Adnan Oktar A9 TV; 29 Mayıs 2015

Müslüman için öfkeye kapılmak çok komik bir şey. Öfke alıyor adamı, hayvan sürükler gibi sürüklüyor. Adam da yakasını ona kaptırıyor, kendini rezil rüsva ediyor. Bu olmaz. Aklını kullanacak.

Müslüman’a duygusallık, öfke yakışmaz. Çünkü Müslüman Allah ile sürekli beraber hareket eden bir varlık. Hep makul ve dengeli düşünecek. En korkunç görünen olayı bile Allah’ın yarattığını unutmayacak.

Kin, nefret, öfke, sevgisizlik, şefkatsizlik, egoistlik, bencillik olduğunda göz kararır, dil kararır, konuşamaz insan. Sevgiyi kabul etmeyenlerin diline dikkat edin bir türlü konuşamazlar. İki lafı bir araya getiremezler.

Hiç kimsenin kavga üslubunu kullanmaması lazım. İnsanın ruhu öfkeye de yatkın sevmeye de yatkın, ağlamaya da yatkın gülmeye de yatkın. Gülmeyi tercih etmek lazım. Nefret yerine sevgiyi tercih etmek lazım.

Gençler ufuklarını açsın. Daha geniş ve akılcı düşünsünler. Bir kere kalplerinin sevgiye açık olması lazım. Bu bir rahatsızlık. Bunu görüp şiddetle buna karşı tedbir almaları gerekiyor. “Ben neden öfkeye bu kadar açığım, sevgisizliğe bu kadar açığım? Sevgiye niye bu kadar kapalıyım?” demesi gerekir.

Cennette herkes güzel ahlaklıdır. Kin, öfke hiçbir şekilde yoktur. Korku yoktur. Tedirginlik yoktur, üzülme yoktur. Dünyada onlar özel olarak verilmiştir.

Cennete dünyada eğitim gören bu ruhla gidiyoruz. İnce ince olayları görme gücümüzü burada kazanıyoruz. Cennette sinir ve öfke alınıyor.

Cennete bu ruhla gidiyoruz. Tanımadığımız bir ruhla ahirette karşılaşmıyoruz. “Bu kişilik nasıl bir kişilik, yeni bir kişilik” demiyoruz. Aynı bu kişilik. Ne ilave var ne çıkartma var. Sadece sinirlenme ve öfkelenme gücümüzü kaybetmiş oluyoruz.

Ayetlerde bildirilen tavır nasıl; gerginliğe, öfkeye, kalbinde meydana gelecek her türlü rahatsızlığa müsaade etme, böyle bir duruma gelme. Korkma, üzülme, tedirgin olma. Psikolojik olarak sana zarar verecek hiçbir tavrın içine girme.

Müslüman sabırlı olacak. Yani ani öfkeye kapılmayacak, sinirlenmeyecek.

Sevgisiz ve kalitesizlikle hayat adeta kendileri için belaya dönmüş olan insanlar cennet gibi ortamda yaşayan müminlere haset ediyorlar. Haset edenlerin kötü sözleri, öfkeleri ve kinleri sadece kendilerine zarar verir. Hasetlerin kötülüğü Müslümanlara iyilik olarak döner.

Sevgisizlik milli bir tehlikedir. Karanlık ruhu olan bu insanlar sosyal medyada da her şeye öfke ve kinle yaklaşıyorlar.

Herkese öfkeyle yaklaşan, sürekli hakaret dolu bir üslubun yaygınlaşması manevi bir felakettir. Sevgiyle merhametle bu felaketi durduracağız.

Öfkeyle hareket eden birine sert üslupla yaklaşmak olmaz. Müslüman her durumda sevgiyle, şefkatle yaklaşmakla yükümlüdür.

Normalde her insanın çok normal ve dengeli olması gerekir ama insanlarda iyilik zenginliği olduğu kadar kötülük zenginliği de oluyor. Kıskançlık, öfke, egoistlik, kavgacılık, dedikoduculuk gibi negatif özellikler bazı insanların üzerine şaşırtıcı bir şekilde yerleşiyor.

Çabuk öfkelenmek de küfürden gelen bir alışkanlıktır. Allah İslam'ı tanıdıktan sonra tüm bu çirkinliklerin bırakılmasını istiyor.

İnsanın öfkeyi komik bulması lazım. Akılcılıkla halledilecek bir şeyi öfkeyle halletmek insanı komik duruma düşüren bir durumdur.

Kini, öfkeyi imanla kaldırmak gerekir. Kuran Müslümanı her şeye makul, tutarlı ve akılcı bakar. Bir insana öfkelenmek yerine onu kazanmayı esas alır.

Dünya imtihan için geldiğimiz kısa bir kurs. Burada herkesin hataları, eksikleri olabilir. Şefkat önemlidir, şefkat yatıştırıcıdır. Şefkatle bakmayı bilmeyen insan öfkeye çok açık olur. O öfke de Allah esirgesin kalbi paramparça eder. Israrla şefkatten yana olunmalı.

İnsanın öfkelenmeyi kendine yakıştırmaması ve komik bulması lazım. Öfkeyi ciddi görmek garip olur. İnsanın kendisini o kadar kaybedeceği bir konu olamaz. Öfke muhakemenin bozulmasına sebep olur. Bu, öfkenin peşin belasıdır. İnsanın cildini, aklını, saçını, tüm yeteneklerini öldürür. Öfkenin şeytani bir şehveti vardır. Bu tahrip edici şehvete kapılmamak gerekir. Allah Müslümanları öfkeden sakındırır.

Sevgiyle, nezaketle en öfkeli bir insanı bile sakinleştirmek mümkün oluyor. Bir toplum da sinirli ve öfkeliyse çok güzel yatıştırılabilir. Ama bağırarak çağırarak, kabadayılık yaparak, kepazelik çıkararak, tehdit ederek, bağnazlıkla toplumu yatıştırmak mümkün olmaz.

Mülteci kardeşlerimiz bu vatanda kendi evinde gibi olmalı. Bir misafir kardeşimize saldırı olduğunda tüm vatandaşlar birlik olup onu korusun. Suriyeli misafirlerimizi sevmeyenlere sorsak sevdikleri bir kişi bile olmuyor. Tüm dünyaya nefretle ve öfkeyle bakıyorlar.

Mümin peşin affedicidir, kin tutmaz, öfkelenmez. Müminler arasında uzayan bir konu olmaz.

Öfke vücuda çok zararlıdır, öfke sonucu insanın kalp ritmi bozulabilir, tansiyonu yükselebilir, beyin kanaması olabilir. Öfkelenen kişi hem kendisine hem çevresine zarar verir. Müslüman tevekküllü olur, her şeyi Allah'ın yarattığını bilir ve huzurla hareket eder.

Öfkeye kapılmayan kişi ibadet zevkini alır, biz kötülüğe karşı her zaman affedicilikle, şefkatle karşılık veririz. (Fussilet Suresi, 34: İyilikle kötülük eşit olmaz. Sen, en güzel olan bir tarzda (kötülüğü) uzaklaştır; o zaman, (görürsün ki) seninle onun arasında düşmanlık bulunan kimse, sanki sıcak bir dost(un) oluvermiştir.)