Adnan Oktar A9 TV; 19 Kasım 2015

Allah Kuran’da insanın normal akılda olmasını sağlayacak çok güzel sırlar vermiş. Bir kere kişinin kendini Allah’a adaması bütün ahlaksızlığı ortadan kaldırıyor, anormalliği ortadan kaldırıyor. Tevekküllü olması kendine yaptığı eziyeti ortadan kaldırıyor. Sabırlı olduğunda herkesle dost oluyor. Vefalı olduğunda herkesin seveceği bir kişilikte oluyor. Kendini eleştirdiğinde akli dengesi yerine geliyor. Başkası eleştirdiğinde de tamamen böyle makul, tutarlı bir insan haline geliyor, sevilen bir insan haline geliyor.

Mükemmel ahlak nedir? Sabır, şefkat, fedakarlık, dürüstlük, cesaret, vefa.. Allah korkusu olmadığında bunların uygulamasında şahısta gaflet meydana gelir. Mesela Allah'ı sever ama namaz kılmaz. "Ben seviyorum Allah'ı, Allah'ın benim namazıma ihtiyacı yok" der. Bol parası olur, fakirlere dağıtmaz. "Fakir bir şekilde bulur ama ben Allah'ı çok seviyorum, bu parayla mutlu oluyorum, Allah'a daha yakın oluyorum" der. Cesaret göstermez; "Şimdi hayatımı tehlikeye atmayayım ben böyle bir şey için, güzel yaşıyorum" der. Allah korkusunda cesaret gösterilir.

Aşk yoksa, tutku yoksa, derinlik yoksa, gerçek sevgi yoksa sen ne istiyorsun o zaman, neyin anlamı kalıyor? Hani hayvan gibi insanlar var diyoruz ya nasıl bize itici geliyor, nasıl rahatsız edici oluyor, mahluk diyoruz. Ama mesela fedakarsa, cesursa, sabırlıysa, kararlıysa, yiğitlik yaparsa hayran oluyoruz.

Robotların yaşadığı bir cennet, Allah’ın beğendiği bir ortam olmuyor, Allah robot istemiyor. Vefasını görmemiş, sabrını görmemiş, cesaretini görmemiş bir adamın insan olarak kendine o anlamda bir saygısı olmaz. Yani kendini değerli göremez, güzel göremez. Allah için fedakarlık yapmamış, cömertlik yapmamış, cihat yapmamış, yani sevgisini gösterecek hiçbir şey yapmamış.

Bütün şarkılar hep ağlama üstüne. Çünkü sadakat yok, vefa yok. Din neyi sağlıyor? Vefa, sadakat ve sabrı sağlıyor.

Şeytan, nefis, kavgacı insanlar, kan dökenler, savaşçılar, hırsızı uğursuzu hepsi imtihanın bir parçasıdır. “Onlar olmasaydı” diyor. Onlar her zaman olacak. İmtihanın olduğu her yerde onlar olur. Sen akıl ve irade kullanıp onlara sabırla mukabele edecek, onları yeneceksin.

Sabrı ve çileyi kabul etmiyor, doğrudan nimet istiyor. Olmaz öyle bir şey. Ne cennete kavuşabilirsin öyle, ne Allah’ın rızasına kavuşabilirsin. Burası imtihan yeri, eğlence yeri değil ki. Cenab-ı Allah, “Eğer Biz eğlence isteseydik alasını yapardık” diyor. “Şanımıza düşeni yaparız” diyor. Cennettir eğlence yeri. Burada öyle bir şey yok.

Bir insan Allah yolunda olursa Allah ona bereket, bolluk, güzellik veriyor. Ama çilesini de kabul edeceksin. Hep nimetini değil. Olmaz. Sabrını da kabul edeceksin, çilesini de kabul edeceksin. O zaman Allah nimetini yağmur gibi yağdırır üzerine.

Küfrün zırvası o kadar zordur ki o bir dünya imtihanıdır. Sabır gerektiriyor bir, dikkat gerektiriyor iki, onun o münasebetsiz sözünün hangi noktada çürütülmesi gerektiği ayrıca araştırılması gerekiyor. Bir noktada olmuyor, hepsini ayrıca ayetle delillendirmek, mantık da ileri sürmek gerekiyor.

Sabrı tahammüle çevirmemek lazım, öbür türlü sabır eziyet olur. Sabır Allah’a tevekkülle, hoşnutluk içinde ‘Allah yaratıyorsa hayır vardır’ deyip sıkıntı, ıstırap çekmeden beklemektir. Öbür türlü tahammül olur ki o zordur, Allah vermesin.

Sabır düşünerek elde edilir. Birdenbire elde edilmez. Böyle olsun demeyle olmaz. Araştırmak, incelemek, Allah’ın sanatını bilmek, Allah’a kendini bırakmak gerekir. Bu herkesin yapabildiği bir şey değildir. Sabırlılardan olmak büyük bir nimettir. Sabırlılar, onlar ayrı bir topluluktur.

Daha dindar olana Allah daha iyi imkanlar, daha güzel nimetler nasip eder. Bu da gözle görülür. Ama sabredecek tabii mümin. Yani çileyi de güzel görecek, nimeti de güzel görecek.

Allah'ı inkar eden, Allah'ı anlayamayan bir insanın sevgiyi yaşaması mümkün değil. Allah'a vefası olmayanın sana nasıl vefası olsun. Allah'ın sanatını göremeyen senin güzelliğini nasıl görsün. Allah'a teşekkürü olmayan senin nasıl kıymetini bilsin. İman olmadan sevgi olmaz. Allah'ı sevemeyen O'nun güzelliklerini fark edemeyen insanı hiç sevemez.

Zaman geçtikçe karşındaki insanın vefasını, sadakatini, kişiliğini, fedakarlığını gördükçe insan daha çok sever. Yaşla zamanla sevgi azalmaz.

Ne güzel oluyor sadık insan, vefalı insan ne güzel oluyor. Kalleşlik riski yok, oyun oynama riski yok, vefasızlık riski yok, haline şükretmemesi diye bir konu yok. Hırsı yok, dünyadan bir beklentisi yok, bütün amacı ahiret.

Dostluk, kardeşlik, vefa gelişmiyor ama teknoloji gelişiyor. Teknolojinin gelişmesinin sevgiyle paralel olmasını Mehdiyet sağlayacaktır.

Kadınların sabrı, merhameti, vefası, aklı, güzelliğe olan eğilimi, inceliği Allah tarafından onlara verilmiş ciddi bir üstünlüktür.

İmtihanın olması, böyle bir eğitimden geçmek, cennetin anlam kazanması için gereklidir. Çile çekmeyen derinlik kazanamaz. Derinliğin, tutkunun ve aşkın oluşması için sabır, sadakat vefa gerekir, bunları da en güzel imtihanla kazanırız.

İnsan sabırla, vefayla, aşkla, derinlikle, akılla, kaliteyle güzel olur. Vefasız, görgüsüz, ince düşünemeyen, derinlik bilmeyen bir kadın çok güzel olsa da beğenilmez. Allah beğenilmeyi ruhun ihtişamına bağlamıştır.

Vefa Müslümanın en güzel vasfıdır. 25-30 yıllık kız arkadaşlarım var, vefadan asla vazgeçmem. Vefasızlığı asla istemem.

Güzel ahlaklı olayım demekle insan güzel ahlaklı olamaz. Allah’tan korkarak, Allah’ı severek güzel ahlaklı olunuyor. Yoksa cömert olamaz. Birine mal verdiğinde adamın içi yanar. Affetmek acayip kızdırır. Eğer iman yoksa, Allah korkusu yoksa affetmek çok sinir bozucu bir şeydir.

Topluluk olarak insanların mutlu yaşaması için gereken en akılcı en mükemmel düzenleme Kuran’ın içinde mevcuttur.

Kuran dikkatlice incelendiğinde dünyada cennet gibi yaşanması için gereken bütün mükemmel kuralların çok iyi işlendiğini görürüz. Yani Kuran tam uygulandığında şahıslar fert fert bir kere çok mükemmel yaşıyorlar. Çok dengeli oluyorlar. Toplum da çok mükemmel yaşıyor

İman zafiyeti oldu mu ahlak zafiyeti de oluyor. Çünkü kişi güzel ahlakı Kuran'dan öğreniyor. İslam olmasa sabırlı olmaya yanaşmaz; “Niye sabırlı olayım?” der. “Niye affedeyim?” der. “Niye cömert olayım?” der. “Niye hakkımdan feragat edeyim?” der. Her yönden çöker insan.

Müslümanlar için en önemli şey imanın güçlü olması. İman zafiyeti insanları perişan ediyor. Dünyadaki en büyük sorun iman zafiyetidir. Kuran'ın en az yüzde 70’inde insanların iman zafiyetinden bahsedilir, iman hakikatlerinin öneminden bahsedilir.