Adnan Oktar A9 TV; 19 Mayıs 2016

Münafık, insanların çoğunluğuna uyar. İnsanların çoğunluğunu ilah gibi görür. Devlet onun için puttur, kendi devleti değil, en büyük olan devlet. En güçlü olan kimse, en büyük put olarak onu görür ve ona bağlanır. Mesela şu an İngiliz derin devleti; ona bağlıdır.

Ben yaptım, ben ettim demek Allah’a iftiradır. Ayette Cenab-ı Allah, “Attığın vakit sen atmadın, Ben attım.” diyor. Ona öyle gösteriliyor. Mümin şirkten şiddetle kaçınacak, ömrü boyunca en dikkatli olacağı konuların başında şirk geliyor.

Münafıklar klan halinde topluca yaşarlar. Hepsi birbirini putlaştırmıştır. O klanlarını da putlaştırır. O putun müthiş bir güce sahip olduğuna inanırlar. O puttan da ayrılamazlar münafıklar. Yani normal bir sosyal hayatın içine giremez münafık.

Sıkılma da, hüzün de şirkten meydana gelen rahatsızlıklardır.

Münafıkların bütün hayatları cehennemdir. Her şeyden korkarlar, her şeyden şüphelenirlar. Ufacık bir kıpırtı münafık için çok tehlikeli bir şeydir.

Münafıklar en başta Resulullah (sav)'tan şüpheleniyorlardı. Her an aleyhlerine bir şey yapacak diye Ondan korkuyorlardı. Hiçbir hükmüne güvenemiyorlardı. Peygamber (sav)’in her hükmüne şüpheyle bakıyorlar. Kuşkucu olur münafık.

Sabır şirke karşı bir ilaçtır.

Münafığın kendi dar dünyasında menfaatçi karanlık bir felsefesi vardır.

Münafık çok şeytanidir. Kendini yüceltmeyi ve üstün göstermeyi amaçlarken Peygamber (sav)’i de mahcup etmeyi amaçlar.

Tevekkül etmemek nedir? Şirktir. Acı neden oluyor? Şirk koştuğu için Allah tarafından ona ceza. Peşin ceza.

Münafık şirk kafasında olduğu için müstakil bir varlık olduğunu düşünerek Allah’ın onun yaptığı şeytanlıkları görmediğini düşünür.

Allah’a tevekkül edilmediğinde korku ve hüzün şirkin cezası olarak insana verilir.

Münafık kızdığında, heyecanlandığında küfre daha yakın olur. Ağzından küfür alametleri çıkmaya başlar. Daha üstüne gidilse doğrudan Allah’ı inkâr eder.

Küfrün çirkinliklerini öğrendikten sonra tekrar küfre döndükleri için münafıkların durumu iman etmeyenlerden daha kötüdür.

Peygamber (sav)’in üstünde binlerce sorumluluk var. Münafıklar düşman, kafirler, müşrikler düşman. Düşmanlarının haddi hesabı yok, çok zor bir hayat yaşıyor. Böyle bir ortamda Peygamber (sav)’e karşı çok özenli olmak lazım.

Kalbinde hastalık olan da münafığa benzer. "Aman" der, "Ben bu hastalığı hemen düzelteyim." Münafık alameti belirir, "Aman, hemen kurtulayım." der mümin. Onun için bu ayetler biz müminleri ilgilendirir. Kafir, münafık güler geçer, kaale dahi almaz.

Allah istese küfrü yaratmazdı. Müminin cennetinin gelişmesi için münafık ve kafir gerekiyor. Onlar olmadan müminin cenneti genişlemiyor. Manevi makam alamıyor. İlla ki münafık ve kafir gerekiyor. Kafir ve münafığın da cehenneminin genişlemesi için Müslüman gerekiyor. Yoksa o da genişlemez.

İnadına inadına göğsünü gere gere İslam’ı yaşamak lazım. Çünkü küfür sindirmeye çalışır, sen sindikçe daha da sindirmeye, seni küfre döndürmeye çalışır. Öldürünceye kadar da üstüne gelir. Sen üstüne gidersen o senden kaçar.

Peygamberimiz (sav)’in bakışları çok keskindi. Niye? Çünkü kalbi sürekli Allah’la beraberdi. Allah’tan korkuyordu. Ama müşrikler bön bön bakıyorlardı. Çünkü onlar mide peşinde olan adamlar. Hayvan gibi, hayvanlardan da aşağılar. Tabii ki bakışlarında da hayvan görüntüsü oluyor.

İslam adına sevgisiz şiddete dayalı bir dünya savunanlar İslam'ı değil müşrik sistemi savunuyorlar. Müşrik sistemiyle İslam aynı değildir.

Allah adına hüküm vermek, Allah adına yeni helaller haramlar oluşturmak şirktir, bu yüzden bağnazlar müşriktir.

Müslüman Kuran'a uyandır. Kuran'ın hükümlerine ekleme veya çıkarmak yaparak ayrı bir din oluşturanlar ise müşriklerdir.

Şehadet sevinç vesilesidir. Şehitlik onurdur. Şehitlerin ardından yas tutulmaz. Yas tutmak müşrik adetidir.

Sen ateiste, Darwinist’e tebliğ yapmazsan, nasıl bir İslam anlayışı oluyor bu? Emr-i bil maruf kime yapılıyor? Cehd kime karşı yapılıyor? Ehl-i Kitap’a, müşriklere, ateistlere, hepsine anlayacakları dilden İslam’ı anlatmak Müslüman’ın üzerine bir görevdir, Allah’ın emridir. Arkadaşça, dostça anlatacaksın. Düşmanca bir üslupla anlatılmaz. Sevgiyle anlatılır.

Ben sabrettim diyor, sen sabretmedin Allah sana sabrettirdi. Ben çok sabırlıyımdır diyor. Allah sana o sabrı veriyor.