Adnan Oktar A9 TV; 21 Haziran 2016

Münafığın ruhu uslanmaz bir anarşi içindedir. Her konudan fitne çıkartmak münafığın özelliğidir.

Münafığın hayatı çok huzursuzdur. Sürekli etrafındaki insanları disipline etmek ister. Disipline ederken de huzursuzluk çıkartır.

Müslüman’ı en çok terbiye eden, en çok düzelten münafık ayetleridir. Onun için Kuran’da çok fazla münafık ayeti vardır.

Münafık acayip bilmiştir. Sürekli akıl dağıtır. Kendi aklına çok güvenir. Hâşâ Allah’ı beğenmez, Müslümanları da beğenmez. Irkları da beğenmez. Bütün insanlara karşı öfkelidir. Kendi kafasından başka kimseyi beğenmez. En akıllı, en parlak kendini bulur.

Münafıklar ve deccaliyet çok detaycıdır. Allah onları detayın içerisinde helak ediyor, detayın içinde boğuyor. Müslüman çok sadedir. Çünkü her şeyi Allah’a bırakmıştır. Gayet akılcı yaklaşır, tevekkülle yaklaşır. İşleri de hep rast gider hep hayra nail olur.

Münafık aklı zayıf, insan avına çıkmış bir iblistir. Yarasa gibi gezer, aklı zayıf insan arar. Hamakat içinde olan ahmaklar münafığın damına düşerler. Ama akıllı müminle baş edemez münafık.

Münafık elli kelime konuşur, elli kelimenin içinde iki kelimenin içine zehrini sıkıştırır. On kilo bal içine üç miligram siyanür konulması gibidir. Nasıl o balı yiyen zehirlenir, münafık da iki kelimeyle aklı zayıf olan müslümanı kirletmek isteyebilir.

Münafıklar derin devlete karşı çok saygılıdır; küçümsenerek, aşağılanarak ona bağlanırlar. Ama müminlere karşı küstahtırlar.

Münafık, derin devlete boyun eğer ve tam bir teslimiyetle teslim olur. Münafığın derin devletin gücüne saygıda, nezakette, hürmette asla kusuru olmaz. Onlar da onu aşağılayarak kendi kontrolü altına alırlar.

Münafık derin devlete karşı köpek gibi sadık, köpek gibi çalışkandır. Ama İslam’a, peygambere hizmet konusunda bambaşka bir üslubu vardır. Müslümanlara karşı çok küstah ve ters fakat derin devlet mensuplarına karşı son derece boyun eğici, saygılı, itaatli, mükemmel bir çizgi gösterir. Çünkü onlardan korkar.

Münafıklar derin devlete karşı akılalmaz bir saygı duyarlar. Hz. Musa döneminde de Firavun'un üstünlüğüne inandıkları için onun yanında köle olmayı kabul ediyorlardı.

Münafık derin devlete karşı akıl almaz hürmetli ve çalışkandır. Mesela sabaha kadar uykusuz kalır, çok yakıcı sıcakta çalışır, her şeyi yapar. Ama Müslümanlara karşı da her türlü oyunu, her türlü pisliği, çirkefliği yapar.

Münafık konuşmaya başladı mı mümin dikkat kesilecek. Mutlaka bir melanet ve ahlaksızlık yapar, haysiyetsizlik yapar. Münafık sussa bir melanettir, konuşsa bir melanettir.

Münafık, Müslümanlarla sürekli bağlantı ve diyalog içinde olmak ister. Demagoji için, tartışma için, kargaşa için, Müslümanlara şüphe vermek ve büyüklüğünü ispat etmek için böyle bir zamana ihtiyacı vardır.

Münafıkta düzelme görünümleri kriz şeklinde görülür. Geçici olarak, düzeldiğini gösterir ama sonra yeniden azgınlaşır. Yine düzeldiğini söyler. Mümin de inanır ona; bakar eli yüzü düzgün, terbiyeli, saygılı adam zanneder. Yeniden krizi tutar yeniden azar münafık. Bu kesintisiz devam eder, ta ki helak oluncaya kadar.

Münafık kendince peygamberi disiplin altına almak ister, kendi yönetimine almak ister. Peygamberin kendi gibi düşünmesini, kendisiyle konuşmasını, kendi yanında olmasını, onun fikirlerine göre meseleleri değerlendirmesini ister.

Münafıklar hep ahlaksız ve alçaktır. Mümin iyi niyetle güzel bir şey söylediğinde ona kahpece ve alçakça cevap verir, haysiyetsiz cevap verir. Normal konuşmak mümkün değildir.

İslam’ın hakimiyetinin sırrı münafık zihniyetin yok oluşundadır.

Münafık konuşurken sarhoş gibidir. Ne yaptığını bilmez, ne dediğini bilmez manyak gibidir. Münafıkla konuşurken bir deliyle konuşuyor gibisindir. Şuuru kapalıdır, zaten gözlerinden anlaşılır. Gözleri akar münafığın, donuklaşır, deli görünümü alır.

Şeytan bir elektron yığını gibi münafığın içini dışını, her yerini sarar. Şeytan bedenine hulul eder. Yani bedenlenmiş bir şeytan haline gelir. Münafığın kendi ruhu ölür sadece şeytanın ruhu kalır orada.

Münafıkta kendinin üstünlüğünü ispat gayreti ömür boyu bitmez. Azılı manyaktır. Şeytani bir ruhla, sürekli kendini üstün gösterme peşindedir.

Münafıklar Peygamberimiz (sav) döneminde savaşa çıkmamak için, ‘hava sıcak’ ya da ‘evlerimiz açıkta’ diyerek haşa Peygamberimiz (sav)'in bunları düşünemediğini ima ediyorlardı. Münafıklar bu sözleriyle, şeytanın haşa Allah’tan daha iyi bildiğini iddia etmesi gibi Peygamberimiz (sav)'den üstün olduklarını iddia ediyorlardı.

Münafıklar önce peygamberi yenmeye kafayı takıyorlar. Sonra peygamberin sevdiklerini yenmeye çalışıyorlar. Peygamberleri şehit etmelerinin nedeni de odur, yenme hırsından kaynaklanmıştır. Peygamberimizin aleyhinde o kadar konuşmalarının nedeni de yine aynı yenme arzusuydu.

Münafıklar enaniyetli oldukları için haşa Allah’ı yenen olmak isterler. Şeytanın özelliği nedir Kuran’da baktığımızda? Haşa Allah’ı yenen olmak. Münafıklar da hep haşa kendilerince Allah’ı yenme azmindedirler.

Münafıklar dehşetli bir büyüklük hissi içindedir. Haşa kendilerini Allah’tan büyük görürler.