Köşk'te şehit yakınlarına iftar

Kahramanmaraş Aksu TV, 24 Haziran 2010

Adnan Oktar: Kardeşim bir kere onların her gün yemeğini komşuların vermesi sünnettir, Peygamberimiz (s.a.v.)’in sünnetidir, değil mi? Şehit evi, inanılır gibi değil, sessiz kalır mı şehit evi? Her gün oranın ziyaret edilmesi lazım. Hal hatır soracaksın. O ev, düğün evi gibi olacak, şenlendireceksin o evi, böyle olmaz. Mesela ihtiyar anne iniyor; “anne nereye gidiyorsun?” diyeceksin. “Rahatsızım, muayeneye”. “Bin arabaya” diyeceksin, alıp götürecek. O gün işini iptal edecek. Dizi ağrısa, sırtı da ağrısa yapacak bunu, aksi olmaz. Kardeşim müthiş muhabbet duyulur, şehit ne demek? Berekettir memlekete. Allah onları yüzü suyu hürmetine memleketi koruyor, vesile ediyor Allah, aksi olmaz.

Git babaya bir sarıl, anneye bir sarıl değil mi? Müthiş bir şey, çok heyecan verici, bayağı büyük olaydır bu. Yemek götürüp dağıtmaktan bıkılmaz kardeşim. Yani nefes alıp vermekten bıkıyor muyuz biz? Kendimiz yemek yemekten bıkıyor muyuz? Şehit ailesine bakmaktan bıkılmaz, 10 yıl, 20 yıl, 30 yıl kaç yılsa. Büyük bir zevktir bu. Yani bunu benim söylememe dahi gerek yok, bu zaten böyledir.Ve yakışmaz, mahalleye de yakışmaz, köye de yakışmaz, o sokağa da yakışmaz aksini yapmak. Tabii ya. Şehit babası bastona dayanarak gidiyor, yürüyerek, olur mu böyle şey? Ne kadar utanç verici bir şey olur bu, değil mi? Evini mesela anneler toplanacaklar bütün evi silip, süpürecekler her hafta değil mi? Yemekler her gün gelecek, bir gün sen getireceksin, bir gün o getirecek, bir gün o getirecek. Aksini yapmak bir mahalle için, çok çok utanç vericidir, bir sokak için çok utanç vericidir. Bizi korumak için, vatanı, milleti, namusunu korumak için, gidiyor o koçyiğit orada can veriyor, can veriyor demeyeyim şehit oluyor, orada adam ilgilenmiyor, onu ilgilendirmiyor. Bu nasıl bir iştir böyle, olacak iş mi bu yani? Sokakta kahrolsun PKK demek tamam, güzel. Ama PKK’yı asıl kızdıracak olan bunlardır, asıl öfkelendirecek bunlardır değil mi? Şehit aileleri Allah’ın bize emaneti, vefat edinceye kadar. O cenazelerini de biz kaldıracağız onların değil mi? Torunlarına kadar saygı duyarız, torunlarına kadar hepsine, bırakılmaz şehit ailesi. Evliya gibi onlar, oranın mahallenin süsü onlar değil mi? Sakın ha.

Kanal Avrupa, 10 Mayıs 2010

Adnan Oktar: İftihar edilecek bir güzelliktir şehitlik. Bir şereftir. Bir nimettir. Fakat şehit ailelerin iyi korunup kollanması lazım. Mesela bir kasabadaysa onlara karşı sevgi, ilgi, alaka, yardım, koruyup kollamak çok güçlü olması lazım. Gösterilen hürmet, nezaket, saygı da çok ciddi bir fark oluşması lazım buna özen göstermek lazım. Şehit çocuklarına çok özen gösterilmesi lazım. Mesela okula gidiyorlarsa onların okul masraflarını oradaki bulunan kim varsa mahallede karşılaması lazım. Durumları müsait dahi olsa, bu çok güzel olur. Sık sık yemeğe davet etmek, mesela bir gün birisinin evine, bir gün birisinin evinde şehit anneleri de, bu mahallede bir berekettir. Bir güzelliktir yani çünkü şehit annesi babası bereketiyle gelir. İhtişamdır. Nurdur, bir güzelliktir. Onur vesilesidir. Mesela akşam sofra kuruldu, hemen davet etmek lazım. Şeref konuğu olarak, şeref misafiri olarak. Böyle bir usul ve adabın her yerde uygulanması gerekir. Köylerde, kasabalarda, şehirlerde yani mesela ben ki, farz edelim Kadıköy’de veyahut Nişantaşı’nda ya da herhangi bir semtte de olabilir, fark etmez, nerede olursa olsun aynı adabın, aynı edebin uygulanması lazım. Ama köylerde, kasabalarda bu zaten çok yaygındır ama tam pekiştirmek lazım. En güzel hale getirmek gerekiyor.