Adnan Oktar A9 TV; 5 Şubat 2018

Allah’a güvenen, teslim olan bir insan şirke girmez. Hasta bir insan eğer “Ben şimdi doktora gideceğim bana bir ilaç verecek o ilaç beni iyileştirecek” derse şirke girmiş olur. “Doktora gideceğim, verdiği ilacı Allah vesile edecek ve Allah dilerse iyileşeceğim” demesi gerekir.

Üzülmek net haramdır, Allah’ı unutmak, Allah’a şirk koşmaktır. Üzülen insan -haşa- Allah’ı inkar ediyorum, Allah’ın yarattığı kaderi beğenmiyorum demektedir. Allah böyle bir durumun hemen karşılığını verir, insanın aklını alır, insan her türlü hatayı yapmaya açık hale gelir.

Yaratan’ı bırakıp tüm dikkatini O’nun yarattıklarına vermek hem mantıklı değil hem vicdana aykırı. Yaratan’a hiç dikkatini vermeyip sadece yarattıklarına göre hareket edersen Allah seni ezer. Bunun da amacı kişinin Allah’a dönmesini sağlamaktır.

Mümin gücü Allah’tan alır. Ben şu konuda güçlüyüm diyen insanı Allah korusun Allah o konuda ezer. Ben zayıfım demek de kendini putlaştırmak olur. Güç Allah’ın değil mi? Allah’tan istersen Allah seni son derece güçlü hale getirir. Çekingendir, Allah’tan ister Allah onu cesur yapar. Endişeleri vardır, Allah’a sığınır, Allah tüm endişelerini ortadan kaldırır. Mümin tüm gücün kuvvetin Allah’tan olduğunu bilerek, sadece Allah’a güvenir.

700 milyon fosil var, bir tanesi bile evrime delil değil. 700 milyon fosilin hepsi tüm canlıları Allah’ın yarattığını gösteriyor.

Akıllı sorgulama önemlidir. Kibirle, büyüklenerek sorgulama yapılmaz. Makul, aklı başında bir tutumla sorgulama yapılır. Makul bir akılla dürüst yaklaştığımızda bu muazzam düzeni Yaratan olduğu görülüyor. Her şeyde zıtlaşan züppe karakteriyle yaklaşıldığında üslup çirkin olur.

Aklın önündeki engel samimiyetsizlik ve bencilliktir. Allah’ı unutan, Kuran’ı hayata geçirmeyen, şirke düşen bir insan akıllı olamaz.

Allah ayette, “her zorlukla birlikte bir kolaylık vardır” diye bildiriyor. Zorluk dinin güzelliğinin bir bölümüdür, zorluğu yendiğimizde güzelliğe ulaşırız. Aslında hayat ve din zorluk gibi görünen kolaylıklardan oluşur. Eğer insan kaderi yaşadığını bilirse, Allah’a tam teslim olursa hiçbir zorluk yaşamaz. Şirk koşar, “bu insan şunu yapıyor” der ve insanları putlaştırırsa hayat onun için çok ızdıraplı olur. Bu ızdıraptan kurtulmanın yolu kadere teslim olup kendini bırakmaktır. Kader suları yara yara ilerleyen bir gemi gibidir.

Allah evrenin her yerinde ritim yaratmış, insanı da ritimden zevk alacak şekilde yaratmış. Atomlardan gezegenlere kadar her yerde ritim vardır. Ahenk, ritim, altın oran ruhumuza çok zevk verir. Bunlar Allah’ın gizli nimetleridir.

Allah kaderde beni ve arkadaşlarımı birlikte yaratmış. İnsanlar binalarla, elbiseleriyle, dostlarıyla, sevdikleriyle blok olarak bütün yaratılır. Birbirimizden bağımsız değiliz, kaderde bütün olarak birlikte yaratılıyoruz.

Allah korkusu dışındaki tüm korkular Müslüman’a haramdır. Müslüman’ın Allah’tan başkasından korkması şirktir, haram olur.

Allah sevgisi en hayati konudur. Allah’ı sevmekteki esas konu insanın kendisini sıkmamasıdır. İnsanlar şirke akıl almaz eğilimlidir. Şirke karşı beyni sürekli muhafaza altında tutmak, çok samimi olmak lazım. Dikkat şirk konusunda olmalı. Samimiyet de zevklidir, enerji gerektirmez. Samimiyet dünyanın en tatlı, en zevkli nimetlerinden birisidir. Allah sevgisi insanların bir kısmında eksik olduğu için insanların birbirine sevgisi de düşük oluyor. Yerine hasetlik, kin, nefret, öfke geliyor. Doğrudan Allah’ı çok sevseler insanların şu an dünyada yaşadıkları hayat bambaşka olur, dünya alenen cennet gibi çok rahat edecekleri bir yer olur. Dünya çapında bir çok insan Allah’a karşı nankör olduğu için, Allah da onları sezdirmeden eziyor. Onlar kendilerince Allah’ı kandırdıklarını sanıyorlar, Allah ise onları sezdirmeden eziyor. Tüm güzelliklerin tek kaynağı Allah’tır. Sevginin tek kaynağı Allah’tır. Çocuğunu, karısını, kedisini, kuşunu çok sevdiğinde Allah’ı sevdiğini bilmiyor bir çok insan. Görüntünün tamamı Allah’a aittir.

Allah sevgisini bileni sevmek gerekir. Put seven olursa o felaket ve acıya dönüşür, Allah şirkten mutlaka intikam alır. Dindarca, Allah’ı çok severek, Allah’tan çok korkarak hareket edersen tutkunun aşkın kapısı açılır. Tutkunun kapısı sadece müminlere açılır. Tutkudan alınan zevkin şiddeti kişinin aklı, imanı, Allah’a yakınlığı derecesinde artar.

Allah’a güvenen insanın güveni güzeldir. Kendi özüne güvenen insan sıkıntılı, ızdıraplı ve acılı bir hayat yaşar. Kendisini şirk koşmasının bereketsizliği hep üzerinde olur.

Allah’ı hiç bırakmazsan, her şey sana göre hareket edeceği için mutlaka akıllı olursun. Allah ile bağlantısını hiç koparmayan insan akıllıdır ve bu akla göre tüm dünya şekillenir. Bu akla tüm dünya, hatta şeytan bile hizmet eder. Şu anda tüm dünya sadece Mehdiyetin hakimiyeti için çalışıyor. Allah bırakıldığı an ise şirke girersin ve akıl oluşmaz.

Allah’ı hiç unutmazsak, Allah’ı çok sevdiğimizi ve yakın dost olduğumuzu sürekli aklımızda tutarsak, şirkten şiddetle sakınırsak, gücün sahibinin Allah olduğunu hiç unutmazsak çok doğru bereketli bir yolda ilerleriz. Allah’ın gücünün her şeyden üstün ve her şeye hakim olduğunu düşünmek önemlidir. Haşa bir yere kadar gücü var gibi düşünmek olmaz.

Allah’ı kaliteli bir derinlikle akılda tutmak gerekiyor. Adam işkembe çorbası içiyor Allah’a şükür diyor parayı sayıp çıkıyor. Böyle olmaz. Allah’ın olağanüstü büyüklüğü ve gücü var. Bunu çok iyi kavramak lazım, çok iyi düşünmek lazım. İnsanların büyük kısmı Allah’ı orta büyüklükte biliyorlar. Böyle değil. Allah çok büyük. Ama insanlar çok büyük kavramını da tam anlayamıyor. Allah tek bir halıdaki tüm iplikleri, tüm atomlarını, tüm nötronlarını protonlarını biliyor. Bu amansız bir akıl demektir. Böyle bir aklın kendisine yardım edemeyeceğini, dişinin ağrısından, dizinin ağrısından haberi olmadığını zannediyor. Halbuki dişinin ağrısı da dizinin ağrısı da özel olarak yaratılıyor. Ağrı başlı başına bir sanattır. Çok kompleks bir sistemle ağrı özel olarak meydana geliyor. Ağrıyı yaratan, ağrıyı hissettiren, ilaçları yaratan Allah. Bu konuyu ince ince çok düşünmemizi ve kavramamızı istiyor Allah. Bunu kavrayamazsak sevgiyi ve cenneti anlayamayız. O zaman Allah o sevgi derinliğini vermiyor, insanlar küt oluyor.

Allah’ın yarattığı dışında hiçbir şey olmaz. Her an kaderde takdir edilmiş. “Şu insan bana aksilik yaptı” diyor ve üzülüyor. Bu şirk olur. “Allah bana sabretmem için gösteriyor” deyip hepsini yaratanın Allah olduğunu bilirsen kazanırsın. İnsan şirke düşmediğinde dev bir manevi güç kazanır.

Biz sonsuz öncede vardık sonsuz sonrada da varız. Allah insanı yaratmıştır denildiğinde bazı insanlar bir süre geçti, Allah yalnız oldu gibi anlıyorlar. Allah hiçbir zaman yalnız olmamıştır. Allah aşkı mükemmel yaşar, Kendi tecellilerinde de yaşatır.

Cennete hazırlık için maddenin hakikatini düşünmek önemlidir. Telefonu açıyoruz sevdiğimiz telefonun içinde yaratılıyor. Aslında bu çok büyük bir harika. Ama insanlar sebeplere o kadar kapılmış durumdaki bu yönünü pek düşünmüyor. Allah istese o insanı o anda karşında da yaratır. Ekranda yazılar oluyor, karşıda biri yazıyor diye düşünüyorlar. Her bir harfi Allah yazıyor. Dünyada bu görüntü sistemini iyi kavrayan insan cennette yaratılışın nasıl olacağını daha iyi anlar.

Dışarıda renk ve ışık yok. Sadece insan rengi algılıyor. Rengin, ışığın, sesin, dokunmanın şuurunda olan varlık insandır. Bu varlığın dünyaya gayesiz gönderildiğini ve ölünce de her şeyin biteceğini iddia etmek mantık dışıdır. Bu kadar detay yok olması için amaçsızca var olmamıştır. Dünyada bu kadar çok detay ve mükemmellik olduğuna göre bu detayları var eden Güç olan Allah’ın insanlardan istedikleri vardır. Allah istediğini dinlerle bildirir. Dinin anlatımına baktığımızda buraya eğitim için geldiğimizi görüyoruz.

Dünyaya geldiğimizde ne olduğumuzu anlamaya çalışırız. Bu görüntü ne, bu ses ne, dokunma nasıl oluyor, bunları kim bize gösteriyor, kim duyuruyor, bu duyguları alan varlık kim? Uçsuz bucaksız uzayda neden varız? Bunu düşündüğümüzde hemen Yaratıcı’nın farkına varırız. O zaman Yaratıcı’nın bizden ne istediğini düşünürüz. Bu kadar emek, bu kadar ilgi, bu kadar muazzam ve ince mühendislik, bu kadar detay neden var? İmtihan diyoruz, peki imtihan olan insan neden imtihan olur? “İyi olduğu anlaşılır gidip cennette oturur.” Bu değil. Kuran’ı incelediğimizde sevginin dışında bir amaç olmadığını görüyoruz. Deccaller, firavunlar, iyilikler, kötülükler, güzellikler, imtihanlar, acılar bunların hepsinin gayesinin saf sevgi olduğunu görüyoruz. O zaman biz de tüm insanların dünyada sevgiyi, saf ve gerçek sevgiyi yaşamasını istiyoruz. Allah’ın da insanları sevmesini istiyoruz. Buna rıza denir; Allah’ın rızası. Allah’ın rızasını kazanmak Allah’ın sevgisini kazanmaktır. Hayatın tüm amacı sevgiyi kazanmaktır. Ahirette müminlere Allah “Benden razı oldunuz mu?” diye soruyor. Ana soru bu. Niye okuyorsun; Allah rızası için. Niye evleniyorsun; Allah rızası için. Niye çalışıyorsun; Allah rızası için. Niye güzel ahlak gösteriyorsun; Allah rızası için. Bir tane hedef var Allah’ın sevgisi. Allah’ın rızasını kazanmak amacı Allah’ın sevgisini kazanmaktır.

Dünyayı yaratan sonsuz akıl atomdan uzaya her şeyi muazzam organize etmiş, sen her şeyi var edenle bağlantını koparırsan insan iptal olur, Allah ile bağlantısını koparan insanın aklı da neşesi de dengesi de ortadan kalkar.

En güzel bereket imandır, Allah’ı candan sevmektir. Allah’ı gerçek sevme şeklini dünyada çok az insan bilir. İnsanların çoğu Rabbimiz der, ağlar, secdeye kapanır, yüksek sesle dua eder ama Allah’ın yakınlığını ve her şeyin sahibi olduğunu anlayamaz. Bir de akılcı, makul, her sözü her olayı yaratanın Allah olduğunu bilen Müslümanlar vardır. İşte böyle Müslümanlar ayrı bir boyuttur. Onların her işi rast gider, her istedikleri olur. Her işlerinde hayır vardır.

Açık şuurla bir insan asla Allah’ı inkar edemez. Öyle bir şeye gücü yetmez, imkansız. Ama ruh sahibi olmayanlar, mesela münafıklar bunu yapabilir, Allah’ı inkar edebilir. Onlar ölüdür zaten, cehennemliktirler. Allah Tevrat’ta da cehennemden ölüler diyarı diye bahseder.