Adnan Oktar A9 TV; 17 Ocak 2016

Hz. Musa (as) Firavun'a, Hz İbrahim (as) Nemrud'a tebliğ yapıyordu. Müslüman ateist, komünist, dinsiz herkesle konuşur, görüşür ve tebliğ yapar.

Sen ateiste, Darwinist’e tebliğ yapmazsan, nasıl bir İslam anlayışı oluyor bu? Emr-i bil maruf kime yapılıyor? Cehd kime karşı yapılıyor? Ehl-i Kitap’a, müşriklere, ateistlere, hepsine anlayacakları dilden İslam’ı anlatmak Müslüman’ın üzerine bir görevdir, Allah’ın emridir. Arkadaşça, dostça anlatacaksın. Düşmanca bir üslupla anlatılmaz. Sevgiyle anlatılır.

Tebliğ yaparken insanların hiç muhalefet etmediklerini düşünelim; her dediğimizi kabul ediyorlar, herkes bizi destekliyor, alkışlıyor; ahirete gittik, ne olacak? Sevap milyonda bir. Ama muhalefet varsa, sen cehd ediyorsan yani gayret ediyorsan sevabı milyonlarla toplarsın. Direnmeyi Allah mümine yağmur gibi sevap yağsın diye özel yaratır. Mümine rahmet olarak Allah tarafından sunulur.

Masum olan Musevi’ye nefret haramdır. Ama günah işlemiş, zulüm yapmış olan varsa onun şahsına buğz edebilirsin. Suç işlediyse kanun hukuk çerçevesi içerisinde mücadele et. Ama bütün İsrail Milletini karşına alıyorsun, bu haramdır. İslam’a uygun bir şey değildir.

İslam’da Musevilere nefret yoktur, Hristiyanlara nefret yoktur. Onlar Kuran’da Ehli Kitap olarak korunuyorlar. Sinagoglarına, kiliselerine de düşmanlık gösteremezsin. Allah Kuran’da Hristiyan hanımlarla, Musevi hanımlarla evlenebilirsiniz diyor. Peygamberimiz (sav)’in Musevi, Hristiyan eşleri vardı.

Her yerde gerçek, samimi, dürüst, modern dindarların ön planda olması lazım. Modern, samimi bir dindar, ateist için de çok büyük bir güvencedir, Musevi için de Hristiyan için de bir güvencedir. Çünkü Allah’tan korkuyor, vicdanıyla hareket ediyor. Bu, herkes için bir güvencedir.

Allah bizim vicdanımızı tahrik etmek için mazlumların ezildiğini, öldürüldüğünü, yakıldığını gösteriyor. Eğer biz vicdanımızı kıpırdatmazsak suç işleriz. Olmaz. Bütün gücümüzle İslam’a hizmet edeceğiz.

Allah İslam’ı anlatırken ve yayarken bizim orta bir akılda olmamızı istemiyor. Çok yüksek bir akılda olmamızı istiyor. Orta bir akılla İslam yayılacak gibi değil. Çünkü İslam karşıtlarının bir kısmı, türlü felsefeleri savunarak ve hırslı bir ittifakla Müslümanlarla mücadele içindeler.

Münafık hep böyle gezme tozma peşindedir. Oturup Kuran okumak, İslam’ı tebliğ etmek, zora girmek istemez. Bilinçaltında çok güçlü bir duygudur; İslam’ın dışında her türlü kitabı okumak ister. Genel kültüre çok önem verir münafık. Mesela Afrika’da Otantolar ne yapar? Alakasız şeyler. İslam’ı Kuran’ı öncelikli almaz. İman hakikatlerini öncelikli almaz, boş şeyleri alır. Çünkü onunla züppelik, sükse yapacak.

Allah şehadeti çok seviyor, gaziliği seviyor. Gece yarılarına kadar tebliğ yapılmasını beğeniyor. Gayretle Allah aşkının aranması, Allah'ın çok sevdiğidir. O zaman işte o aşkı, tutkuyu Allah layık olana verir.

İsrail düşmanlığı sanki bir marifetmiş gibi, bir takva alameti veya üstünlükmüş gibi sunuluyor. Ehli Kitab’a düşmanlık çirkin. Biz Musevileri seviyoruz, Hıristiyanları seviyoruz. Ateistlere de şefkat duyuyoruz.

İman zafiyetinde kişi duyarsız olur. İslam’ı yayma heyecanı olmaz. Allah’tan korkma gücü olmaz. Kendi çıkarının, kendi dertlerinin peşinde olur. Bu büyük bir felakettir.

Allah Kendi yolunda olanlara bereket verir, ferahlık verir; kötü niyetli olanlara da bela veriyor, dert veriyor, görüyorsunuz. Allah hayır yolda olanların önünü açar. Bu bir mucizedir. Kendi yolunda ilerlemek isteyenlere Allah alabildiğine yolları kolaylaştırıyor.

“Münafık o herhalde” diyor. Hadi öyle olduğunu farz edelim; eğit, tebliğ et, ayetle anlat, sabret, konuş, değil mi? O zaman kimse kimseyle görüşemez ki, hiçbir Müslüman Müslümanla görüşemez. Ona münafık de, ona kafir de, öbürüne hasta de, adam kalmaz.

Dindar Museviler güzel insanlar. Binlerce yıldır sadakatle Hz. Musa (as)'a bağlılar. Fakat şeytan iman edenler arasına düşmanlık koymaya çalışıyor.

Dindar Museviler çok güzel insanlar. Allah’ı çok seviyorlar, çok güzel ahlaklılar, dürüstler, Allah’a müthiş bir aşkla bağlılar. Ne güzel 3500 yıl Hz. Musa (as)’a sadakat, Tevrat’a 3500 yıllık sadakat.

Musevi kaynaklara göre, Hz. Mehdi mizaç olarak en çok Hz. Musa (as)'a benzeyecektir, şakacılığı ise Hz. Süleyman (as)'a benzeyecektir.

Müslüman sıkılmaz. Boş vakti olmaz. Hiçbir şey yoksa gider çiçek eker. Hiçbir şey yoksa etrafı temizler, güzelleştirir. Kitap okur, tebliğ yapar, yazı yazar. İnternette birisine İslami, Kurani bir şey öğretir. Bomboş gezmek Müslüman’a yakışmaz.

Musevilerin lanetlendiği iddiası bir yalandır. Böyle bir şey yok. O dönemde ahlaksızlık yapan bir topluluk varsa lanetlenen onlardır. O kadar. Tövbe etmeye de kapı açık olur. Ahlaksızlıkta, zulümde kararlı olursa lanetlenir. Müslüman lanetlenmiyor mu? Ahlaksızlık yaparsa o da lanetlenir.

Musevi kaynaklara göre, Moşiyah yani Mehdi tüm dünyayı tamir edecek ve böylece insanlar Allah’a hep birlikte hizmet edecekler.

Küfürde özgürlük yoktur. İslam’da özgürlük vardır. Firavun’da, Nemrut’ta özgürlük yoktu ama Resulullah (sav) zamanında özgürlükler tamdı. Hristiyanlar da, Museviler de serbestti. Ayrıca sevgi, şefkat, ilgi alaka görüyorlardı. Her konuda korunup-kollanıyorlardı. Ama Firavun herkesi ezim ezim eziyordu.

Uzun ömür İslam'a hizmet için istenir. İslam'a hizmet olmadığında kişi için belaya dönüşebilir. Adamın ömrü uzar, daha da cehennemin dibine gider. Hayırlı uzun ömür önemlidir. Sevabı kaybettikten sonra, Allah’a hizmeti kaybettikten sonra uzun ömrün bir faydası yok. Uzun ömür İslam’a fayda için önemlidir.

Rumların, Ermenilerin, Musevilerin varlığı bir güzelliktir. Onlar da bu ülkenin süsü, hepsi bizim kardeşimiz. İslam ülkelerinde Musevi’ye rastlamak adeta imkansız gibi. Halbuki her yerde olsunlar, her yerde rahat yaşasınlar.

Mehdi'yi beklemek atalete sevketmez. Bilakis Mehdi'yi bekleyen ülkeler en şevkli, en başarılı, en atak ülkelerdir. Museviler 3500 yıldan beri Moşiyah Mehdi beklerler, dünyanın en çalışkan milletidir. Hiçbir şekilde de tembelliğe onları itmemiştir. Bilakis şevklendirmiş, başarılı ve atak olmalarını sağlamıştır.

İslam tarihinin en büyük deccallerinden biri olan Hülagü, Mevlana'yı Anadolu'nun şeyhi yapmış ve maddi manevi desteklemişti. Hülagu, Mevlana’ya bağlanmayan hiçbir alim, hiçbir tekke, zaviye, medrese kabul etmiyordu.