki saldırabilsin. Ona göre ekibini de hazırlar.

Peygamberimiz (sav) hep güzel konuşuyordu, hep mütevazı davranıyordu. Münafıklar da hep züppe karşılık veriyordu, büyüklük peşindelerdi.

Münafık ayetlerini hep müminlere anlatıyoruz. Mümin kendi üzerine alınmazsa o münafık alameti olur. Eğer alınıyorsa o da mümin alametidir. Çünkü Müslüman nefsini temize çıkarmaz. Nefis daima kötülüğü emredicidir.

Hayâ müminde olur, münafıkta hayâ olmaz. Son derece arsız ve pişkindir. Müminde mahcubiyet duygusu vardır, hayâ vardır, hicap vardır. Münafıkta insani hiçbir incelik ve bir ifade olmaz. Suratında, tavrında hayvani bir ifade olur.

İngiliz derin devletinin bütün gücü münafıklara dayanıyor. Münafıklar olmadığında adım atamazlar.

Münafığın hedefi hep boştur. Boş düşüncelerle, boş bilgilerle uğraşır, boş şeyleri okur, boş şeyleri takip eder, sonunda da cehennemin dibine düşer. Mümin hep hikmeti, özü, gerçek bilgiyi arar. Kuran'la mutabık olan bilgiyi arar.

İslam aleminin ezilmesinin nedeni münafıklardır. Mazlum Müslümanları küfürle ittifak ederek eziyorlar. Münafıklar Müslümanların yerlerini söylüyorlar, Müslümanların bombalanmasını sağlıyorlar. Müslümanların aleyhine küfrü, zalimleri teşvik ediyorlar.

Münafık küstah, ahlaksız, haysiyetsiz olduğu için müminlerin kendine benzememesi onu kızdırır. Ve Müslümanlardan o yüzden nefret eder. Onları hep akılsız görür, kendini müthiş akıllı görür. Şeytandan aldığı ilhamdan kaynaklanır bu.

Münafıklar her devirde Müslümanların başını belaya sokmuştur. Libya'da, Suriye'de ve Irak'ta da küfürle iş birliği yaparak Müslümanları mahvettiler. Halen de devam ediyorlar. Mısır'da darbenin oluşmasını sağlayanlar da münafıklardır. Müslümanları birbirine kırdıranlar yine münafıklar. Libya'daki olayların kökeninde de yine münafıklar vardır.

Münafık kendini yüksek gördüğü için müminleri akılsız ve düşük imanlı zannediyor. Müminlerin, kendisi asi olmaması, küstah olmaması, saldırgan olmaması, oyuncu veya yalancı olmaması münafığın acayibine gider.

Münafıkların müminlere yaptıkları ahlaksızlık, haysiyetsizlik, kabalık, pislik, nobranlık, enaniyet onların cehennemini genişletir. Mümin bundan kazançlı çıkar; kafir kaybeder, münafık kaybeder. Ama çok büyük kayba uğrar.

Kalbinde hastalık olan da münafığa benzer. "Aman" der, "Ben bu hastalığı hemen düzelteyim." Münafık alameti belirir, "Aman, hemen kurtulayım." der mümin. Onun için bu ayetler biz müminleri ilgilendirir. Kafir, münafık güler geçer, kaale dahi almaz.

Mümin kendi kendine şüphe edecek, münafık alametini kendinde arayacak. Çünkü mümine etki eder bu. Münafık zaten ayetlerle alay eder. Mümin kendine çeki düzen verir; "Aman aman. Allah esirgesin, benzemek durumunda kalabilirim, benzeyebilirim." diye çok korkar.

Mümin metafiziktir. Bir insan gerçek imana ulaştığında, samimi olduğunda garip bir şekle bürünüyor. Melekten üstün oluyor. Mesela duası kabul oluyor. Böyle samimi müminler 11 kişi olsalar dünyaya hakim oluyorlar. Görevliyse öldürülemiyor. Çok garip bir şey bu. Özel olarak korunuyor. Etki gücü çok yüksek oluyor. Onun olduğu yerde insanlarda müthiş bir iman coşması, gelişmesi oluyor.

Münafığa ne tür iyilik yapılırsa yapılsın, hangi imkan verilirse verilsin onu ahlaksızlık ve pislik için kullanır. Mümin de hep hayır ve güzellik için kullanır. Ufacık bir şey versen mümin hayra yönelik kullanır.

Nefsi en ağır suçlarla itham etmek lazım. Münafıklıkla itham edeceksin, yanlışlıkla itham edeceksin, dalaletle itham edeceksin. "Her türlü yanlışlığı yapabilirsin." diye nefse sürekli bilgi gitmesi gerekir ki nefis azgınlaşmasın, Müslüman’ın tersine hareket etmesin.

Bir ilim Kuran'a dayanmıyorsa ilim değildir o, hiçbir şey değildir. Kuran tasdik etmiyorsa onu, o ilim değildir.

Bizim inancımıza göre Kuran’la mutabakat halinde olan ilim ilimdir. Kuran’ın desteklediği ilim ilimdir. Kuran’a zıt olan ilim Müslüman için geçerli değildir.

Münafık ve kafir okuduğu kitaplardan öğrendiğini zanneder. Cahiliye kafasıyla bakan Allah’ın öğrettiğine inanmaz. Bilgiyi Allah’ın verdiğine inanmaz. Ve cahiliye ilmine esas ilim gözüyle bakar. Halbuki Müslümanları ilgilendiren asıl ilim Kuran’daki ilimdir.

Allah derin imana bakar, Kendisi’ni çok seviyor mu, sevmiyor mu? Derin imanla iman ediyor mu, etmiyor mu? Sadece ona bakar. O varsa tamam, başka bir şeye gerek yoktur.

İman, derin iman bütün mesele budur. Yoksa bilmişlik yapmak, çok kültürlü olmak, sekiz dil bilmek, bütün entel dantel kültürünü su gibi ezberden okumak, anlatmak sıfırdır. Hatta itici gelir insanlara o, kızdırır. İnsanlar hikmet insanlarını sever, derinlik insanlarını sever, derin imanlı samimi insanları severler.

Bazı Müslümanların, "(Mehdi'yi) beklemeye gerek yok." demeleri yanlıştır. Mehdi (as)’ın beklenmesi bir sevgi ifadesidir.