Adnan Oktar A9 TV; 12 Şubat 2018

Allah’ı en çok kim seviyorsa, Allah’ın sırlarına en çok kim gönlünü açtıysa sevgiyi en çok o yaşar. Ama şu an dünyadan sevgi alınmış durumda ve bu çok büyük bir facia. Deccalin büyük bir oyunu bu ve insanlar şu an bu sevgisizliği yaşıyorlar. Sevgiyi yaşayan insanlar parmakla gösteriliyor. İnsanlar da büyük bir kin, öfke ve nefret var. Hiç bıkıp usanmadan sevgiyi anlatarak bu oyunu bozalım.

Benim hayattaki gayem Allah’ın rızası, rahmeti, cenneti. Hepsinini üstünde Allah’ın rızası. Allah’ın beni sevmesi benim de Allah’ı en çok sevmem.

Bir insanın Allah’tan çok korkması, Allah’ı çok sevmesi, egoist ve bencil olmaması, iman hakikatleri ve Kuran mucizelerini sürekli düşünerek kafasını canlı tutması gerek. O zaman sürekli dengeli olur.

Derviş ahlaklı insan olmak güzeldir. Bencil olmamak için mutlaka maddi imkan gerekmez. Maddi imkanı sınırlı da olsa insan fedakar olur. Dünyadan geçen insan olunduğunda egoistlik sıfır olur.

Egoist insan sevgiyi yaşayamaz. Duygusaldır, yalana eğilimdir, kendiyle savaş halindedir. Kendisi kendisinin belası olduğu için sevgiyi bilmesi ve yaşaması mümkün değildir. Allah’ı gerçekten seven, egoist olmayan insan yüksek ahlaka sahip olur. Böyle insanı sevmek çok büyük nimettir. Sevgiyi yaşamak için her iki tarafın da Allah’a teslim olması, egoistlikten kurtulmuş olması lazım.

İnsanlara Allah’ın ruhu olduğunu, karşısındakinin de Allah’ın ruhunu taşıdığını anlatırsak herkes birbirine saygı ve sevgi duyar. Ama birbirlerini bir tür hayvan, bir bakteri gibi görünce sevgi duymaları da saygı duymaları da mümkün olmuyor. Diğer yandan da gelenekçi sistemin kadın düşmanlığı insanların elinden tüm sevgiyi ve güzellikleri alıyor.

İnsanların çoğu birbirlerine güvenemedikleri için birbirlerini hiç samimi sevemiyorlar. Sadece trip atmayı biliyorlar. Akıllı insanı aramak gerekir. Akıllı, Allah’tan korkan, bencil olmayan insanı bulup onunla dost olmak önemlidir. Gerçekten sevmeyi bilen insan azdır, o kişiyi bulunca bırakılmaz.

Şahsın Allah’a olan sevgisinde eksiklik olduğunda Allah o kişiye kulunun sevgisini nasip etmez. Allah’a az sevgi sunana sevgi nasip olmaz. Allah’ı çok seven sevgi denizinde adeta yüzer, çok canlı olur.

Sevgi cimrisi hasis insanlar iltifat etmeyi, güzel söz söylemeyi bilmezler. Allah, sevgiyi ve güzelliği Allah’ı sevenlere verir. Sevgiden anlamayan, içi pis kendisi pis olan kişilerin güzel sözler söylemesi mümkün olmaz.

Ailelerin bir kısmı çocuklarına sevgi öğretmiyor. Çocuğun en büyük ihtiyacı sevgidir. Çocuk sevgiyi tüm detaylarıyla, nasıl yaşayabileceğini bilmelidir. Ne Allah sevgisi öğretiyorlar ne de Allah’ın yarattıklarını sevmeyi öğretiyorlar. Bu ahir zamanın facialarından biridir.

Allah korkusu, Allah’ın sevgisini kaybetmek endişesidir. Bu, sevginin ve aklın temeli olan bir korkudur. Allah korkusuyla sevgi pekişir. Mümin Allah’tan gelen her şeye daima razıdır ve zevkle karşılar. Müminin duyduğu korku azap korkusu değil, bu kadar çok seven ve nimet veren Allah’ın sevgisini kaybetme ihtimalidir.

Hastalar haklı olarak doktordan şefkat ve ilgi bekler. Doktorlarımıza ve sağlık çalışanlarına şefkat göstermek ise tüm milletimizin sorumluluğudur. Her yerde ihtimam, saygı, şefkat ve incelik görmeleri gerekir.

İnsanı Allah’ın ruhu olarak görmediklerinde saygı da duyamıyorlar. Ya evrimle meydana gelmiş bir varlık olarak görüyor ya da gelenekçi sistemin etkisiyle kadınları yarım varlık olarak görüyorlar. Böyle bir toplumda kimsenin kimseye saygısı kalmaz. Saygının oluşması için Kuran ahlakı gerekir.

Mümin vicdanıyla yaşar. Vicdanıyla yaşamayan insan cesettir. O insanın bakışlarında anlam oluşması imkansızdır. İnsanın en çok canını yakan, insanları birbirinden soğutan nankörlüktür. Mümin sürekli vicdanlı davranıp nankörlükten ve bencillikten şiddetle kaçınacak.

İnsanın kendisine saygısı yoksa sevme yeteneği ve sevme gücü olmaz. Önce kendisinin sevme yeteneği kazanması gerekir. Bunun olması için de Allah’ın büyüklüğünü kavraması, Allah’ı çok sevmesi ve Allah’tan çok korkması gerekir. O zaman sevgiye aç hale gelir ve sevme yeteneği oluşur.

Bir genç kızın karşısındakini sevebilmesi için o kişinin Allah’a imanını, bencil olmadığını, diğergam olduğunu görmesi gerekir. Karşısındakinin güzel ahlakını gören bir genç kız o kişiyi doğal olarak candan sever.

Affetmemek, gurur, enaniyet, kendini büyük görmek, bencil olmak gibi tüm bozuklukları din ahlakı ortadan kaldırır. Affetmemek beladır. Affetmemek insanın kendisini sıkar. 10-20 sene affetmemenin verdiği sıkıntıdan kurtulamıyor, oysa imanla bunlar çok kolay aşılabilir.

Aklın önündeki engel samimiyetsizlik ve bencilliktir. Allah’ı unutan, Kuran’ı hayata geçirmeyen, şirke düşen bir insan akıllı olamaz.

Allah korkusu saygıyı sağlar. Saygı olmadan sevgi olmaz. Allah korkusu ve Allah sevgisi iç içedir. Allah korkusunun içinde en yoğun duygu Allah’a karşı mahcup olmamak isteğidir.

Bir eve misafirliğe gelen insan ev sahibine hiç teşekkür etmeden çekip gitse o insanın güzel ahlaklı ve saygılı olduğunu söyleyemeyiz. Allah'ın varlığını bildiği halde Allah'a hiç teşekkür etmeyen, hiç Allah'a yönelmeyen bir insanın da güzel ahlaklı olduğunu söyleyemeyiz.

Kadınlar diledikleri gibi hür hareket edecekler. Erkekler de onların onuruna, namusuna çok titiz olacak, saygı gösterecekler.

Sokakta insanlar birbirlerine selam vermeye dahi çekiniyorlar. Birisi merhaba dese bunu tehdit olarak görüyorlar. Sevgi ortamı olmayınca herkes herkesten çekiniyor. Bir bayram havası içinde herkesin birbirine hürmet, sevgi, saygı gösterdiği bir ortam olması lazım.

Açık şuurla bir insan asla Allah’ı inkar edemez. Öyle bir şeye gücü yetmez, imkansız. Ama ruh sahibi olmayanlar, mesela münafıklar bunu yapabilir, Allah’ı inkar edebilir. Onlar ölüdür zaten, cehennemliktirler. Allah Tevrat’ta da cehennemden ölüler diyarı diye bahseder.

Ahir zamanda savaşların, kavgaların, anlaşmazlıkların gereksizliğini herkes anlayacak. Velayet sistemi olacak ve büyük bir fedakarlık sistemi ortaya çıkacak. Zengin olan malını kendi rızasıyla ve severek dağıtacak, fakirlik kalmayacak, mal denge üzerine dağıtılmış olacak, herkes zengin ve refah içinde olacak.

Akıl Kuran’la birlikte gelişir. Akıllı bildiğimiz insan dahi Kuran’ı unuttuğunda yolunu şaşırır, akıllı olamaz. Aklın oluşması için Kuran’a tam tabi olmak şarttır.