Adnan Oktar A9 TV; 8 Aralık 2012

Niyet etmek çok önemlidir. Mehdi (as)’ı aramak, Mehdi (as)’ı sevmek, onun yaşadığını biliyorsa eğer ona teslim olduğunu ve ona canı gönülden bir muhabbetle sevgi duyduğunu ruhunda yaşamak. Böyle olursa aynı Mehdi (as) ordusunda ömür boyu mücadele etmiş gibi sevap kazanır diyor Peygamberimiz (sav).

Hz. Mehdi (as) tüm canlı varlıkların imamı; hem cinlerin hem insanların. Melekler de Mehdi (as)’ı çok seviyorlar, destekliyorlar. Allah’ın emriyle, aynı görevi İsa Mesih’le de deruhte ediyorlar melekler Mehdi (as)’la da.

İçinde bulunduğumuz ahir zamanda bir duman zuhur oldu. Bütün dünyayı bir duhan sardı. Mehdiyetin alametlerinden biri de budur. O duhan sebebiyle bu ekonomik kriz var, savaşlar var ve terör var. Bu duhan Mehdiyetin zuhuruyla ortadan kalkacaktır. O dumanı dağıtacak olan Mehdi (as)’dır.

Barış için Hicri 1400’den sonra Mehdiyet devreye girdi. Çünkü Kral Mesih’i yani Mehdi (as)’ı 1980’lerde dünyaya Cenab-ı Allah görevli olarak sundu. Ve İsa Mesih de 2002’lerde göreve başlamış oldu dünya barışı için.

Dinden saptı mı bir insan artık deccal olur. Allah kimi mehdi yaparsa, kim mehdi olursa deccallar ona etki etmez.

Mehdiyet geldi mi deccaliyet gider. Batıl mutlaka yani Darwinizm, materyalizm mutlaka yıkılır. Yüz yıl direnmesi, yüz elli yıl direnmesi önemli değil. Mutlaka yok oluyor.

İnsan isteyerek peygamber olamaz. Çalışmakla peygamber olunmuyor. Çalışmakla mehdi de olunmaz. Gayret etmekle, mesela biz okullar açsak, tebliğ yapsak, dergahlar açsak, uğraşsak mehdi olmak istesek de mehdi olamayız. Dünya çapında mesela büyük şirketler kursak, medreseler açsak, kurslar açsak, Kuran kursları açsak mehdi olamayız. Allah’ın seçmesi gerekir.

İnsanlar hisseder Mehdi (as)’ı ama adını koyamaz. Deccali de hisseder adını koyamaz, içinde doğal bir iticilik hisseder mümin.

Şimdi Müslüman alemi birleşmeye doğru gidiyor. Küfür alemi de birleşecek. Yani Allah’a, dine inanmayanlar da diyecekler: “Bizim de bir liderimiz olsun.” Onlar da deccali kendilerine lider seçecekler, bir deccal seçecekler ama Mehdiyet şefkatle, merhametle, sevgiyle, akılla, ilimle yaklaştığı için deccalin bir gücü olmayacak.

Mehdi (as)’ın zuhur etmesi, İsa Mesih (as)’ın o mübarek nefesinin hissedilmesi lazım. Mutlaka Müslümanların başına manevi bir lider, herkesin seveceği bir sevgi öğretmeninin gelmesi gerekir. Onun dışında kargaşalar da bitmez.

Mesihiyetin etkisi her yerde görülüyor. Kan mümkün mertebe azaltılıyor. Ama bir zaman gelecek, kan hiç olmayacak. Savaş hiç olmayacak, silah hiç olmayacak, düşmanlıklar hiç olmayacak.

Cenab-ı Allah İsa Mesih için,“Ehli Kitap’tan sana iman etmedik hiçbir fert kalmayacak.” diyor. Nedir bu? Masonu da iman edecek diyor, Budist olan da iman edecek, herkes sana iman edecek diyor Allah. Ama İsa Mesih nasıl davranacak? Hepsine sevgiyle davranacak, şefkatle. O dönemde de herkesi bağrına basıyordu İsa Mesih. Herkese karşı merhametliydi.

İttihad-ı İslam olmadan, Mehdiyet ruhu her tarafı sarmadan, İsa Mesih’in -İsa İbni Meryem’in- güzel ahlakı, güzel varlığı yeryüzünde hissedilmeden, Mehdiyet’le birlikte mücadelesi görülmeden dünyada huzur diye bir şey olmaz.

İsa Mesih’in varlığını bilmek bile deccali çökertmeye yeterli olacaktır.

Deccal bölgesel kan dökme emri veriyor fakat beceremiyor, eline yüzüne bulaştırıyor. Bir daha döktürüyor kan, bir daha beceremiyor. Çünkü Mehdiyet sürekli onun döktüğü kanı durduruyor. İsa Mesih sürekli bu oyunu durdurmaya gayret ediyor.

Cennette ibadet etmek yok. Sadece hamd etmek var. Elhamdülillah demek var, selam var. O kadar. Yiyeceksin, içeceksin, gezeceksin, sohbet edeceksin, eğleneceksin. Eşleriyle sevişecek oradaki insanlar. Hoşlandığı, hoşuna giden herşeyi yapacak. Neden zevk alıyorsa, neden hoşnut oluyorsa.

İnsana muhabbet ve şefkat Allah rızası için ibadettir.

Tebliğ yapılan bir kişiye önce ibadet değil, iman teklif edilir.

Müminlerin gıyabında bağışlanma dilemek bir ibadettir.

İbadette bedensel fayda amaçlanmaz, sevap amaçlanır.

Hıristiyanların özgürce ibadet etmesini sağlamak, Musevilerin özgürce ibadet etmesini sağlamak, bütün dünyanın kardeş olmasını sağlamak en mükemmel ibadettir. Müslümanlar eğer bu ibadetleri yapmıyorsa öbür türlü yöntemler deccaliyetin yani antichristin hizmetçisi olmak anlamına gelir.

Namazda aşk, coşku içinde olacağız, sevinç içinde olacağız, muazzam bir heyecan içinde olacağız. Bayram sevinciyle kalkacağız, hırsla. Mesela adama deseler ki, “Şimdi kalk, beş milyonu al.” Uykulu ama, çok uykulu. Yahut bir kasenin içinde altın dolu. “Kalk, al.” Uçarlar, değil mi? O altın kâseden çok daha kıymetlidir sonsuz cennet, Allah’ın rızası.

İbadetin gösterişi olmaz. İbadet aleni olacak. Onu gizlemeye gerek yok. Teşvik edici olur. Namaz aleni olsun. Zekat da öyle; alenen versin bir topluluğa veriyorsa, bir yere veriyorsa. Bir camiye veriliyor farz edelim; bilinsin. Çünkü orada övünülecek bir şey yok, teşvik var.

Müslümanlarda Mehdi (as)’a karşı bir hayranlık ve derin bir muhabbet vardır. O bizim İslam’a hizmetimizi engelleyen bir husus değil. Bilakis bizi coşturan, heyecanımızı artıran bir husus.

Kuran’la Tevrat çelişmez. Çelişen yerler zaten tahrif olan yönleridir. Ama Kuran’la Tevrat ana konularda birbirini tasdik eder. Tevrat’ta geçen hükümler Kuran’da da geçiyor aynısıyla.