Adnan Oktar A9 TV; 22 Mart 2012

MÜNAFIĞIN PİS BİR ELEKTRİĞİ VARDIR. Yaptığı oyunları, sahtekarlıkları anlamak kolaydır.

Allah’ın gücünü anlayamıyor münafıklar. İslam hakikaten hakim olmayacak zannediyorlar. Mehdi (as) hakikaten çıkmayacak, İsa (as) hakikaten inmeyecek zannediyorlar. Onun için bir şımarma içindeler. Oysa mutlaka mağlup olacaklar.

Münafığın bilmediği bir şey vardır; Allah’ın gücünü bilmez münafık.

Münafıklar da bir kavim. Mesela cinler bir arada duruyor, şeytanlar bir arada duruyor, münafıklar bir arada duruyor.

Münafıkta düz, kararlı bir küfür karakteri vardır, ahlaksız karakter vardır. Onun fıtratı sadece Müslümanlara zarar vermeye yöneliktir.

Münafık kendince mutlu görünmeye çalışır. Oysa MÜNAFIĞIN İÇİ YANAR, ÇOK IZDIRAPLIDIR MÜNAFIK, çok huzursuzdur, sahte neşesi vardır.

Hayatın kısalığını, maddenin hakikatini bilmez münafık. Ölümü sürekli unutmaya çalışır. Yaşlanır. Ama daha hala yaşayacağını, çok uzun yaşayacağını zanneder. Ta ki sırtı ve yüzü dövülerek melekler tarafından canı alınıncaya kadar.

Münafığın Müslüman’a bir şey yapamaması çok canını yakar. Yani böyle KOŞMAK İSTEYİP DE KOŞAMAYAN İNSAN GİBİDİR MÜNAFIK.

Kafesteki maymun gibidir münafık, debelenir, çırpınır, taklalar atar, bir şeyler yapığını zanneder, kafasını sadece kafese vurur, başka bir şey olmaz.

Allah münafığa belirli derecede eylem hakkı vermiştir. Münafık da kendini sonsuz özgür zanneder. Halbuki değildir, sınırlıdır. Ne kadar yapacağı, ne hareket edeceği bellidir. Nerede Allah’ın onu ezeceği de belidir.

Münafığın faydası, Müslüman’ı uyanık tutar, aktif hale getirir, canlı hale getirir ve sevabını çok artırır. Mesela bir sevap alacaksa milyon sevap alır. Münafık olmadığında sevabının derecesi düşer.

Ne kadar münafık çok olursa, ne kadar organize olursa sevabı o kadar çok olur.

Şahs-ı manevici gittikçe boğuluyor, gittikçe bozuluyor, gittikçe çözülüyor. Gittikçe bir bereketsizliğe ve uğursuzluğa doğru gidiyor. O zaman Allah bir iç huzursuzluğu, şevksizlik, yeis ve gayretsizlik meydana getiriyor ve mağlubiyete doğru, ezilmeye doğru onları çekiyor.

MÜSLÜMAN TOPLUMUN ÇOK BÜYÜK BİR HEYECANA İHTİYACI VAR. Heyecan kitleleri sürükler. Yoksa heyecan olmadığında ne yeni bir buluş olur, ne yeni bir atak olur, ne de birleşme olur, ne şu olur ne bu olur. Onun için CENAB-I ALLAH O HEYECANI SAĞLAMAK İÇİN HZ. MEHDİ (a.s) VE HZ. İSA MESİH ()’ I MÜJDELEMİŞ.

YOBAZLAR MÜSLÜMAN’A SALDIRDIKÇA MÜSLÜMAN’IN HEYECANI DAHA ARTIYOR. DARWİNİST- MATERYALİSTLER SALDIRDIKÇA ŞEVKİ DAHA ARTIYOR. Çünkü yobaz atağı, küfür atağı Kuran’da vaadedilen bir gerçek, bir mucize. O mucizeyi gördüğü için imanı artıyor Müslüman’ın.

Allah Müslüman’ın şevkini artırmak için ona hata yaptırtabilir. Böylece o insan, o duyguyla daha takva, daha titiz, daha imanlı olabilir.

Mehdi (as) zuhur ettiğinde sanatçının da şevki yerinde olur, bilim adamının da şevki yerinde olur, genç kızların da heyecanı yerinde olur, delikanlıların da.

Mümin neşeli olacak, şevkli olacak. Bir şeye üzülüyorsa, sıkılıyorsa, kafayı takıyorsa artık vücut kendini korumak, ondan kurtulmak için kendini uyutmak ister. Ama neşeli olursa vücut uyumak istemez, hayatı yaşamak ister.

Muslims should be very zealous and they should not take other Muslims’ time for vain matters.

Ben İslam'a hizmet etmezsem yorulurum. İslam'a hizmetle şevkim, heyecanım, mutluluğum daha da artıyor. Sevdiğine hizmet en derin hazdır.

Belirli yollardan geçmemiz, itirazlarla zorluklarla karşılaşmamız gerekiyor. Çok zorlu bir ortamdan geçince coşku ve şevk daha da artar.

Şevksiz ve isteksiz bir Müslüman, “evliliğim, ticaretim, okulum” der; “yorgunum, hastayım” der, sürekli bahane bulur. Müslümanlara, İslam’a yardım etmek, Allah için faaliyet yapmak istemez. Gerçek Müslüman ise hep canlı, daima şevklidir.

İnsan bedenine şevk ve heyecan emri verdiğinde beden o emre uyar. Mesela bir insan evinde otururken, sana miras kaldı denilse müthiş heyecan kaplıyor her yerini. İnsanın istediğinde kendini açması kolaydır. Sürekli sıkılıyorum, bunaldım diyen insan bedenine sıkılma ve bunalma emri vermiş olur. Allah’ın büyüklüğünü düşünen, şirkten kurtulan insan ise hemen açılır. Şirke düşen insan sıkılmaya, bunalmaya, heyecansız yaşamaya mahkumdur. İnsan Allah’ı çok severse Allah onu açar.

Yobaz, etraftakilerin tümü yobaz olunca o çıkar sisteminin içinde çıkarının kopmaması için kendini o da hurafeci yobaz olarak göstertir kendisini, aslında inanmaz.

Yobazlar, deccali Mehdi (as) zannediyorlar, Mehdi (as)’ı da deccal zannediyorlar. Deccal kan döker. Deccal şiddet kullanır. Deccal merhametsizdir. Deccal yobazlığı ister. Deccal hurafeyi ister. Mehdiyet ise asrı-saadeti ister, sevgiyi, merhameti, şefkati ister. Damla kan akıtılmasına müsade etmez.