Adnan Oktar A9 TV; 25 Ekim 2015

Münafığın faydası çok çok büyüktür. Müslüman’ın şevkini, heyecanı artırır. Mücadele azmini artırır. Ufkunu ve dikkatini açar. Eğer içinde bir halsizlik, bitkinlik varsa onu kırar. Daha atak, daha candan olur.

Münafıklar Peygamber (sav)’e diyorlar ki, “Bizim evimiz açıkta”. Ne demek açıkta? “Çoluk-çocuk var evde oturuyorlar, onların eğitimi var, onlarla ilgilenmemiz lazım. Hanıma yiyecek götürmemiz lazım, onunla ilgilenmemiz lazım. Dükkan da açıkta” diyor. “Ticaret yarım kaldı, onunla ilgileneceğiz” diyor. Kardeşim, tamam da Müslümanları boğup-öldürüyorlar, şehit ediyorlar. Senin dükkanın mı önemli, o mu önemli?

Bazen mümin münafığa çok benzer ama değildir, geçici bir hastalığa tutulmuştur. O hastalıktan onu kurtardığında, o normal Müslüman olarak devam eder. Ama münafığa da aynı tedavi yapıldığında -burada çok büyük bir tehlike var- aynı kurtulmuş gibi onda da görüntü olur, fakat o alttan alta devam eder.

Kâfirlerde ve münafıklarda bir sürü ruhu vardır. Hayvanlarda olduğu gibi. Ortak hareket ederler. Mesela ren geyikleri falan nasıl bizon sürüleri, küfür de öyle sürü halinde hareket eder. Bir yerden bir tehlike geldiğinde, bizon sürüsü olduğu gibi ona saldırmaya başlıyor. Küfürde de öyledir, toplu hareket etme özelliği vardır.

Münafık, mümin topluluğun kiridir. Nasıl mümin yıkandığında kir gidiyor, tertemiz oluyor böyle banyodan çıktığında. Sabunla yıkıyorsun kir gidiyor, sağlıklı hale geliyorsun. Sen diyorsun ki, “Niye pislik durmuyor?” Mümin temizdir, pislikle yaşamaz. Pisliği yıkar, pislik gider, münafık gider, geriye nur gibi müminler kalır.

Aile, evlenmek, çoluk çocuk sahibi olmak hep münafıkların dine tercih ettikleri hususlardır. Onun için dinle bu putları arasında kararsız kalırlar. Münafık, ailesini putlaştırır, çocuğunu putlaştırır. Onu İslam’a karşı bir koz olarak görür.

Münafıklar kendilerince Müslümanlara saygı duymaz ama küfürden insanlara akıl almaz saygı gösterirler, hürmet gösterirler.

Sahabiler Allah için mücadele ediyorlar. Münafıklar, “Evimiz açık”, “Savaşmayı bilseydik gelirdik.” diyor. “Sana kırk kese altın. Savaşmayı bilmediğin halde gelip savaşacaksın” desen hemen gelir. Çünkü, çıkar. İşte insanın çıkarı güzel ahlak olacak. Altın yerine, para yerine imanını koyacak, vicdanını koyacak. Öbür türlü hayvanlaşır insan.

Münafığın bir özelliği de Müslüman’ı rahatsız etmek istemesidir. Ne kadar zarar verebilirsem o kadar vereyim kafasında olur. Lafıyla, sözüyle rahatsız etmek ister, tedirgin etmek ister, pislik yapacağını ima eder. Küçük, ufacık bir zarar meydana getirmek bile onun için çok önemlidir. Halbuki kendince verdiği zarar Müslüman’a her seferinde sevap, ona da bela kazandırır.

Münafık Müslüman’ı her rahatsız ettiğinde cehennem onu biraz daha kendine doğru çeker. Ve dünyada da o belalar onu biraz daha sarmaya başlar.

Bir tümörün ilk hücresi Allah’tan emri alır. Sen münafıklık yapıyorsun ama hücreye ses, soluk dinletemiyorsun. O seni sarar. Allah belanı verir. Sen kendini bağımsız zannediyorsun. Zavallının tekisin.

Münafık sürekli pislik arar. Nasıl şeytan pislik yapmaktan bıkmazsa münafık da iblis ruhu taşıdığı için hep yeni yeni maceralara doğru yönelir.

Münafık sürekli Müslümanların aleyhine çalışır. 24 saat ne şeytanlık yapacağını ne pislik yapacağını düşünür. Ama imkânlar el vermediği için sıkışıp kalır.

Münafık şeytanın insan şeklidir. Sürekli haysiyetsizlik yapar. Bir pislikten çıkar başka pisliğe girer. Nefsi sürekli şeytani emirler verdiği için sakinleşemez.

PKK bir yandan kuduruyor, münafıklar bir yandan kuduruyor, küfür bir yandan kuduruyor. Her türlü adiliği yapmaya kalkıyorlar. Müslümanlar çok itidalli, akıllı hareket edecek. Her türlü hareketin yaratıcısının Allah olduğunu bilecekler. Hepsinde hayır görüp, güzel bir sabırla, akılcı şekilde Kuran’a göre hareket edip, karşılık verecekler.

Münafıklar kuvvet hep dışarda diye düşünür. Ama Müslümanda da kuvveti görürse bir parça, o zaman bir hayranlık duymaya başlar. Onun için Peygamberimiz (sav) hep kuvvet göstermiştir, hep güç göstermiştir. O zaman münafıklar da baş eğdiler. Bu Müslümanın vasfı.

Hz. Mehdi (as) cemaati Hicri 1506’ya kadar devam ediyor. Hicri 1506’dan sonra tebliğin şekli, sistemi tamamen değişiyor. Yani artık Müslümanlar adeta masonluk gibi çok gizli özel işaretlerle görüşüyorlar, özel sembollerle tanışıyorlar. Çünkü Müslüman olan herkesi öldürecekler. Kuran yakılacak, ibadete ait hiçbir şey yok. Camiler yıkılacak, mescitler yıkılacak. Kabe’yi yıkacaklar, Kabe’nin dümdüz arazisi kalacak. Mukaddesata ait hiçbir şey bırakmayacaklar.

Said Nursi Hazretlerini seviyorum ve bundan şeref duyuyorum. Şeyh Nazım Kıbrısi’yi seviyorum diyorum. Menzil cemaatini seviyorum diyorum. Süleyman Hilmi Tunahan’ı seviyorum. Abdülbaki Erol Hazretlerini seviyorum. Bütün müminleri seviyorum diyorum. Entel dantel üslubuna girmiyorum. Ben sevgimi her zaman her yerde açıkça ifade ediyorum. Korkak ve çekingen, samimiyetsiz tavırlar felaket ve uğursuzluk getirir, başka bir şey olmaz.

Allah siz Beni unutursanız Ben de sizi unuturum diyor. İnsan ruhunda da vardır; sevgisine en güzel karşılığı görmek ister, Allah bunu istiyor.

Cenab-ı Allah nimeti bol veriyor ama nimete şükür olmaması çok kızdırıcı bir hareket. Sen bir saraya davet edileceksin, muazzam yiyecekler olacak, tatlılar vs yemeğini yiyip, ayakkabıyla kapıya vurup, bağıra çağıra çekip-gideceksin. Ne bir teşekkür, ne bir hayranlık, o zaman bela gelir işte.

Belayı savan Allah’a olan sevgidir, Allah’a olan yakınlıktır. Kuran’ın helaline haramına dikkat edip, titizlikle İslam’ı yaşamaktır. Bu, belayı savar.

İmanlı çirkin bir insanı bana göstersinler. Samimi imanlı insan çirkin olmaz, asla öyle bir şey olmaz.

Belalar niye geliyor diyor insanlar. Sen şükredersen, bela gelmez. Şükretmediğinde belayı hak etmiş oluyorsun. Müslüman tabii ki imtihan olur ama bela gelmez.

Allah sadece sevgi istiyor. Sen onu Allah’a çok görürsen, Allah da sana o zaman hayatın, ölümün, hepsinin acısını kat kat tattırır.

Güzel olur, enaniyetli olur, hiçbir faydası olmaz. Güzellik bir fitnedir de aynı zamanda. Gençtir, güzeldir ama kibirden, büyüklük hissinden deliye döner. Çirkin zannedersin ama delice bir tutkusu vardır. O güzel dediğinin bin katı güzellik sunar sana.