Adnan Oktar A9 TV; 12 Ocak 2016

Kin, nefret, öfke, sevgisizlik, şefkatsizlik, egoistlik, bencillik olduğunda göz kararır, dil kararır, konuşamaz insan. Sevgiyi kabul etmeyenlerin diline dikkat edin bir türlü konuşamazlar. İki lafı bir araya getiremezler.

Sevgiye gel desen hemen gelir. Çok kolaydır sevgi. Sevgi gelir gelmez hemen kalbe yerleşir, beyne yerleşir. İnsanı sever sevgi zaten; Allah’ı sever, dolayısıyla insanı sever. Beyne yerleştiğinde beyin ferahlar. Kalbe yerleştiğinde kalp ferahlar. Hemen insanın ufku açılır.

Sevgi bir niyetle hemen ayağımıza gelir. Sevgi kapıda bekler. “Sevgi, buraya gel” dersin, hemen gelir. Sevgi hemen insanın içini kaplar. Ruhunda hemen hizmete hazırdır. Allah öyle yaratmıştır. Ama kapıda bırakıyor insanlar. İçeriye sokmuyor sevgiyi. Onun yerine pislik, kavgacılık, kindarlık, soğukluk, şüphecilik, acımasızlık, münasebetsizlik, densizlik, kabalık, onu kapıda tutuyorlar.

Sevgi dünya için çok lüks bir şeymiş gibi gösteriliyor. Yüzyıllarca şeytan insanlara o eğitimi verdi. Şu an insanlara sevgi dendiğinde çok uzaklarda erişilmesi zor bir şeymiş gibi algılanıyor. Halbuki sevgiyle zaten iç içe yaşıyoruz. İnsanın günlük yemeği gibi normal bir ihtiyacıdır sevgi.

Kişi, “Bende sevgi, saygı yok ama para var” diyor. Kadın için bu ne kadar korkunç bir şey, nasıl bir kabustur bu. Ne kadar ıstırap dolu bir hayat. Köşkte, sarayda yaşasa bile her gün ona acı. Sevgi olmadıktan sonra, değer verme olmadıktan sonra o yemeği, o kıyafeti ne yapsın.

Bir ülkeyi yıkmaya kalktılar mı önce oranın insanlarını sevgisiz, kindar, kaba, vahşi, görgüsüz, estetikten uzak, sanattan uzak, kan dökücü, etrafa nefret tohumları saçan, hiçbir ırkı hiçbir toplumu sevmeyen, vahşileşmiş insanlar haline getiriyorlar. Ondan sonra o insanları yok etmek, o toplumu yok etmek çok kolay oluyor. İlk ön aşaması bu oluyor.

Sen ateiste, Darwinist’e tebliğ yapmazsan, nasıl bir İslam anlayışı oluyor bu? Emr-i bil maruf kime yapılıyor? Cehd kime karşı yapılıyor? Ehl-i Kitap’a, müşriklere, ateistlere, hepsine anlayacakları dilden İslam’ı anlatmak Müslüman’ın üzerine bir görevdir, Allah’ın emridir. Arkadaşça, dostça anlatacaksın. Düşmanca bir üslupla anlatılmaz. Sevgiyle anlatılır.

Bu sevgisizliğiniz nedir? Tavan yapmış artık. Sakinleşin, bir halim selim olun, güzel gözle bakın, etrafı güzelleştirin. Çirkin bir şey varsa on misli daha çirkin hale getiriyorlar. Bir şey kırılıp yıkıldıysa tamamen tuzla buz ediyorlar. Böyle olmaz, tamir eden olacaksınız, düzelten olacaksınız.

Sevgisizlik güzel değil, uğursuzluk getirir, felaket getirir, yanlış bu. Allah herkesle dost olmayı söylüyor bize.

Mehdiyet sevgi üstüne kuruludur. Mehdiyet hep sevgiyi, merhameti, dostluğu ve kardeşliği ister. Münafık sistem, deccaliyet sistemi de tam tersidir.

Her varlığı Allah’ın tecellisi olarak görürsen Allah sana sevdirir, sen o varlığı seversin, o da seni sever. Allah’tır orada o sevgiyi yaşatan. Bunun dışında aşk diye bir şey olmaz. Sadece Allah aşkı vardır.

Etle, kemikle aşk olmaz, sevgi olmaz. Ete, kemiğe göre bakmaya kalkarsan, et kemik seni boğar, ondan hiçbir şey çıkmaz. Karşındaki insanda Allah’ın ruhunu, Allah’ın tecellisini seveceksin.

Güzel olur, enaniyetli olur, hiçbir faydası olmaz. Güzellik bir fitnedir de aynı zamanda. Gençtir, güzeldir ama kibirden, büyüklük hissinden deliye döner. Çirkin zannedersin ama delice bir tutkusu vardır. O güzel dediğinin bin katı güzellik sunar sana.

Allah hep aşkı ister. Yoksa ne güzelliğin ne de başka bir şeyin anlamı olmaz. Cennet köşklerini düşünün, robot gibi varlıkların doldurduğunu düşünün, cennet havuzlarında yüzüyorlar. O görüntü, Allah vermesin acı bir durum olmuş oluyor. Allah o nimetini, Allah’ın ruhunu taşıyarak çileyi yaşamış, zorluğu yaşamış insanlara sunarsa o zaman müthiş bir güzellik oluyor. Yani cennetin bir anlamı oluyor. Allah, hakkıyla takdir edilmiş oluyor.

Neşe, sevinç, heyecan, güzellik her yeri saracak. Biz cehennem pisliği istemiyoruz. Cennet güzelliği, cennet sevinci istiyoruz. Mümin hiçbir olayda Allah’a isyan etmez. Her şeyde O’ndan razı olur. Her şeyde hayır görür, her şeyde tevekkül eder.

Deccal hüzün, acı ve ıstırap getirir. Toplumun umutsuzluk, ye’s içinde olmasını, Allah’a güvenmemesini telkin eder, Allah’ı sevmemesini telkin eder. “Sizi Allah yaratmadı, tesadüfen oldunuz” der. Biz de her şeyi Cenab-ı Allah’ın yarattığını, nizam verdiğini ve sevginin, güzelliğin, neşenin esas olduğunu anlatmakla mükellefiz ve yapıyoruz.

Din sevinçtir, mutluluktur, güzelliktir, kalitedir.

Bir şey bildiğini sanan kişinin çok az şey bildiğini bilmesi gerekir. O bilgiyi de ona veren Allah’tır. “Ben en büyüğüm, ben en akıllıyım, ben en güzelim” iddiası çirkin. Her zaman başkasını övmek güzeldir. Öyle olan insan güzelleşir.

Hz Süleyman çok zengindi ancak o zenginliğin tamamı Allah’ı hatırlatıyordu. Sarayında atlar, kuşlar, balıklar, havuzlar.. Her bakan Allah’a hamd ediyordu. Güzellik Allah’ı hatırlatır.

İman olmazsa ne olur? Hiçbir şeyin kıymeti kalmaz. İman insana heybet ve güzellik verir. Allah sevgiyi imanla meydana getiriyor.

Asıl olan takvadır. Müminin güzel olduğuna dair, imanından kaynaklanan bir yargı meydana geliyor, o yüzden onu çok seviyorsun. Allah sana onu o yüzden o kadar güzel gösteriyor.

İnsan imanla güzel olur, kadın da erkek de imanla güzelleşir. Bir insanı aklından, imanından, temizliğinden, derinliğinden dolayı çok seversin.

Allah rızası için sevmenin öğretilmesi lazım. Allah rızası için sevme öğretilmezse ‘daha zengini’ ‘daha güzeli’ arayışı oluyor. Bir türlü yerleşik bir sevgi oluşmuyor.

Allah insanların büyük bölümünü çirkin yaratıyor, kimini kısa boylu yaratıyor, kimini çok kilolu yaratıyor. Bu, insanların azmasını engeller. Çok güzel insan nadir oluyor, onlarda da birçok hastalık, dert oluyor. En güzel insanın bile ömrü kısacık oluyor. Yani muazzam bir imtihan ortamı var ve kusursuzca işliyor bu.

Samimi olduğumuzda zorlanmadan, Yaratan büyük bir gücü, Allah’ı hemen fark ederiz. Ama samimiyetsizse bir insan, Allah’ın varlığını inkar için nerede kötü kanal, karanlık kanal varsa ona girmeye çalışır.