Adnan Oktar A9 TV; 29 Şubat 2016

Allah Kendisi'ni samimi olarak gerçekten sevdiğimizi görmek istiyor. Bu da imtihanla mümkün oluyor. Allah'a olan sevgimize kendimiz de şahit oluyoruz.

Cennetin köşkleri, nehirleri, meyveleri.. hiçbir anlamı olmaz sevgi olmazsa, aşk olmazsa. Aşk için de imtihan yani eğitim gerekiyor, çile gerekiyor.

Hızır (as) zaman zaman insanları imtihan eder, Hz. Musa (as)’ı nasıl imtihan etti, aynı. İnsanlar onun imtihan ettiğinin farkına varmaz. Hem eğitir hem imtihan eder.

Çekingen, ürkek olmak Müslüman’ın yiğitliğine yakışmaz. Kaderde ne varsa o olur. Kaderden kaçmayla bir şey değişmez.

Canlılar evrimle oldu diyenler bir atın güzelliğini, yelesindeki tek bir tüyün oluşumunu dahi ahirette açıklayamayacaklar.

Ahirette nasıl para, mal, mülk soruluyorsa en önemli sorulacak olan şey vakittir. Allah hepimize, “Vaktini nasıl harcadın?” diye soracak. Mümin bu gerçeği hiç aklından çıkarmayacak.

Bir şeyin zıddı olmazsa doğrusu nasıl ortaya çıksın? Şeytan olmayacak, nefis olmayacak ve biz imtihan olacağız? Güzeli göreceğiz, doğruyu göreceğiz? Bu imkansız. Yüksek sevgiyi elde etmemiz imkansız, yüksek aklı elde etmemiz imkansız. Çocukluğumuzdaki gibi kalırız, gelişmeyiz.

Şeytan, nefis, kavgacı insanlar, kan dökenler, savaşçılar, hırsızı uğursuzu hepsi imtihanın bir parçasıdır. “Onlar olmasaydı” diyor. Onlar her zaman olacak. İmtihanın olduğu her yerde onlar olur. Sen akıl ve irade kullanıp onlara sabırla mukabele edecek, onları yeneceksin.

Beyninin içindeki bir görüntü sana nasıl talimat veriyor da seni İslam yolundan alıkoyuyor? Bu kadar mı aklın zayıf? “Çevrem -yani beynimin içindeki görüntü- bana müsaade etmedi” diyor. Sen Allah’a uysana. Beyninin içindeki görüntüye niye uyuyorsun? “Çok canlı duruyor” diyor, “Gerçekmiş gibi” diyor. Gerçekmiş gibi olması, önemli değil. O, imtihan için yaratılan bir hayal. Mutlak gerçek olan Allah’tır.

Güçlü kudretli olan Allah'tır. Biz Allah'ın acz içinde olan zavallı kullarıyız. Bütün kuvvet Cenab-ı Allah'a aittir. Cenab-ı Allah kaderde ne yazdıysa o olur. Biz Allah'a boyun bükmüş insanlarız. Allah'ın verdiği güçle hareket ediyoruz.

Müslüman’a duygusallık, öfke yakışmaz. Çünkü Müslüman Allah ile sürekli beraber hareket eden bir varlık. Hep makul ve dengeli düşünecek. En korkunç görünen olayı bile Allah’ın yarattığını unutmayacak.

En çılgın hareketin bile, en anormal hareketin bile yaratıcısı Allah’tır. Şahıs yapamaz onu. Kaderin dışında kimse bir şey yapamaz. Onun için olaylara mutedil, dengeli, akıllı bakmak lazım.

Münafık kendini çok özgür zanneder. Hâlbuki özgür bir güç değildir, her yapıp ettiği, konuştuğu, gece kurduğu düzenler, suratını ekşitmesi, yaptığı ahlaksızlık, suratına verdiği pis ifade, Peygamber (sav)’e yaklaşmak istememesi, yaptığı her adilik Allah tarafından sonsuz önceden zaten biliniyor en ince detayına kadar.

Her olayı Allah yaptığına göre Dost’un yaptığı her şeyde hayır vardır. Dost’un yaptığı hiçbir şeye üzüntü duyulmaz.

En mühim konu ahirettir. Dünyaya bayağı bir kafa takıyorlar. Dünya tamamen boş yani göz açıp kapayıncaya kadar geçiyor ve çok çetin bir imtihan yeridir.

Cennete bu ruhla gidiyoruz. Tanımadığımız bir ruhla ahirette karşılaşmıyoruz. “Bu kişilik nasıl bir kişilik, yeni bir kişilik” demiyoruz. Aynı bu kişilik. Ne ilave var ne çıkartma var. Sadece sinirlenme ve öfkelenme gücümüzü kaybetmiş oluyoruz.

Ahirette bizim ne bilgi düzeyimizde ne ahlak anlayışımızda bir değişiklik olmuyor. Sevgi anlayışımız, tutku anlayışımız neyse aynısı ile gidiyoruz. Onun için bu eğitim, ince ince olayları görme ve analiz gücü çok önemli oluyor.

Birçok insan zevkini keyfini düşünür, İslam’ı da kullanır. İşte ticaret yapsın, yesin, içsin gezsin, evlensin, işine gücüne baksın. İslam aleminin büyük bir kısmında bu zihniyet var. O yüzden de Allah mahvediyor İslam alemini. Allah Kendisine yönelmelerini istiyor, yönelmiyorlar. “Geçici olan dünyayı istiyorsunuz” diyor Allah, “Halbuki ahiret yurdudur hayırlı ve güzel olan, bir bilseydiniz” diyor.

Cennette zaman müminler için sonsuz oluyor. Çünkü Allah’ın ruhunu taşıyorlar. Allah’ın ruhu sonsuza kadar ölmez. Allah nasıl ölmüyorsa, ruhu da sonsuza kadar ölmez. Allah insan için de “Ruhumdan üfürdüm” diyor.

Bir kere var olan bir şey sonsuza kadar yok olmaz. Yapılan bir konuşma, mimik ve her şey Allah'ın Hıfzında sonsuza kadar kalır.

Allah'ın ruhu sonsuzdur. Allah'ın ruhunu taşıyan bir varlık da bu nedenle sonsuza kadar yok olmaz.

İmtihanın böyle zor olması insanların kişiliğinin güçlü gelişmesine vesile oluyor. Sonsuza kadar yaşam olacağı için ona göre hazırlık oluyor.

Cehennem ehli çok anormal mantığa sahip oluyor. Kendilerinin büyülendikleri için azap çektilerini sanıyorlar, sonsuz azap olduğunu anlamıyorlar. Cehennemde olduklarına ve sonsuza kadar kalacaklarına inanmadıkları için bir çıkış olacağını sanıyorlar. O yüzden sürekli çıkış arıyorlar.

Cehennem ehli, cehennemde büyülendiklerini ve zaman algısının bozulduğunu zannediyorlar, o yüzden azabın sonsuzluğunu anlayamıyorlar.

Ateist dürüst insan demektir. Mertçe, açıkça söylüyor, “Ben Allah’a inanamıyorum, dine inanamıyorum, varsa beni ikna edecek kişi konuşalım, dürüst iman etmek istiyorum” diyor. Sahtekarlık, münafıklık çok korkunç.