Adnan Oktar A9 TV; 31 Mayıs 2014

Nefis hakkında olumlu çalışma yapılmaz. Temize çıkarılmaz nefis. Kesintisiz kötülüğü emreden bir güç insanın ruhunda aktif olarak hareket halinde.

Nefse insanlar önem vermiyorlar. Hâlbuki nefis insanın içine konulmuş özel bir güç, negatif bir güç. Allah vermesin insanı delirtir, cinayete sevk edebilir, intihara sevk edebilir. Bütün bu felaketler belalar hep nefsin etkisiyle oluyor. Hiçbir şey olmayacak zannediyor. Olur, seni alır sürükler, boğar nefis.

Nefis, kıskançlık ve bencillik sonucunda vücuda anormal eylemler yaptırıyor. Hiçbir şey olmaz zannediyor. Olur, oluyor. Çökertir adamı. Bu intihar edenlerin itici gücü nefistir. Onları delirtip intihara çekiyor. Cinayette de nefse uyduğu için cinayet işliyor.

Her gün insan ölür. Dünyadayız biz, imtihan ortamı. Her gün hastalanan olur. Matemi nereden çıkarıyorsun? Kuran'da yok. İslam dininde böyle bir anlayış yok. Ama müşriklikte var. Totem anlayışında, totemik inançta var. Pagan dinlerinin özelliği. Ama İslam'da böyle bir şey yoktur.

Belli ki dünya özel olarak yaratılmış bir eğitim yeri. Burada hırs yapacak, bağlanacak bir yön yok. Bir de öyle hırs yapılmadığında Allah harika tarzda müminlere yardımcı oluyor, güzel bir ortam meydana getiriyor.

Mümin güzeli çirkini görecek, güzeli tercih edecek, çirkinlikte de hikmet arayacak. Cennette çirkin hiç yoktur, sırf bu dünyada imtihan için çirkin oluşturulur. Cennette her şey güzeldir; ağaçlar, bitkiler, insanlar, çocuklar, bütün yiyecekler, her şey.

İnsan hiçbir zaman sevgilisini bırakmaz. Allah asıl sevgilidir. Ve hiçbir şekilde, 7000 sene geçmiş olsa bile çileye sabredilir. Aşığın özelliğidir o. Allah çok beğenir, Kendisine sevgiden dolayı sabrediyor. Tam âşık alameti.

Cenab-ı Allah tabi ki senin sevgini deneyecek. Ne kadar Allah’a bağlısın, tabii ki ona bakacak. Sana gösterecek. Allah’ı ne kadar sevdiğini kendin göreceksin. Ne kadar sadıksın, göreceksin.

Allah sevdiği kuluna, seçkin kuluna musibeti çoğaltır. Musibet gelmezse düşün, acaba bende ne acayiplik var diye. Musibet geliyorsa hamd et. Musibetler rüzgar gibidir gelip geçer, geride güzellikler bırakır.

Allah sabrı esas alıyor. Burası imtihan yeri. Akşam nişan, sabah düğün olmaz. İlla ki çileli uzun bir devir geçecek. İmtihan olacaksın.

Dünya gerçek değil, ahiret gerçek. Burası imtihan yeri olduğu için cehennem özellikleri de var, cennet özellikleri de var. Ama mümin aklını kullanarak cehennem özelliklerini kenara çekiyor, temizliyor. Cennet özelliklerini ortaya çıkarttığı için nefis bir varlık olarak kendini gösteriyor.

Burası oyun eğlence yeri değil veyahut geçimlik yeri değil. Biz buraya imtihana geldik.

Böyle rahat rahat evlerinizde oturup çekle, senetle, ticaretle uğraşmanız, tatlı tatlı okullarınızı bitirip, evlenip, işinize gücünüze bakmanız mevzubahis olamayacak bir dünya oluyor. Böyle bir şeye Allah müsaade etmez. Allah dünyayı bunun için yaratmadı. Mehdi (as)’ın zuhurunu, İsa Mesih’in zuhurunu, İslam’ın dünyaya hakimiyetini istiyor Allah.

Her şeye şefkatle, merhametle, akıl gözüyle bakmak lazım, yatıştırıcı olarak bakmak lazım. İki günlük dünya, imtihan oluyoruz. Bazı insanlar nefislerine uyabilirler. Nefsine uyunca dinden çıkmaz insan, günaha girmiş olur, hatası olur.

İnsanın kendini eleştirmesi, nefsini temize çıkartmaması, Müslümanı veli karakterli yapar, üstün hale getirir. Kendini kınaması onu akıllı ve sağlıklı hale getirir. Kendini yüceltince hasta oluyor. Delirir. Kendini kınadığında, nefsini eleştirdiğinde yücelir, açılır, akıllı olur.

Dünya çok kısa, hepimiz gideceğiz. Hepimiz inşaAllah cennete gideriz. Kısa bir imtihan dönemindeyiz. Önemsiz şeyler için birbirimizi kırmayalım, mahcup etmeyelim, üzmeyelim, ağzımızdan çıkacak sözleri özenerek kullanalım.

Çok kısa bir kurstayız, çok kısa. Geceli gündüzlü eğitim alıyoruz, kendimizi geliştiriyoruz, cennet terbiyesi alıyoruz. Cennet terbiyesi almadan cennete gidersek robot gibi oluruz. Cennette sonsuz zevk almamız için bu eğitimden geçmemiz gerekiyor.

Mutlaka her yanlış, her anormal hareket, her insana ilham edilir. Bilerek yaptığı için insanların yüzü kararır. Mesela sesi falan gider, ağlar, kızar, öfkelenir, tansiyonu çıkar, tansiyonu düşer. Allah’ın dediğini yapmadığı için ızdırap duyar. Allah’ın dediğini yapsa kalbi ferah olacak.

Şöhret hırsı Müslüman’a yakışmaz. Nefsin terbiye edilmesi için daima insan nefsini acz içinde görecek. Allah’a teslim olacak. Kardeşlerini çok sevecek. Muhabbetle bakacak. Onların hizmetçisi olmanın heyecanını yaşayacak.

İnsan kendini eleştirmezse, müstağni görürse deli gibi olur. Müslüman’ın mutlaka kendini eleştirmesi ve eleştirtmesi gerekiyor. Akıl sağlığı açısından bu gerekiyor. Yoksa akıl sağlığı bozulur. Muhakeme yargısı bozulur. Basireti, feraseti kapanır. Bakın etrafınıza görürsünüz. Dengesizlik meydana getirir. Makul olmaz insan.

Makul, dengeli olmak için mutlaka nefsi eleştirmek lazım. Arada sırada da olsa mutlaka eleştirmek lazım. İnsanların içinde de eleştirmek lazım. O zaman makul, dengeli oluyor insan. Bu bir Kuran mucizesidir. Elle tutulur bir mucizedir.

Affedici olmak Allah’ın çok beğendiği bir karakter. Çünkü intikam, ruha nefsani bir zevk verir. Affetmek çok zordur. Yani irade gerektirir, akıl gerektirir. Çünkü afta insan doyuma ulaşamaz. Ama intikamda doyuma ulaşır. Onun için Allah affı esas alıyor.

İnsanı kendi haline bırakırsan insanın bedeni zaten hayvan gibidir; hemen acıkır, hemen uykusu gelir, hemen korkar, hemen egoistleşir. O hayvani yönünü imanla dengeleyeceksin. Hayvan olmasına müsaade etmeyeceksin.

Eğer nefsi kendi haline bırakırsan doğrudan hayvan olarak baş belası olur. Yani hayvan ilkelliği gösterir.

Din siyasete hizmet etmez, siyaset dine hizmet eder. Biz siyaseti dine hizmet ettiriyoruz. Siyaset sadece bir hizmetçidir. Din; Allah’ın kanunudur. İstesin veya istemesin herkes dine hizmet eder.