Adnan Oktar 19 ocak 2009; Ekin TV

YOBAZ TAKIMI, DİNİ -HAŞA- AZAP ÇEŞMESİ HALİNE GETİRİYORLAR. Ne kadar acı ve ızdırap varsa, ne kadar yasak varsa, ne kadar insanın hürriyetini kısıtlayan şey varsa hepsini din adına ortaya koyuyorlar.

Sevgisizlik, samimiyetsizlik Müslümanları yer bitirir, Allah esirgesin. Çok tehlikeli bir şey.

Allah NATO’yu kullanır, Amerika’yı kullanır; yobazlığa müsaade etmez. SAMİMİ MEHDİ MÜSLÜMANLIĞINI SAVUNURSAN NATO DA DESTEKLER, AMERİKA DA DESTEKLER, RUSYA DA DESTEKLER.

BİZ ALLAH’I SEVİYORUZ AMA ALLAH DA SEVMEK İSTİYOR. Allah’ın bir vasfı bu. Peygamberimiz (sav)’i seviyor, “Habibim” diyor ona. Hz. Musa (as)’ı seviyor. “Seni seçtim.” diyor Allah ayette. Hz. Yusuf (as)’ı seviyor. Küfrü sevmiyor Allah, samimiyetsizi sevmiyor.

Dürüstlüğünden dolayı bir hakimin mağdur edilmemesi için özel bir birim olması lazım. Yani dürüstlüğünün, efendiliğinin, iyiliğinin, samimiyetinin, doğruluğunun ısrarla tespit edilip ona puan verilmesi lazım.

Bir parça samimiyetsiz olanın bile bakışları hemen bozuluyor. Hatta soruyorsun, ne var bir şey mi var falan diye, anlaşılıyor. AKLI TEMİZ OLANLARDA NEFES KESECEK BİR GÜZELLİK OLUŞUYOR. Allah onu ayrıca da güzel yaratıyor.

DÜRÜST, SAMİMİ OLURSANIZ ALLAH SİZİ İMANA SÜREKLİ YAKLAŞTIRIR. Tabii, yüksek bir iman çok büyük bir nimettir. Ama Allah bazen ortalı verir, bazen ortanın altında verir. Bazen yüksek verir. SİZ SÜREKLİ ALLAH’A SARILIN. Hepsi geçerli olur.

Müslüman çok akıllı olacak. Tefekkür edecek, daha derin tefekkür edecek. Tefekkür edecek, daha derin tefekkür edecek. Allah’a samimi bağlanacak, daha samimi bağlanacak. Aşama aşama kafasındaki perdeler açılır, Allah tarafından. Yoksa perdesi kapanır.

SAMİMİ İMAN İÇİN ALLAH BİZİM AKLIMIZI KENDİMİZİ KASMADIĞIMIZDA, RAHATÇA ALLAH’I BULACAK ŞEKİLDE YARATMIŞTIR. Yani Allah’a tam teslim olacağımız şekilde yaratılmışız.

İMANI ZOR GÖRÜRSE İNSAN, ŞEYTAN İNSANA MUSALLAT OLUR. İMAN KOLAYDIR. Sadece insan kendini kendi haline bırakacak, doğal haline bırakacak. Beynini, ruhunu doğal hale bırakacak. TABİİ HALİYLE İNSAN ALLAH’LA TAM BAĞLANTIYA GEÇER. İNSAN, ŞEYTANDAN YANA TAVIR KOYUP KENDİNİ KASTIĞI İÇİN ALLAH İLE BAĞLANTIYA GEÇEMİYOR.

Allah'tan hep şeksiz şüphesiz iman istemek lazım. Allah'a karşı şüphede, insan rezil rüsva olur. Ahirette çok utanır, çok çok aşağılayıcı bir şey insan için. Saf iman, samimi imanla Allah'ı sevmek lazım.

İnsanların kimi kuşkucu oluyor, kimi aşırı çekingen oluyor, kimi içine kapalı oluyor, kimi anlaşılmaz oluyor. DOĞAL İNSAN ÇOK GÜZELDİR. İçi dışı bir, samimi, ne düşündüğünü açıkça ifade eden. Ama temkinsiz de olsun demiyorum tabii. Temkinli ama insani, makul bir temkin gerekir. VAHŞİ OLMAK BİR KADINA YAKIŞMAZ, ÇOK ANORMAL BİR HAREKET.

Bakışlarındaki samimiyet de bir kadın için çok önemlidir. Mesela boş, anlamsız gözlerle donuk bir sesle söylenen iltifat, kadın için hakaret hükmünde olabilir, acayip kızdırabilir.

Şöhret hırsı Müslüman’a yakışmaz. Nefsin terbiye edilmesi için daima insan nefsini acz içinde görecek. Allah’a teslim olacak. Kardeşlerini çok sevecek. Muhabbetle bakacak. Onların hizmetçisi olmanın heyecanını yaşayacak.

Mutlaka her yanlış, her anormal hareket, her insana ilham edilir. Bilerek yaptığı için insanların yüzü kararır. Mesela sesi falan gider, ağlar, kızar, öfkelenir, tansiyonu çıkar, tansiyonu düşer. Allah’ın dediğini yapmadığı için ızdırap duyar. Allah’ın dediğini yapsa kalbi ferah olacak.

İnsanın kendini eleştirmesi, nefsini temize çıkartmaması, Müslümanı veli karakterli yapar, üstün hale getirir. Kendini kınaması onu akıllı ve sağlıklı hale getirir. Kendini yüceltince hasta oluyor. Delirir. Kendini kınadığında, nefsini eleştirdiğinde yücelir, açılır, akıllı olur.

Her şeye şefkatle, merhametle, akıl gözüyle bakmak lazım, yatıştırıcı olarak bakmak lazım. İki günlük dünya, imtihan oluyoruz. Bazı insanlar nefislerine uyabilirler. Nefsine uyunca dinden çıkmaz insan, günaha girmiş olur, hatası olur.

Nefse insanlar önem vermiyorlar. Hâlbuki nefis insanın içine konulmuş özel bir güç, negatif bir güç. Allah vermesin insanı delirtir, cinayete sevk edebilir, intihara sevk edebilir. Bütün bu felaketler belalar hep nefsin etkisiyle oluyor. Hiçbir şey olmayacak zannediyor. Olur, seni alır sürükler, boğar nefis.

Nefis hakkında olumlu çalışma yapılmaz. Temize çıkarılmaz nefis. Kesintisiz kötülüğü emreden bir güç insanın ruhunda aktif olarak hareket halinde.

Önce nefse saldırgan, anormal yanlış duyguları Allah veriyor ama ondan korunacak yolları da Kuran’ın çizgisiyle gösteriyor. İmtihanın sistemi bunun üstüne oturuyor zaten. Nefsi son derece tehlikeli görüp son derece uyanık ve dikkatli olmak gerekir. Her şeyde Allah’ın rızasının en çoğu nedir, onu arayacağız.

Nefis, kıskançlık ve bencillik sonucunda vücuda anormal eylemler yaptırıyor. Hiçbir şey olmaz zannediyor. Olur, oluyor. Çökertir adamı. Bu intihar edenlerin itici gücü nefistir. Onları delirtip intihara çekiyor. Cinayette de nefse uyduğu için cinayet işliyor.

İnsan kendini eleştirmezse, müstağni görürse deli gibi olur. Müslüman’ın mutlaka kendini eleştirmesi ve eleştirtmesi gerekiyor. Akıl sağlığı açısından bu gerekiyor. Yoksa akıl sağlığı bozulur. Muhakeme yargısı bozulur. Basireti, feraseti kapanır. Bakın etrafınıza görürsünüz. Dengesizlik meydana getirir. Makul olmaz insan.

Makul, dengeli olmak için mutlaka nefsi eleştirmek lazım. Arada sırada da olsa mutlaka eleştirmek lazım. İnsanların içinde de eleştirmek lazım. O zaman makul, dengeli oluyor insan. Bu bir Kuran mucizesidir. Elle tutulur bir mucizedir.

Affedici olmak Allah’ın çok beğendiği bir karakter. Çünkü intikam, ruha nefsani bir zevk verir. Affetmek çok zordur. Yani irade gerektirir, akıl gerektirir. Çünkü afta insan doyuma ulaşamaz. Ama intikamda doyuma ulaşır. Onun için Allah affı esas alıyor.

ÇIKARLAR MANTIKLI OLMAYI SAĞLAR. AMA VİCDANIMIZ DA AKILLI OLMAYI SAĞLAR. Samimi ve candan davranmayı sağlar. Biz mantığımızla değil, aklımızla ve vicdanımızla hareket edeceğiz.