Adnan Oktar A9 TV; 20 Ocak 2016

Bu sevgisizliğiniz nedir? Tavan yapmış artık. Sakinleşin, bir halim selim olun, güzel gözle bakın, etrafı güzelleştirin. Çirkin bir şey varsa on misli daha çirkin hale getiriyorlar. Bir şey kırılıp yıkıldıysa tamamen tuzla buz ediyorlar. Böyle olmaz, tamir eden olacaksınız, düzelten olacaksınız.

Sen ateiste, Darwinist’e tebliğ yapmazsan, nasıl bir İslam anlayışı oluyor bu? Emr-i bil maruf kime yapılıyor? Cehd kime karşı yapılıyor? Ehl-i Kitap’a, müşriklere, ateistlere, hepsine anlayacakları dilden İslam’ı anlatmak Müslüman’ın üzerine bir görevdir, Allah’ın emridir. Arkadaşça, dostça anlatacaksın. Düşmanca bir üslupla anlatılmaz. Sevgiyle anlatılır.

Bir ülkeyi yıkmaya kalktılar mı önce oranın insanlarını sevgisiz, kindar, kaba, vahşi, görgüsüz, estetikten uzak, sanattan uzak, kan dökücü, etrafa nefret tohumları saçan, hiçbir ırkı hiçbir toplumu sevmeyen, vahşileşmiş insanlar haline getiriyorlar. Ondan sonra o insanları yok etmek, o toplumu yok etmek çok kolay oluyor. İlk ön aşaması bu oluyor.

Kin, nefret, öfke, sevgisizlik, şefkatsizlik, egoistlik, bencillik olduğunda göz kararır, dil kararır, konuşamaz insan. Sevgiyi kabul etmeyenlerin diline dikkat edin bir türlü konuşamazlar. İki lafı bir araya getiremezler.

Sevgi göze yerleşir, göz güzelleşir. Bakması düzgün hale gelir. Dile yerleşir, konuşma düzgün hale gelir. Ses tellerine yerleşir, sesi güzelleşir. Mesela cilde yerleşir cilt sevgiden güzelleşir. Yani insanın her şeyi hoş ve ferah hale gelir.

Sevgiye gel desen hemen gelir. Çok kolaydır sevgi. Sevgi gelir gelmez hemen kalbe yerleşir, beyne yerleşir. İnsanı sever sevgi zaten; Allah’ı sever, dolayısıyla insanı sever. Beyne yerleştiğinde beyin ferahlar. Kalbe yerleştiğinde kalp ferahlar. Hemen insanın ufku açılır.

Sevgi bir niyetle hemen ayağımıza gelir. Sevgi kapıda bekler. “Sevgi, buraya gel” dersin, hemen gelir. Sevgi hemen insanın içini kaplar. Ruhunda hemen hizmete hazırdır. Allah öyle yaratmıştır. Ama kapıda bırakıyor insanlar. İçeriye sokmuyor sevgiyi. Onun yerine pislik, kavgacılık, kindarlık, soğukluk, şüphecilik, acımasızlık, münasebetsizlik, densizlik, kabalık, onu kapıda tutuyorlar.

Sevgi dünya için çok lüks bir şeymiş gibi gösteriliyor. Yüzyıllarca şeytan insanlara o eğitimi verdi. Şu an insanlara sevgi dendiğinde çok uzaklarda erişilmesi zor bir şeymiş gibi algılanıyor. Halbuki sevgiyle zaten iç içe yaşıyoruz. İnsanın günlük yemeği gibi normal bir ihtiyacıdır sevgi.

Kişi, “Bende sevgi, saygı yok ama para var” diyor. Kadın için bu ne kadar korkunç bir şey, nasıl bir kabustur bu. Ne kadar ıstırap dolu bir hayat. Köşkte, sarayda yaşasa bile her gün ona acı. Sevgi olmadıktan sonra, değer verme olmadıktan sonra o yemeği, o kıyafeti ne yapsın.

Mehdiyet sevgi üstüne kuruludur. Mehdiyet hep sevgiyi, merhameti, dostluğu ve kardeşliği ister. Münafık sistem, deccaliyet sistemi de tam tersidir.

Her varlığı Allah’ın tecellisi olarak görürsen Allah sana sevdirir, sen o varlığı seversin, o da seni sever. Allah’tır orada o sevgiyi yaşatan. Bunun dışında aşk diye bir şey olmaz. Sadece Allah aşkı vardır.

Etle, kemikle aşk olmaz, sevgi olmaz. Ete, kemiğe göre bakmaya kalkarsan, et kemik seni boğar, ondan hiçbir şey çıkmaz. Karşındaki insanda Allah’ın ruhunu, Allah’ın tecellisini seveceksin.

Sevgide gurur olmaz. Çünkü gurur olduğunda sevgi biter. Gurur ve affetmeme sevginin zehiridir. İnsanlar sevgiyi o yüzden götüremiyorlar. Ama affetme, gururu kontrol, gururu ezebilme sevginin yolunu sonuna kadar açar.

İnsan düşmanlarını, sevgisizleri barındıran, koruyan bir sistemden şiddetle kaçınmak lazım. Sevgi insanlarını güçlendirmek lazım.

Biz Avrupalı, aydın, sevgi dolu olursak, kadınlara değer verirsek, onların hür olduğu açıkça görülürse, sanata, bilime, estetiğe çok önem verirsek, dünyanın en kaliteli ülkesi oluruz. Herkes bize hayranlık duyar. Bunun dışında kavrulur gideriz.

İsrail’e karşı nefret dolu olacaksın, modern hiçbir şey olmayacak, evin leş gibi olacak, eşya olmayacak, sevgisiz olacaksın, Ruslardan, Yunanlılardan, İranlılardan, Şiilerden Alevilerden, Vahhabi’den nefret edeceksin, herkese laf sokacaksın. Şeytanın eline düşmüş oluyorsun bu durumda, görmüyor musun ne kadar çirkin bir konuma geldiğini? Bunlar çok yanlış. Müslüman’ın tek bildiği şey sevgidir, sevgi dolu olacaksın.

Allah Ben sevilmeyi hak eden sonsuz gücüm diyor. Bütün sevgiyi, her şeyi yaratan Benim, sevdiklerinizi yaratan Benim. Onların görüntüsü de Bana ait diyor. Dolayısıyla şirk koşmayın, sevginizi Bana yönlendirin diyor. Doğru olan da budur.

Hristiyanlıkta sevgi çok ön plandadır. İncil’i Müslümanların okuması gerekir. Tahrif olmuş kısımlarını değil, Kuran’a uygun olan kısımlarını. İncil sevgiyi anlatır. Yine Tevrat’ta da sevgiyi çok güzel anlatan bölümler vardır.

Bizim silahımız, varsa yoksa iman ve imandan kaynaklanan sevgimizdir, o kadar. Koyu dindar fakat çok sevgi dolu olmalıyız. Hiç kimseden intikam almayan, herkesi barıştırmaya çalışan, herkesin iyi olması için uğraşan olmalıyız.

Avrupa çapında, dünya çapında bütün insanların bize dost olması için, en başta Allah’ın bizi sevmesi için bizim müthiş sevgi öğretmeni olmamız lazım. Yani dünyada görülmemiş bir kişilik göstermemiz lazım. Dünyanın bizi hayretle izlemesi lazım. Ve çok çok modern olmamız lazım.

Allah samimi sevilmek istiyor. Gerçek sevginin, aşkın elde edilebilmesi için de çile ve şeytanın varlığı gerekiyor.

Bir şeyin zıddı olmazsa doğrusu nasıl ortaya çıksın? Şeytan olmayacak, nefis olmayacak ve biz imtihan olacağız? Güzeli göreceğiz, doğruyu göreceğiz? Bu imkansız. Yüksek sevgiyi elde etmemiz imkansız, yüksek aklı elde etmemiz imkansız. Çocukluğumuzdaki gibi kalırız, gelişmeyiz.

Müslüman Müslüman’ı öldürüyor. Müslümanların başında bir lider olsa konu bitecek. İslam Birliği olsa bütün Müslümanlar kurtulacak. O gün, o saat kurtulurlar. Bir manevi lider, bir sevgi bağıyla lider, bütün terör, anarşi gruplarını durduracak. Sevgiyi, kardeşliği esas alan bir ruhu bütün İslam âlemine yayacak, herkese birbirinin velisi olduğunu gösterecek.

Gençlerin böyle öfkeli yetişmesinin nedeni de Darwinist eğitimdir. Darwinist materyalist eğitilince sevgi kalmıyor. Sevgiyi sağlayan din ahlakıdır.

Münafık sevgiyi bilmez. Sevgiyi alet olarak kullanır, araç olarak kullanır. Müslümanlara saldırıda, ahlaksızlık yapmada, alçaklık yapmada bir vesiledir. Yani Müslüman’ı rahatsız etmek için, pislik yapmak için sevgiyi kullanır. “Sevdiğim için geldim” der, “Sevdiğim için konuştum” der, “Sevdiğim için bunu yapıyorum” der.