Adnan Oktar A9 TV; 28 Mart 2016

Çekingen, ürkek olmak Müslüman’ın yiğitliğine yakışmaz. Kaderde ne varsa o olur. Kaderden kaçmayla bir şey değişmez.

Müslüman hata yapabilir, hatadan korkmamak lazım. Çok büyük hata da yapabilir, Müslüman kardeşi uyarır ama uyarıya delice reaksiyon vermek çok anormal. “Tamam düşüneceğim” dersin, “Allah razı olsun yapmaya çalışırım” dersin biter. Aşırı tepki vermek anormal bir hareket.

“Münafık o herhalde” diyor. Hadi öyle olduğunu farz edelim; eğit, tebliğ et, ayetle anlat, sabret, konuş, değil mi? O zaman kimse kimseyle görüşemez ki, hiçbir Müslüman Müslümanla görüşemez. Ona münafık de, ona kafir de, öbürüne hasta de, adam kalmaz.

Ateisti, dinsizi, İslam karşıtlarını kazanmaya çalıştığına göre kalbinde hastalık olan, imanında zaaf olan Müslümanı daha fazla kazanmaya çalışman lazım. Çünkü o senin yanında hazır, zaten rahat konuşabiliyorsun. Ne kadar anormal olursa olsun, ne kadar aksi olursa olsun sevabı çok olur.

Münafıklar Allah’ın kurduğu düzenin yenileceğini düşünürler. Müslümanları zayıf görürler. Mümin İslam’ın galip geleceğine inanıyor ya, münafık da küfrün galip geleceğine inanır. Şeytan tarafının galip geleceğine inanır. Onun için hiçbir zaman için Müslümanlara, İslam’a güvenmezler.

Müslüman’da küsme olmaz. Kalp sürekli Allah ile beraber. Dünya kısa bir kurs, kısa bir eğitim. Burada ne sükse yapılır, ne akıllılık iddiası, ne zekilik iddiası hiçbir şey yapılmaz. Uzaydan bakılınca toz gibi dünya. Biraz daha ilerleyince hiç görünmüyor. Tozun içinde, tozun tozudur insan. Zavallı bir varlık. Neyine kibirleniyorsun? Ölüp gideceksin.

Münafık hiçbir şekilde İslam’a hizmet etmek istemez. Asalak bir parazit gibi, kene gibi Müslümanların üstüne yapışır, öyle yaşar. Kan emici olarak hayatını sürdürür. Münafığın ancak göstermelik olacak kadar, Müslümanları kandırmak için, usulen, çok çok küçük atakları olur. Ama toplamına baktığında boştur, hiçbir şey yapmaz.

Müslüman’da da münafık alameti az veya çok olabilir. Mesela korku bile bir münafık alametidir. Çünkü münafık çok korkaktır. Mümin iradesini kullanıp bunu ezecek.

Allah şehadeti çok seviyor, gaziliği seviyor. Gece yarılarına kadar tebliğ yapılmasını beğeniyor. Gayretle Allah aşkının aranması, Allah'ın çok sevdiğidir. O zaman işte o aşkı, tutkuyu Allah layık olana verir.

Münafık hep böyle gezme tozma peşindedir. Oturup Kuran okumak, İslam’ı tebliğ etmek, zora girmek istemez. Bilinçaltında çok güçlü bir duygudur; İslam’ın dışında her türlü kitabı okumak ister. Genel kültüre çok önem verir münafık. Mesela Afrika’da Otantolar ne yapar? Alakasız şeyler. İslam’ı Kuran’ı öncelikli almaz. İman hakikatlerini öncelikli almaz, boş şeyleri alır. Çünkü onunla züppelik, sükse yapacak.

Allah Peygamberimiz (sav)'e sürekli İslam’ı tebliğ etmeyi, ayetleri okumayı, faydalı olmayı emretmiştir. Münafıkların özelliği ise boş durmalarıdır.

Cenab-Allah Peygamber (sav)’e ne diyor? “Şu halde boş kaldığın zaman, durmaksızın (dua ve ibadetle) yorulmaya-devam et.” (İnşirah Suresi, 7) Nasıl yorulma? Allah için yorulma. Mesela ayet yaz, Kuran anlat, İslam’ı tebliğ et. “Boş durma” diyor. Ama münafığın özelliği boş durmasıdır.

Sen ateiste, Darwinist’e tebliğ yapmazsan, nasıl bir İslam anlayışı oluyor bu? Emr-i bil maruf kime yapılıyor? Cehd kime karşı yapılıyor? Ehl-i Kitap’a, müşriklere, ateistlere, hepsine anlayacakları dilden İslam’ı anlatmak Müslüman’ın üzerine bir görevdir, Allah’ın emridir. Arkadaşça, dostça anlatacaksın. Düşmanca bir üslupla anlatılmaz. Sevgiyle anlatılır.

Peygamberimiz (sav) Hristiyanlarla konuşuyordu, arkadaştı. Musevilerle konuşuyordu, arkadaştı. Müşriklerle, putperestlerle konuşuyordu, tebliğ yapıyordu. Bu, İslam’ın gereğidir.

Hz. Musa (as) Firavun'a, Hz İbrahim (as) Nemrud'a tebliğ yapıyordu. Müslüman ateist, komünist, dinsiz herkesle konuşur, görüşür ve tebliğ yapar.

Melekler yeryüzüyle, Allah adına gayrette hep bağlantıdadırlar. Yani meleklerin en ziyade dikkat ettiği konu odur. Melek boş işle uğraşmaz. Boş adamlarla da uğraşmaz. İlgilenmez yani. Tebliğ yapılan, sohbet yapılan yerler, Allah adına yoğun gayret yapılan yerler, oralara yoğunlaşır melekler.

Peygamberimiz (sav) için vakit kıymetli, her anı kıymetli. Ümmetin faydası için, ümmetin menfaati için dakikayı, saniyeyi bile dikkatli kullanıçin öyle boşa zaman kullananlar, boşa vakit harcayanlar Peygamberimiz (sav)’i rahatsız ediyor.

Hz. Hatice (ra) annemiz ilk iman eden kadındır, vahyin ilk anlatıldığı kadındır. Peygamberimiz (sav)’e ilk yardım eden kadındır. Cenab-ı Allah kadının güzel ahlakını vurgulamak bakımından bir delil olarak öyle takdir ediyor.

Kuran’daki bütün peygamberlerin ahlakına özenmek durumundayız. Örneğin Hz. Süleyman (as)’ın ihtişamına, onun güzellik anlayışına, sanat estetik anlayışına hayran olup ona benzemek durumundayız. Bir kısım Müslümanlar yabancılıyor, bu çok yanlış bir bakış açısı.

İntihar cinayettir, kesinlikle olmaz. Genç kızlar tecavüze veya tacize uğradıklarında asla intiharı düşünmesinler. Yaşadıkları olay onları asla küçük düşürmez; yapanı küçük düşürür.

Bir kısım Müslüman kardeşlerimizin hatası, Hz. Süleyman (as)’ı, Hz. Musa (as)’ı, Hz. İbrahim (as)’ı adeta hiç yerine koyuyorlar, anlamıyorlar. Halbuki Peygamberimiz (sav)’in hayatı gibi onların hayatı da çok önemlidir. Allah, biz onları da örnek alalım diye anlatıyor.

Türkiye’nin sonu güzel olacak. Herkes rahat olsun. Evet, olaylar olacak. Çok daha da büyük olaylar olacak. Ama sonuçta Hz. Mehdi (as) ile İsa Mesih ile tanışacağız. Cennet gibi ortam olacak. Bekleyin, dediğimin doğru olduğunu göreceksiniz, inşaAllah.

Musevi kaynaklara göre, Hz. Mehdi mizaç olarak en çok Hz. Musa (as)'a benzeyecektir, şakacılığı ise Hz. Süleyman (as)'a benzeyecektir.

Hep Allah’ın lehinde düşünülür, dinin lehinde düşünülür. Müslüman aleyhte analiz yapamaz. Mutlaka lehte. Hep hüsnü zan eder. Ama küfür içindeyse yahut ateistse araştırıyordur o şekilde düşünüyor olabilir; ama mümin iman ettikten sonra olmaz. Sürekli hüsnü zanla, sürekli güzel düşünecek.

Fıkıh anlatmakla insanlar iman etmez. İman hakikatlerinin anlatılması lazım, Kuran mucizelerinin anlatılması lazım. Bilimsel yoldan konuların açıklanması gerekiyor. Hem aklın hem kalbin ikna edilmesi gerekiyor.