Adnan Oktar A9 TV; 16 Haziran 2016

Münafık ani oynaktır. Normal konuşurken birden köpekleşir. Köpekleşirken birden insana dönüşür, insana dönüşürken birden akrebe dönüşür, akrebe benzerken birden bukalemun gibi şekil alır, her renge girer. Tam tipik bir şeytan karakteridir. Onun için Allah, “Nasıl da çevriliyorlar?” diyor. Yani şekilden şekle giriyorlar.

Müslümandan nefret münafığın birinci vasfıdır. Münafık akıl hastasıdır.

Münafık inzivaya çekilerek yalnız kalıp karanlıklarda o fitnesini ahlaksızlığını geliştirir. Haber nereye gidecekse haberi ulaştırır. Yahut nasıl bir düzen kuracaksa o şeytani derinliği elde etmeye çalışır.

Münafık alametlerini anlatırken müminlere, özellikle takva müminlere anlatıyoruz ki ruhlarında bir kir pas varsa, bu tip anormallikler varsa derhal düzeltsinler, bu hastalıktan kurtulsunlar.

Bir başkasının övülmesi, bir başkasına değer verilmesi, bir başkasının sevilmesi münafığı kahreder. Akıl almaz acı çeker. Hep kendi önde olsun ister. Bu Kuran’da Yusuf kıssasında anlatılan, hadislerde ve tarihte de gördüğümüz bir münafık karakteridir.

Münafık, bir müminin başarısını gördüğünde kahredici azap duyar ama bu herhangi bir insanın dayanacağı gibi bir azap değildir. Fakat münafığın hayvani bir beden direnci vardır. Allah azap çekmesi için onu yaratır, yani acıya dirençlidir. Çok şiddetli acı çeker ama direnir, buna tahammülü güçlüdür münafığın.

Münafık, diğer müminlerin ve imamın başarısına tahammül edemez. Onun en çok canını yakan olay odur. Bir; peygamberin, imamın başarısı, iki; peygambere yakın olan insanların başarısı münafığa çok ızdırap çektirir.

Münafıkta peygambere ve başarılı müminlere karşı müthiş bir haset vardır. Hz. Ali (kv)’yi şehit etmelerinin de nedeni, Hz. Ali (kv)’nin başarısını kıskanmalarıdır. Çünkü kendileri ön plana geçmek istemişlerdir.

Münafık hep bir gün Müslümanların dağılacağına, hezimete uğrayacağına göre planını yapar. Ama aksine başarı haberleri geldikçe münafık kıvranmaya başlar, çok canı yanar. Müslüman’ın gücü, başarısı, sağlığı sıhhati, aktifliği, şöhreti münafığa çok ızdırap verir, onu kavurur atar.

Müslümanın akrebe dikkat ettiği gibi münafığa çok dikkat etmesi lazım. Münafığın nereden nasıl sokacağı, nasıl zehirleyeceği belli olmaz. Onun için çok özenli, dikkatli olmak lazım. Buna rağmen, çok dikkatli olunmasına rağmen münafık atak yapar ama boştur atakları.

Cehennem ehli nasıl debeleniyor, kaçmaya çalışıyor, oyun oynamaya çalışıyor ama her seferinde rezil rüsva oluyor; münafık da cehennem ehli gibi müthiş bir debelenme içindedir.

Allah, münafığı kaderinde hep mağlup olmaya göre yaratmıştır. Dikkatlice bakılırsa her işinin sonu hep hezimet ve perişanlıktır. Münafık o mağlup olmanın kanununu bilmediği için debelenir.

Münafık akrep gibi ani atak yapar ve zehrini akıtabilir. Ve hasta olduğu için, şeytana dönüştüğü için bütün gücüyle ahlaksızlık ve alçaklığın, pisliğin uygulayıcısı olarak sabırsız bir bekleyiş içindedir. Onun için münafığa karşı bütün Müslümanların çok çok dikkatli olması lazım.

Münafık egoist ve cimridir. Müslüman’a bir şey kazandırmak değil hep Müslüman’dan bir şeyler almak, koparmak ister.

Münafık, Müslüman’ı, sürekli bir şey alınması gereken, zarar verilmesi gereken bir varlık olarak görür. O yüzden hırsızlık bütün münafıklarda oturmuş bir sistemdir.

Münafık egoist olduğu için sırf kendi menfaati için yaşar. Kendi büyüklüğü, kendi enaniyeti, kendi azameti için yaşar. Başkaları için yaşamak istemez.

Münafıkta manyaklık tarzında hem sapık bir ruh vardır hem de hırsızlık ruhu vardır. Bütün münafıklarda bu vardır, ortak özellikleridir.

Münafıklar dehşetli bir büyüklük hissi içindedir. Haşa kendilerini Allah’tan büyük görürler.

Münafıklar enaniyetli oldukları için haşa Allah’ı yenen olmak isterler. Şeytanın özelliği nedir Kuran’da baktığımızda? Haşa Allah’ı yenen olmak. Münafıklar da hep haşa kendilerince Allah’ı yenme azmindedirler.

Münafıklar önce peygamberi yenmeye kafayı takıyorlar. Sonra peygamberin sevdiklerini yenmeye çalışıyorlar. Peygamberleri şehit etmelerinin nedeni de odur, yenme hırsından kaynaklanmıştır. Peygamberimizin aleyhinde o kadar konuşmalarının nedeni de yine aynı yenme arzusuydu.

Münafıklar Peygamberimiz (sav) döneminde savaşa çıkmamak için, ‘hava sıcak’ ya da ‘evlerimiz açıkta’ diyerek haşa Peygamberimiz (sav)'in bunları düşünemediğini ima ediyorlardı. Münafıklar bu sözleriyle, şeytanın haşa Allah’tan daha iyi bildiğini iddia etmesi gibi Peygamberimiz (sav)'den üstün olduklarını iddia ediyorlardı.

Münafıkta kendinin üstünlüğünü ispat gayreti ömür boyu bitmez. Azılı manyaktır. Şeytani bir ruhla, sürekli kendini üstün gösterme peşindedir.

Şeytan bir elektron yığını gibi münafığın içini dışını, her yerini sarar. Şeytan bedenine hulul eder. Yani bedenlenmiş bir şeytan haline gelir. Münafığın kendi ruhu ölür sadece şeytanın ruhu kalır orada.

Münafık konuşurken sarhoş gibidir. Ne yaptığını bilmez, ne dediğini bilmez manyak gibidir. Münafıkla konuşurken bir deliyle konuşuyor gibisindir. Şuuru kapalıdır, zaten gözlerinden anlaşılır. Gözleri akar münafığın, donuklaşır, deli görünümü alır.

İslam’ın hakimiyetinin sırrı münafık zihniyetin yok oluşundadır.