Adnan Oktar A9 TV; 19 Şubat 2015

Güneydoğu’da halkın HDP’ye destek vermesinin nedeni PKK korkusudur. Başka bir şey değil.

Askerin gözü çok karadır. Allah, Kitap, vatan, bayrak, millet, devlet için yaşıyor. Askerin hayatının başka bir gayesi yoktur. Vatanın bölüneceğini anlarsa asker, askeri kimse tutamaz. Jandarmayı da kimse tutamaz, polisi de kimse tutamaz. Kanunla-hukukla kim alçaklık yaptıysa, hainlik yaptıysa sürükleyerek ortaya çıkarır.

Türkiye’ye çok büyük bir oyun oynanmaya çalışılıyor. Gözümüzü, sesimizi, irademizi kontrol ediyorlar. Bakıyorlar; acaba çekingen miyiz, vazgeçebilir miyiz, lakayt mıyız? Kardeşim siz bizi tanımamışsınız, kıyamet kopar kıyamet. Aklınızı başınıza alın. Bütün dünyada kıyamet kopar. Türkiye’yi böldürmeyiz.

Federasyon, yerel yönetim, birleşik devletler, bunların hepsi Türkiye’yi bölmeye yönelik hareketlerdir.

Türkiye’yi böldürmeyiz, bunu kafana koyacaksın. Ne federasyon, ne şu ne bu adı altında böldürmeyiz. Askerimizin, polisimizin katillerini de asla bırakmayız. Asla müsaade etmeyiz, canımız pahasına müsaade etmeyiz. Şehit oluruz ama bu vatanı bu kahpelere, PKK’ya teslim etmeyiz. Bunu unutacaklar.

PKK’nın silah bırakması bilinen silah bırakma değil. Silahı ‘yere’ bırakıyor; sözde öz savunma gücü olarak, asker olarak, jandarma olarak, polis olarak yeniden alıyor. Konu bu. Yoksa bunlar Güneydoğu’da silahsız devlet düşünmüyor. Devlet kurmak istiyorlar fakat tam otomatik silahların hakim olduğu, askeri havaalanların olduğu, müstahkem mevkilerin olduğu, uzun savunma sistemlerinin olduğu kapsamlı bir çalışma düşünüyorlar.

Kobani fosil bir şehir. Yerle bir olmuş, mahvolmuş bir yer. Açık müze olabilir ancak, başka bir şey olmaz. Ayetin işaret ettiği gibi, dinsizlere Allah’ın nasıl felaket verdiğini, Müslümanları nasıl kurtardığını göstermesi açısından manidar. Kürt kardeşlerimizi; dindar olanları, Allah’tan korkanları kurtardık Türkiye’ye getirdik, PKK/YPG orada helak oldular.

Kuzey Irak tarafında 300 kadar PKK kampı var. Geceli-gündüzlü burada Darwinizm, materyalizm anlatılıyor. Komünizmin geçerliliği anlatılıyor. Kandil adeta bir dağ akademisi gibi, komünist akademi gibi. Geceli-gündüzlü hem siyaset hem politika konusunda eğitim alıyorlar.

Türkiye’de gençler siyasi, politik yönde eğitilmiyorlar. Birçoğu -amiyane tabirle- köşe dönsün, eğlensin, evlensin, zengin bir kız bulsun, kız da zengin bir delikanlı bulsun, onun üstüne yıkılsın, bütün ailesini ona baktırsın, iyi yemek yesin, iyi bir iş yeri olsun. Ama PKK’nın amacı bu değil.

PKK asla silah bırakmaz, Öcalan da asla silahların bırakılmasını istemez, asla. Onların tek güvencesi silah zaten. Silah sayesinde Güneydoğu’da bu gücü elde ettiler. Silah sayesinde kendilerine hükümeti muhatap ediyorlar. Silah sayesinde Abdullah Öcalan’ın resimleri, posterleri serbest oldu. Silahlarının verdiği etkiyle oldu bunlar.

Ülkücü gençlik, Alperenler, eğer oluyorsa Saadet gençliği de, bir araya gelsinler. Kararlı duruş sergileyen bir platform oluştursunlar kanuna, hukuka uygun olarak. AK Parti, CHP gençliği de bunun içine katılsın. Bölünmeye karşı müthiş bir kararlılık ve direnç gösteren bir açıklama yapılsın.

Türkiye’yi böldürtmeyiz. Amerikan modeli federasyon asla kabul etmeyiz. Türkiye’yi paramparça eder o. Katilleri de bırakmayız. Hapiste yatacaklar. Bu kadar.

Asker niye asker olur? Allah için, vatan için, bayrak için ölmeye hazır olduğu için asker olur. O görevin özelliği bu. Polis vatanın satıldığını hissederse, satanlara dağı taşı dar eder. Kaçacak delik ararlar. Yani “Keşke yaşamasaydım” derler. Kanunla, hukukla mahveder polis, söyleyeyim. En başta polis ve asker.

Sen gençleri Darwinist-materyalist yetiştirirsen adam Allah’tan korkmaz. “Allah yok” diyorsun, o da “Yok” diyor. Abdullah Öcalan kendi de diyor, “Ben iman ediyordum, okudum biyoloji kitabını, dinimi- imanımı kaybettim.” diyor.

PKK’nın silah bırakması teknik olarak mümkün değil. Bu vicdansızca bir oyalama, çok ayıp, çok çirkin, çok yakışıksız. Adamlar silahı bıraktığı an Öcalan’la kimse muhatap olmaz. Kimse kaale almaz. Alelade mahkum konumuna gelir. Gördüğü saygının sebebi PKK’nın silahıdır.

Öcalan’a bir itibar kazandırmaya çalışıyorlar. 80 milyonun aşağı yukarı tamamı –çünkü birçok insan zoraki PKK’lı- Öcalan’ı hiç sevmezler. Bu kadar askerimizin şehit olmasına sebep olduğu için de nefret ederler, hiç hoşlanmazlar. Bir buğz vardır içlerinde. Dolayısıyla bu tip propagandalarla, bu iş olmaz. Boşa uğraşıyorlar.

Ne Türkiye’yi böldürürüz, ne Abdullah Öcalan saygınlık kazanabilir. Televizyonlarda boşa çırpınıyorlar. Biz burada olduğumuz müddetçe müsaade etmeyiz. Milletimiz de müsaade etmez, ben de etmem.

Korucu kardeşlerimizin polis kadrosuna alınması çok hayati ve korucu sayısının artırılması çok hayati. Güneydoğu sorunu kökten bununla hallolur. Bir; sevgi, iki; şefkat, üç; korucu sayısının artırılması. Başka bir şey yok.

Abdullah Öcalan hiçbir zaman için silahların bırakılmasını istemez. En başta kendisi ezilir. Kendisini adam yerine koymazlar. Böyle bir durumda PKK hareketi tamamen yok olur.

Türkiye için en büyük tehlike katillere af çıkarılmasıdır. O zaman Türkiye’nin mahvolduğunun resmidir. Mehmetçiği, polisleri katleden kişileri bir insan affederse o, dünyanın en aşağılık en karaktersiz adamıdır.

Köy korucusu polis hükmünde olsun, gayet güzel sigortaları da olsun, maaşları da olsun, iftihar ederiz. Bu bize moral olur, mutlu olmalarına seviniriz.

Polis PKK’yı inine kaçıyor dahi olsa kulağından tutup çıkartsın. Bunlar bir avuç it kopuk, şımarık herifler. Acayip azıp şımardılar. Kürt kardeşlerimiz, Kürt canlarımız bunlardan nefret ediyor.

Bektaşilik bilinmiyor Türkiye’de o kadar, Alevilik bilinmiyor. Muhteşem bir bakış açısıdır. Onlar çok güzel sevgi öğretmenleridir. Dostluk ve kardeşlik öğretmenidirler. Onların sohbetine doyum olmaz, muhabbetleri çok güzeldir. Meclisleri güzeldir, hitabetleri güzeldir. Olgunluğun, insanlığın, derinliğin aklını sırrını bilen insanlardır, mübarek, muhteşem insanlar.

Müslümanla uğraşılır. Müslüman demek; uğraşılan adam demektir. Müslüman demek; düşmanı çok olan adam demektir. Gerçek Müslümansa, gerçek dava adamıysa düşmanı çok olur. Bir Müslümanın münafığı yoksa nasıl Müslüman oluyor? Müslümanın kafiri de çok olur, münafığı da çok olur.

İmana dayalı, sevgiye dayalı bir sistem olmaması bir dehşet sistemi meydana getiriyor. Ve bu dünyada tarif edilmeyen bir bela olarak hakim, oturmuş durumda.